Dwergvos

		Dwergvos
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			U.S.A. en Mexico
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan Koninklijk Besluit tot vaststelling van de lijst van niet voor productiedoeleinden gehouden zoogdieren die wel gehouden mogen worden (M.B. 24.08.2009)

De dwergvos (Vulpes macrotis): Kit Fox, voor de Amerikanen, is een vos die behoort tot het geslacht Vulpes en de familie Canidae.

Hij is endemisch in Noord-Amerika en komt voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten en in het noorden en midden van Mexico. Het is de kleinste soort hondachtige op dit continent.

De noordelijke grens van zijn verspreidingsgebied wordt gevormd door de droge gebieden van Oregon, de oostelijke grens ligt in het zuidwesten van Colorado, de zuidelijke grens wordt gevormd door Nevada, Utah, het zuidoosten van Californië, Arizona, New Mexico en het westen van Texas.

De dwergvos is de kleinste soort van de Canidae-familie die in Noord-Amerika voorkomt. Hij heeft grote oren van 71 tot 95 mm, die hem helpen om zijn lichaamstemperatuur te verlagen en hem een uitzonderlijk goed gehoor geven (vrijwel identiek aan de fennec). Deze soort is seksueel dimorf, waarbij het mannetje aanzienlijk groter is. Het gemiddelde gewicht van deze soort ligt tussen de 1,5 en 2,7 kg. Het lichaam is 455 tot 535 mm lang. De staart is 250-340 mm langer.

Hij heeft meestal een grijze vacht met roestachtige tinten en een zwarte punt op de staart. In tegenstelling tot de grijze vos heeft hij geen strepen over de lengte van zijn staart. Zijn kleur varieert van geelachtig tot grijs, en de rug is meestal donkerder dan de rest van de vacht, met de buik en de binnenkant van de oren over het algemeen lichter. Hij heeft duidelijke donkere vlekken rond de snuit.

De Dwergvos is voornamelijk een nachtdier, maar zal zich af en toe overdag uit zijn hol wagen. Hij komt kort na zonsondergang naar buiten om te jagen en eet voornamelijk kleine dieren zoals kangoeroeratten, katoenstaartkonijnen, Californische hazen (Lepus californicus), prairiewoelmuizen, prairiehonden, insecten, hagedissen, slangen, vissen en vogels die op de grond nestelen. Hoewel hij primitief vleesetend is, is hij bij voedselschaarste wel tomaten, cactusvruchten en ander fruit gaan eten. Verschillende Dwergvosfamilies kunnen hetzelfde jachtgebied bezetten, maar ze jagen over het algemeen niet op dezelfde tijden.

Dwergvossen geven de voorkeur aan droge klimaten zoals struikgewas, chaparral en grasland. Ze kunnen ook worden aangetroffen in stedelijke of agrarische gebieden. Ze komen voor op hoogtes van 400 tot 1.900 meter.

Mannelijke en vrouwelijke kitvossen zijn monogaam en trouw en paren in oktober en november. Er is polygamie waargenomen in paarrelaties. Het koppel kan van jaar tot jaar veranderen. Ze paren van december tot februari, wanneer de gezinsdichtheid hoger is. Ze werpen in maart en april, meestal 1 tot 7 jongen, gemiddeld 4. De dracht duurt 49 tot 55 dagen. De draagtijd is 49 tot 55 dagen. De jongen verlaten het hol pas als ze 4 weken oud zijn. Ze worden met 8 weken gespeend en worden zelfstandig tussen 5 en 6 maanden. Ze zijn geslachtsrijp met 10 maanden. Beide ouders nemen deel aan de opvoeding en bescherming van hun kroost.

De gemiddelde levensduur van een wilde kitvos in het wild is 5,5 jaar. In gevangenschap kunnen ze tot 12 jaar oud worden. Een Californische studie van 144 jonge kitvossen toonde een sterftecijfer van 74% tijdens het eerste jaar.