Kerry Blue Terrier

		Kerry Blue Terrier
		FCI standaard Nº 3

Land van oorsprong		Ierland
Vertaling		Francis Vandersteen
Groep		Rasgroep 3 : Terriërs
Sectie		Sectie 1 : Grote- en Middenslagterriërs
Werkproef		Zonder werkproef
Definitieve erkenning door de FCI		dinsdag 02 april 1963
Publicatie van de geldende officiële norm		dinsdag 19 april 2005
Laatste update		woensdag 11 mei 2005
En français, cette race se dit		Kerry Blue Terrier
In English, this breed is said		Kerry Blue Terrier
Auf Deutsch, heißt diese Rasse		Kerry Blue Terrier
En español, esta raza se dice		Kerry Blue Terrier

Gebruik

Gebruikt om de otters te vallen in diep water, dat is niet een gemakkelijk werk voor de das metro en voor de jacht ongedierte. Het is een goede waakhond en trouwe metgezel.

Kort historisch overzicht

Net als bij andere rassen Ierse Terriër wordt aangenomen dat de Kerry Blue woont in Ierland al eeuwen, maar vanwege zijn bescheiden oorsprong rattenvanger en boerderij hond om alles te doen, zijn er weinig referenties op deze race - indien zelfs daar - tot de 20ste eeuw. Het is waarschijnlijk dat de eerste verwijzing naar Kerry Blue in de literatuur dateert uit 1847 : De auteur beschrijft een blauwachtige hond, leikleurige, gemarkeerd met donkere plekken en stranden, vaak met tan aftekeningen op de snuit en de leden. Neem aan dat zwartachtig-blauwe Ierse terriër was wijdverbreid in Kerry, maar hij ontwikkelde ook in andere provincies. Kerry Blue verscheen niet op het scherm tot 1913 en de club blue terrier werd opgericht in Dublin in 1920.
Kerry Blue werd al snel zo populair als mascotte voor Ierse patriotten, voor een korte tijd zijn er vier clubs om haar belangen te verdedigen en tussen 1922 en 1924, deze clubs betutteld niet minder dan zes en zes tentoonstellingen waren inderdaad veldproeven.
In 1928, deze harmonieuze en indrukwekkend met zijn mooie zachte haar blauwe terriër werd populair over de hele wereld en haar reputatie als een uitstekende werkhond en metgezel in overeenstemming met de schatting dat de race was "zeer dicht bij perfectie".

Algemeen totaalbeeld

Kerry Blue moet goed worden beplant, goed breien en goed geproportioneerd en hebben een goed ontwikkeld gespierd lichaam, zeer veel in de stijl en karakter terriër.

Gedrag en karakter (aard)

Terriër karakter van kop tot teen. De uitdrukking - en dat is van het grootste belang - is vurig en wakker.

Hoofd
Bovenschedel
Hoofd		Het heeft overvloedige haren. Mannelijke dieren dienen de hoogste kop hebben en gespierder dan vrouwen.
Schedel		Sterk en goed geproportioneerd.
Stop		Licht.

Facial region
Neus		Zwart. Neusgaten groot en breed.
Voorsnuit		Moet van gemiddelde lengte.
Kiezen / tanden		Sterk en gespierd kaken (dus geduchte kaken). Sterke tanden en witte, met een normale scharnierende schaar (acceptabel begin tot eind). Mond tandvlees en gehemelte van donkere kleur.
Ogen		Donkere of donker hazelnoot, van middelmatige grootte en goed geplaatst. Levendige expressie.
Oren		Dunne, zijn ze niet groot. Ze zijn naar voren of tegen de zijkanten van het hoofd, naar voren om de vurige expressie en zeer wakker het hol te geven uitgevoerd.

Hals

Goed in balans, goed in de schouders, matige lengte.

Lichaam
Rug		Gemiddelde lengte, horizontaal.
Lendenpartij		Gemiddelde lengte.
Borst		Diep en van matige breedte.
Ribben		Ribben goed gewelfd.

Staart

Slim, goed geplaatst, rechtop gedragen en vrolijk.

Ledematen

Voorhand
Schouders		Fijne, schuin en goed aangesloten.
Onderarm		Rechten van voren gezien, goed bone.

Achterhand
Algemeen		Goed onder het lichaam.
Dijbeen		Gespierd, goed ontwikkeld.
Spronggewricht		Solids.

Voeten

Compacte, sterke en ronde pads, zwarte nagels.

Gangwerk

Goede coördinatie van de bewegingen, leden parallel, met een goede bereik in de voorhand en sterke stuwing vanuit de achterhand. In actie, moet de bovenlijn horizontale en het hoofd te blijven en de staart moet hoog gedragen.

Coat
Haarkwaliteit		Zachte, overvloedig en golvend.
Haarkleur		Elke schaduw van blauw, met of zonder zwarte punt. De zwarte is alleen toegestaan tot de leeftijd van 18 maanden, evenals uw tan.

Maat en gewicht
Schouderhoogte		Van 18-19,5 inch bij reuen (45,5-49,5 cm) en 17,5-19 inch bij teven (44,5-48 cm).
Gewicht		Van 33 to 40 pond in reuen (15 tot 18 kg), het gewicht van de teven is proportioneel minder.

Defecten

• Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten.
• De vermelde fouten moeten in ernst zijn.

General defecten

Mond vleeskleurige tandvlees.

Geel of lichte ogen.

Voorn of holle rug.

Smalle borst.

Ellebogen uit.

Prognathie bovenste of onderste kaken.

Wit of ivoor nagel.

Wolfsklauwen op achterste benen of sporen van hun verwijdering.

Strakke beweging aan de achterzijde, koehakkigheid, hoogdravend gang.

Honden waarvan de exposanten of presentatoren houden het hoofd of de staart moet worden bestraft.

Ruwharige "wire" of verstoord.

Elke andere kmeur dan blauw met uitzondering van wat hierboven vermeld kleur.

Defecten die leiden tot uitsluiting

Agressief of schuw.

NB :

• Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd.
• De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende.
• Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald.
• Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij.

Bibliografie

https://www.fci.be/

Toevoegingen door bezoekers

Originally known as the Irish Blue Terrier, this lively worker was developed by poachers and shepherds in the 1700's in the Kerry County of south-western Ireland. Contrary to popular belief, this is not a blue-coated strain of the Irish Red Terrier. The origins of the Kerry Blue are uncertain and there are many theories in existance, naming a variety of breeds as its ancestors, from the Irish Wolfhound, Bedlington Terrier, Bullterrier, Harlequin Terrier, Scottish Blue Paul, Spanish Water Dog, Poodle, Otterhound, Soft-Coated Wheaten Terrier, Bearded Collie, Portuguese Water Spaniel and local and imported sheepdogs and hounds to the famous stories of the Russian Terrier from a shipwreck in the Tralee Bay. Whatever its true ancestry may be, the mighty Kerry Blue Terrier was a succesful working dog, used for hunting badgers, otters, rabbits and foxes, as well as for water retrieving duties. This hardy breed was also a valued vermin killer and occasional fighting dog, but Kerry Blue's most surprising achievement was its stellar performance as a herder and livestock guardian.
The breed Standard was written in 1922 by Mrs. Hewitt, a respected Kerry Blue breeder. International recognition was granted the same year, introducing this feisty breed to dog lovers worldwide. The rugged and resilient Kerry Blue Terrier is a versatile worker, making an excellent property watchdog and even a capable Police dog. This is a very intelligent and alert breed, loyal and loving of its master, a good choice for a family companion. Stubborn, but trainable, the Kerry Blue enjoys lots of excercise and an active lifestyle, although it can do well in urban environments. Even though it isn't nearly as aggressive as it was in the past, the Kerry Blue Terrier is still quite confrontational with other dogs, requiring early socialization and responsible handling.
Squarely built, muscular and agile, this powerful breed is a very fast runner and an impressive swimmer. The most famous distinctive feature of the Kerry Blue Terrier is its silky curly coat, soft to the touch and greyish-blue in colour. The puppies are born black, but after approximately 9 months of age, their coat starts to appear reddish-brown in colour, before turning to the breed's trademark blue shades. The coat needs regular grooming, but most working Kerry Blue Terriers are left in their natural state. Average height is around 19 inches.

Gedetailleerde geschiedenis

Donker, dik, zo lijkt de jurk van de Kerry Blue Terrier op iedereen die zijn vacht observeert of regelmatig kamt. Maar hoe kwalificeer je dan de duisternis die het verleden van deze hond omvat ?

Iedereen die erg geïnteresseerd is in de geschiedenis van hondenrassen, heeft meestal moeite met het ontrafelen van de ware, of althans de waarschijnlijke, fantasie over de voorouders van de Terriers, maar als het Ze waarschuwt voor het ophelderen van de oorsprong van "Irish Blue", ze staat inderdaad voor een ondoordringbaar mysterie. Om hiervan overtuigd te zijn, volstaat het om bijvoorbeeld te lezen wat een auteur in het begin van de eeuw opmerkte: "Hoewel de authentieke archieven die de aanwezigheid van Kerry Blue in Noach's Ark bewijzen, ontbreken, zijn er nog steeds in leven vandaag om te bewijzen dat deze race honderd jaar geleden bestond."

De historicus zal echter serieus zijn onderzoek voortzetten, in een poging om deze leemte te vullen met wat er mogelijk is gebeurd tussen de tijd van de vloed en de negentiende eeuw; maar het is niet zeker dat het duidelijk is uit deze Ierse legende dat bijna drie duizend jaar geleden een Keltische koning de dochter van een farao huwde en naar zijn geboorteland Erin bracht enkele honden die de grondleggers zijn van Irish Terriers en Irish Water Spaniel. En waarschijnlijk zal hij geen eer meer geven aan het verhaal van de schipbreuk die lang geleden plaatsvond aan de kust van County Kerry en wiens enige overlevende een blauwe hond was.

Maar waarom zou Kerry Blue geen echte inwoner van Ierland zijn? Dit land bezet de eerste plaats ter wereld, tegenover Frankrijk, voor het aantal honden per huishouden dat er is. Het zou buitengewoon zijn als hij, van deze gevarieerde menigte, niet alle ingrediënten had gevonden waarvan de dosering zou leiden tot Kerry Blue, vooral de kleur en de textuur van het haar.

Sommige hebben dus betrekking op de Ierse Wolfshond (kleine exemplaren, staat er in). Deze zeer lange en lange, ruwharige windhond lijkt niettemin ver verwijderd van de Kerry Blue, waarvan de morfologie vierkant en gespierd is en waarvan het haar zijdeachtig is. Bedlington Terrier is ook bekend voor zowel de tint en de aard van het haar, en zelfs de Bull Terrier, vanwege zijn gespierde ontwikkeling en strijdlustige temperament. Toegegeven, Bedlington en Bull Terrier waren in het verleden veel dichter bij Kerry Blue, maar is het noodzakelijk om deze buitenlandse bijdragen te beschouwen als verklaring voor het uiterlijk van de Irish Blue Terrier ?

Kerry Blue heeft veel overeenkomsten met de andere drie (nu herkende) rassen van Ierse Terriërs. De Ierse terriër was in het begin niet uitsluitend tarwekleurig, omdat hij ook grijs en zwart en vuur kende. Het is waar dat het een hond met hard haar is, maar Killiney Boy, een van de patriarchen van het ras, presenteerde, zegt men, een haar typisch "draad".

Wat betreft de Soft Coated Weaten Terrier, of Terrier zachte haarkleur, het heeft een zachte haar, verstrekt en lang, wat pleit voor zijn verwantschap met Kerry Blue, vooral omdat, zoals hij, het heeft in zijn erfelijke erfenis een factor die geleidelijk de kleur verdunt: in Kerry wordt de zwarte jurk bij de geboorte blauw op volwassen leeftijd (soms is het nodig om te wachten tot de leeftijd van achttien maanden) en, in de zachte Gecoat, ze gaat van donker reekalf naar beige.

De zeldzame Glen of Imaal Terrier, de minst bekende van de Ierse Terriers, heeft ook kenmerken die hem dichter bij de Kerry Blue brengen: zijn zachte haar en verstrekt (hoewel veel minder lang) en een schaduw die, naast de tarwe, blauw kan zijn of blauw en vuur. We kennen het bestaan van Kerry Blues-onderwerpen, vroeger (en nog steeds vandaag), met vuurvlekken.

We zien dat al deze honden hebben (of dat sommige van hun voorouders hadden) een zacht haar en verstrekt en / of kleuren variërend van tarwe (dat wil zeggen een verdunde fawn) tot blauw (een verdunde zwart) of blauw en vuur. De vraag of een van deze rassen ouder is dan de anderen, of zelfs als het vaderschap kan claimen, is ongetwijfeld een vals probleem. In feite komen ze allemaal uit dezelfde populatie - zeker heel oud - maar hun selectie werd op verschillende tijdstippen gemaakt. De Ierse Terrier was de eerste die favoriet was bij hondenliefhebbers, en ongetwijfeld profiteerde hij van de nasleep van de al beroemde foxterriër. Dat de Kerry Blue nog een paar decennia moest wachten, is gemakkelijk te verklaren: zolang hij zijn hele vacht, min of meer slecht gekamde werkhond, niet kon houden, kon hij liefhebbers van mooie honden niet interesseren; In ieder geval vond de gewoonte om de Terriers te verzorgen, die het mogelijk hadden gemaakt om het te ontwikkelen, pas kort voor de Eerste Wereldoorlog plaats en pas in het begin van de jaren twintig van de twintigste eeuw gebeurde dit. generaliseren en populair worden. Het toeval, of beter gezegd het resultaat van een bijzonder helderziende actie, is precies op dit moment - in 1922 - dat de Kerry Blue zijn intrede maakt op het podium, natuurlijk cynofiel !

Het is duidelijk dat Kerry Blue oorspronkelijk afkomstig was uit het ruige en ruige County of Kerry, in het zuidwesten van Ierland, en het was inderdaad in Kerry, en meer precies in Tralee, waar Mevr. Casey Hewitt, die het ras heeft geïntroduceerd in Groot-Brittannië. En toch is het niet zeker dat dit de originele, of op zijn minst exclusieve, terroir van Kerry Blue is. Zijn trouwens niet de eerste exemplaren met de naam Irish Blue Terriers ?

Opgemerkt kan worden dat tijdens een van de eerste tentoonstellingen in Eire, in 1887 in Limerick, vijf Slate Blue Terriers waren. In 1902 waren er veertien - bezig met een klasse werk die voor hen was gereserveerd - op de Killarney-tentoonstelling. In Cork, in 1913, was er een klasse van vijf vakken, allemaal leigroen en van relatief bescheiden formaat. In 1916 waren er twintig in een nieuwe editie van de Killarney-tentoonstelling. De voortgang van deze hond (voortaan Kerry Blue geheten) was zodanig dat het de oprichting van een speciale Ierse club in 1920 rechtvaardigde.

Het is hier dat het belang van mevrouw Casey Hewitt, die begreep dat de ontwikkeling van zijn favoriete ras plaatsvond door zijn introductie in Groot-Brittannië - wat niet vanzelfsprekend was. In zijn land gaven Kerry Blue-enthousiasten de voorkeur aan de kwaliteiten van hun werkhonden zonder hun uiterlijke verschijning te verslechteren, wat te wensen overliet, moet worden toegegeven: niet alleen hun vacht, achtergelaten in de staat, n Het had niet veel te maken met de onberispelijk ontworpen terriërs, maar de homogeniteit van de onderwerpen qua kleur, grootte en vorm was niet perfect. Bovendien toonden deze honden die waren geselecteerd om de gevreesde das te bestrijden en ratten en ander ongedierte te vernietigen een meer dan energiek karakter, dus gevechten tussen honden waren geen zeldzaam fenomeen, zelfs niet in de ringen. Het is daarom begrijpelijk dat de Engelse rechters en amateurs aanvankelijk enige terughoudendheid toonden om deze nieuwkomers toe te laten, zeker gekneed met kwaliteiten, maar wiens frequente loslating nauwelijks geschikt was in hun hondenuitingen van groot aanzien.

Mw. Casey Hewitt slaagt in een onmiskenbare prestatie! Ze had zichzelf bevestigd, het is waar, om de selectie te leiden in de zin van elegantie en vriendelijkheid. Er was echter nog een lange weg te gaan, zoals blijkt uit de komst van Kerry Blues Cruft, zoals uiteengezet in een goed gedocumenteerde studie van N. Bazillon-Biémont, Franse specialist in het ras: "Deze vrolijke, slordige lurons zaten in en uit een taxi vol overstromingen, blaffend tegen wie dan ook. Mw. Hewitt moest in een klooster verblijven, maar er was geen sprake van huisvesting van de Kerries. Ook de moeder-overste, die van honden hield en een Bull Terrier bezat, deed een beroep op J. Seunders. Hij had al dertig Bulls en de hosting van Kerries stelde hem een beroemd probleem! Er waren pups en volwassenen in alle soorten en maten. Er kon niet gezegd worden dat het een fascinerende verzameling was: sommige waren blauw, andere blauw en gebruind."

De acceptatie van Mevrouw Kerry's ten Kerry Blue Hewitt op de Cruft-show in februari 1922 was echt wat de race een boost gaf: de Kerry Blue Terrier Club van Groot-Brittannië werd gevormd bij deze gelegenheid en hij herkende onmiddellijk de noodzaak om Kerry Blue een verzorgde verzorging te geven, die er dus voor kon zorgen dat de vergelijking met de andere Terriers allemaal een chique uitstraling had en een meer volgzaam gedrag kreeg.

De resultaten waren niet lang op zich wachten: een paar maanden na Cruft, de Kennel Club officieel toegelaten Kerry Blue, en, op 23 januari 1923, op de National Terrier Show (een zeer belangrijke tentoonstelling waar alle rassen van Terriers concurreren), het is een Kerry Blue, Martell's Sapphire Beauty, die de hoogste prijs won en de eerste kampioen van het ras werd. Mw. Violet Handy, een Britse fokker met een uitstekende reputatie, heeft de verzorging specifiek voor Kerries definitief ontwikkeld en hier zijn deze vrolijke Ieren, zo ongedisciplineerd als rustiek, omgevormd tot elegante, perfect geciviliseerde aristocraten !

Natuurlijk waren de Amerikanen niet ongevoelig voor de potentiële kwaliteiten van Kerry Blue. Vanaf 1922, met slechts een kleine vertraging voor degenen die in Engeland zijn geland, zijn de eerste exemplaren de Atlantische Oceaan overgestoken; de American Kennel Club herkende het ras in 1924 en de American Club Kerry Blue werd geboren in 1926.

De Amerikaanse veeteelt heeft zoveel vooruitgang geboekt dat het vandaag de dag de Britten overtreft. Zo is de kampioen Callaghan van Leander, die in 1979 "Best in show" Cruft werd (de ultieme toewijding voor een ras in de Angelsaksische hond), van Amerikaanse afkomst.

En in zijn land, hoe zit het met Kerry Blue, ondertussen? De Ierse specialisten waren het niet helemaal eens met de oriëntatie van het ras. Omdat ze zich in de eerste plaats bezig hielden met het beschermen van de voortreffelijke kwaliteiten van het werk van hun hond, kwamen ze in 1926 om succes te eisen voor een werktest om een onderwerp toestemming te geven voor een Ierse titel. Dus in de Teastas Mor moest de hond tegenover de das staan, en in de Teastas-tas moest hij een echt jagersstemming vertonen tegen een rat en een konijn.

In Ierland wilden de eerste amateurs ook niet luisteren naar verfijnde verzorging, maar de voorrang van het Britse hondeneten was zodanig dat ze hun standpunt niet konden opleggen. Opgemerkt moet worden dat deze verschillen niet zo onverenigbaar waren als ze niet zullen voorkomen dat honden van zuiver Ierse afkomst kampioenstitels behalen in Engeland. De overdreven geniale carrière van Kerry Blue als onderwerp voor tentoonstellingen heeft haar atavistische utilitaire trekken dus niet gewist en heeft misschien zelfs geholpen om ze uit haar geboorteland te onthullen !

Geïmporteerd in Frankrijk uit de inter-oorlogsperiode, werd Kerry Blue daar niet erg populair. Het is zeker dat in Frankrijk de echte amateurs van Terriers in potentie veel minder talrijk zijn dan in de Angelsaksische landen en dat het grote publiek met moeite de noodzaak erkent van regelmatige verzorging en verzorging van de honden (tot deel voor de Poedel, en nog een keer!). Aan deze kant van het Kanaal zijn er maar weinig trimmers die Terriers volgens de regels van de kunst kunnen behandelen.

Details: Ook beschikbaar:; Laatst bijgewerkt: 21 januari 2024; Hits: 711

Kerry Blue Terrier