Mijn geliefde LORIE

Mijn geliefde LORIE

Plume

Ik zag je voor de 1e keer toen je amper 6 jaar oud was; je was een kleine puppy die alleen maar kattenkwaad uithaalde, ik vertelde iedereen dat je mijn hond was en niet de mijne ...

Je onderging dezelfde beproevingen als ik tot ik 18 was, dat is nu.

Vandaag ben je 12 en je kleine hartje is er slecht aan toe, je lijdt, je kunt 's nachts niet slapen en je hoest constant, morgen komt de dierenarts en dan ben je er niet meer ...

Waarom hebben we het recht om een hond te laten inslapen en geen mens?

Omdat je voor mij niet zomaar een hond bent, je bent mijn zusje en ik hou van je, je bent de enige herinnering die ik heb aan opa, aan het grote huis, aan weglopen midden in de nacht, aan ouders die nog gelukkig samen zijn, enzovoort!

Ik ga je missen mijn kleine schat, ik zal je nooit vergeten, zorg goed voor opa daarboven, geef hem een likje van mij en vergeet hem niet je pootje te geven als hij je aait, daar hield hij van.

Over een paar jaar kom ik bij je, maak je geen zorgen, ik zal je niet vergeten...

Ik hoop dat je geniet van je laatste dag bij mij, mijn geliefde LORIE.