Atlasleeuw

		Atlasleeuw
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Noord-Afrika
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan

De Atlasleeuw, ook bekend als de Barbarijse leeuw, is een ondersoort van leeuwen die nu in het wild is uitgestorven. Hij kwam ooit in heel Noord-Afrika voor. De laatste wilde exemplaren verdwenen rond het midden van de 20e eeuw. Er leven nog minder dan honderd Atlasleeuwen in gevangenschap.

De Atlasbeer en de Barbarijse luipaard, de andere twee belangrijkste roofdieren van Noord-Afrika, zijn nu respectievelijk uitgestorven en bijna uitgestorven.

De atlasbeer wordt gekenmerkt door een manen die veel volumineuzer zijn dan die van zijn Afrikaanse neven, heel donker, zelfs zwart, en die doorlopen tot het midden van de buik. Deze manen worden verondersteld te wijten te zijn aan de meer gematigde omgeving waarin hij leeft, en zijn daarom geen betrouwbare manier om de ondersoort te identificeren. De volwassen Atlasleeuw is tussen de 3,30 en 3,60 m lang, heeft een schofthoogte van 1,20 m en weegt tussen de 200 en 240 kg. Leeuwinnen hebben een draagtijd van 100 tot 116 dagen, met 2 tot 4 welpen per worp. Atlasleeuwen worden verondersteld tot 30 jaar oud te worden.

De Romeinen gebruikten berberleeuwen in hun amfitheaters voor gladiatorengevechten. In de Middeleeuwen waren de leeuwen die in de menagerie van de Tower of London werden gehouden Barbarijse leeuwen, zoals werd bewezen door DNA-tests op de twee goed bewaarde schedels in de Tower in 1937. De schedels zijn op radiokoolstof gedateerd in 1280-1385 na Christus en 1420-1480 na Christus. Dr. Nobuyuki Yamaguchi van de Wildlife Conservation Unit aan de Universiteit van Oxford zei dat de groei van de beschavingen langs de Nijl en op het Sinaï-schiereiland in het vroege 2e millennium voor Christus de leeuwenpopulaties geïsoleerd had. Tot ongeveer 100 jaar geleden leefde de leeuw in het wild in het noordwesten van Afrika, een gebied dat overeenkomt met de landen Algerije, Tunesië en Marokko. Het laatste wilde exemplaar werd waarschijnlijk in 1942 doodgeschoten in Taddert (op de noordelijke hellingen van de Tizi n'Tichka) of verdween toen de bossen ten noorden van Sétif in 1958 werden vernietigd.

Hoewel deze ondersoort in het wild als uitgestorven wordt beschouwd, worden er nog zo'n 90 exemplaren (voornamelijk afstammelingen van leeuwen uit de Koninklijke Menagerie in Rabat, Marokko) gehouden in bepaalde dierentuinen, waaronder Rabat, het Port Lympne Wild Animal Park in het Verenigd Koninkrijk, Madrid, het Parc Zoologique des Sables-d'Olonne en het Parc Zoologique de Paris. Al deze laatste Atlasleeuwen zouden "hybriden" kunnen zijn, misschien met Afrikaanse (sub-Saharische) leeuwen onder hun voorouders. De dierentuin van Rabat houdt al enkele jaren een populatie van ongeveer 22 leeuwen. Deze leeuwen zien hun aantal toenemen (3 geboortes in december 2011).