Poema

		Poema
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Noord- en Zuid-Amerika
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan Koninklijk Besluit tot vaststelling van de lijst van niet voor productiedoeleinden gehouden zoogdieren die wel gehouden mogen worden (M.B. 24.08.2009)

De poema, ook wel bergleeuw of Cougara genoemd, is een vleesetend zoogdier dat behoort tot de familie van de katachtigen. Het is een solitair dier dat leeft in Noord- en Zuid-Amerika. Hij is moeilijk waar te nemen en lijkt op een luipaard zonder vlekken, wat verklaart waarom hij soms ook panter wordt genoemd.

De vacht van de poema is uniform (concolor betekent "van één kleur"), hoewel er soms strepen te zien zijn op zijn voorpoten. Zijn kleur blijft in tawny tinten en varieert van roodbruin in tropische gebieden tot geelgrijs in dorre gebieden. De onderkant van het lichaam is lichter, variërend van crème tot wit. De lengte van het haar hangt af van de natuurlijke omgeving waarin het dier leeft: het is grof en kort in warme streken en lang in koude streken. Albinisme is zeldzaam, maar melanisme komt vaak voor.

Gemiddeld is het mannetje tussen de 1 meter en 2,30 meter lang, het record is 2,90 meter inclusief staart. De staart is goed voor een derde van de lengte van het dier. Mannetjes wegen gemiddeld tussen de 53 en 72 kg, waarbij het grootste bekende exemplaar 120 kg weegt. De schouderhoogte varieert van 60 tot 76 cm. Vrouwtjes zijn kleiner (ongeveer 35 tot 48 kg). De ondersoorten van de poema verschillen ook in grootte: de grootste exemplaren leven in de Rocky Mountains en Patagonië, terwijl de kleinste worden aangetroffen in gebieden nabij de evenaar. Hoe verder ze van de evenaar af zijn, hoe groter ze worden.

De poema heeft een slank, gespierd lichaam en zijn achterhand is hoger dan zijn hoofd, waardoor hij gemakkelijk kan springen. Zijn lange staart (tussen 53 en 81 cm), donkerder aan het uiteinde, is een van de onderscheidende kenmerken van de poema. Tot slot heeft hij vier tenen met lange, puntige en intrekbare klauwen. Zijn achterpoten zijn breder en krachtiger dan zijn voorpoten, waardoor hij efficiënt kan bespringen en zich gemakkelijk kan voortbewegen in de sneeuw of op steil terrein.

Poema's zijn carnivoren en vallen over het algemeen grote zoogdieren aan zoals herten of elanden, maar ook kleinere dieren indien nodig, zelfs vissen of zich voeden met insecten of hagedissen. Gemiddeld eet een Noord-Amerikaanse poema elke zeven tot tien dagen een hert, soms meer als het om een vrouwtje met jongen gaat. Tot slot kan de poema ook boerderijdieren doden (paarden, schapen, koeien, geiten, enz.).

Poema's jagen alleen, bij zonsopgang of zonsondergang, overdag in de bergen. Ze besluipen hun prooi en benaderen deze van achteren. Poema's kunnen op een dier neerstrijken vanaf de top van een tak: dit wordt stalken genoemd. Ze doden hun prooi door in de schedelbasis te bijten, waardoor de nek van het slachtoffer breekt. Op deze manier kunnen ze dieren aanvallen die veel groter zijn dan zijzelf. Daarna begraven ze het karkas of bedekken het gedeeltelijk om het een paar dagen tegen aaseters te beschermen voordat ze terugkeren om zich ermee te voeden. Zoals alle roofdieren veranderen ze van prooi naargelang de overvloed. Bijvoorbeeld, in een gebied waar een soort dikhoornschaap, bekend als het Canadese dikhoornschaap, opnieuw was geïntroduceerd, werd ontdekt dat de poema's hun predatie op deze soort hadden opgevoerd terwijl de hertenpopulatie (hun favoriete voedsel) was afgenomen.