Mackenzievallei wolf

		Mackenzievallei wolf
		Hij is een wild dier


Land van oorsprong			Canada
Vertaling			Francis Vandersteen

Het bezit van dit dier is niet toegestaan

De Canis lupus occidentalis, ook bekend als de Mackenzie Valley wolf, de Alaska wolf, de houtwolf of de Rocky Mountain wolf, werd in 1829 door Sir John Richardson, MD. geclassificeerd als een ondersoort van de grijze wolf in Noord-Amerika.

Wolven uit de Mackenzievallei leven in een groot deel van West-Canada en Alaska, waaronder Unimak Island. In 1995-1996 werden ze vanuit Canada overgebracht om populaties te hervestigen in Yellowstone National Park en centraal Idaho. In Alaska zijn wolvenroedels over het algemeen tussen de 6 en 12 wolven, hoewel sommige roedels wel 20 tot 30 wolven tellen. Hun territorium in Alaska is ongeveer 1.550 vierkante kilometer groot. In Yellowstone is de gemiddelde roedelgrootte 9,2 wolven, met een gemiddeld gebied van 900 vierkante kilometer. In Idaho is de gemiddelde roedelgrootte 11,1, met territoria van gemiddeld 945 vierkante kilometer.

Mannetjes wegen gemiddeld tussen de 45 en 66 kg en vrouwtjes ongeveer 10 tot 20 procent minder. De zwaarste werd in 1939 gevangen in Alaska en woog 79,5 kg. Het Guinness Book of Animal World Records vermeldt echter een onbevestigd exemplaar van 104 kg. Ze meten 81 tot 91 cm in schouderhoogte en 1,52 tot 2,15 m in lengte, van het puntje van de neus tot het einde van de staart. Met hun lange, krachtige poten kunnen ze tot 110 km per dag afleggen, door ruw terrein zoals diepe sneeuw. Ze kunnen voor korte periodes snelheden tot 65 km per uur halen. Hun schedels zijn ongeveer 30 cm lang. Door een combinatie van krachtige kaak- en nekspieren kunnen ze botten breken en grote prooien neerhalen.

De grootte van de wolven in de Mackenzievallei is deels te danken aan hun grote overvloed aan voedsel. Ze jagen op bizons, elanden, kariboes, muskusossen, elanden, Dall-schapen, Sitka-herten, berggeiten, bevers, grondeekhoorns, woelmuizen, sneeuwschoenhazen, lemmingen en zalmen.

Het broedseizoen vindt meestal plaats in februari. De dominante mannetjes en vrouwtjes van de roedel planten zich voort in een poging om de sterkte van de roedel te behouden. Meestal worden er 63 dagen na de paring 4 tot 6 jongen geboren. Ze verlaten het hol na 4 tot 6 weken en tegen de herfst zijn ze oud genoeg om te reizen en te jagen met de roedel. Ze worden volwassen na 6 tot 8 maanden en zijn geslachtsrijp na ongeveer 22 maanden.

Net als bij de meeste andere wolven vormen menselijke activiteiten (jacht, vallen, enz.) verreweg de grootste bedreiging. Door de bescherming die de wolf in de Mackenzievallei geniet, is zijn populatie echter drastisch toegenomen. De wolvenpopulatie in Alaska werd in 2006 geschat op 7.000 tot 10.000 exemplaren. De wolvenpopulatie in de noordelijke Rockies (Greater Yellowstone regio, noordwest Montana en Idaho) werd geschat op ongeveer 1.200 en groeide. De Amerikaanse Fish and Wildlife Service besloot de grijze wolf te schrappen van de federale lijst van bedreigde diersoorten voor de noordelijke Rockies en het westelijke deel van de Grote Meren. Eerdere pogingen om de wolf van de lijst te schrappen zijn door rechtbanken tenietgedaan. Juridische gevechten worden verwacht.