Paisley Terrier

		Paisley Terrier
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Schotland
Vertaling			Francis Vandersteen

De Paisley Terrier stamt af van zijn voorouder, de Skye Terrier, met een vergelijkbaar temperament en uiterlijk.
Records uit 1440 gebruiken het woord terrier, wat ons vertelt dat de Skye Terrier niet de eerste van deze groep was, hoewel we weinig bewijs hebben van voor de Skye Terrier.
In het Frans wordt "Terrier" vertaald als "Chien Terre", wat zich laat vertalen als "Hond van de Aarde". Dit is toepasselijk voor terriers omdat ze werden gefokt en gebruikt om ratten en kleine knaagdieren in de grond te vangen. Er zijn documenten die aantonen dat de terriërgroep al in de 10e eeuw bestond en experts zeggen dat ze al veel eerder bestonden. Op een archeologische opgraving in Schotland zijn resten gevonden van wat men denkt dat de Skye Terrier is, of een terriërachtige hond, wat de aanwezigheid van terriërs in de Romeinse tijd in Engeland en Schotland bewijst. In die tijd werden holen op dezelfde manier gebruikt als tegenwoordig, als jacht op kleine dieren die zich onder de grond ingroeven.

Er is niets met zekerheid bekend over de oorsprong van terriers, waarschijnlijk omdat veel van de boeren die ze fokten analfabeet waren en er in deze periode geen registers van hondenrassen werden bijgehouden. Sommigen zeggen dat terriers voor het eerst werden gefokt en gebruikt door Keltische stammen, terwijl anderen geloven dat ze na de Keltische stammen op dezelfde plaats kwamen. De meesten zijn het erover eens dat terriers op de Britse eilanden zijn ontstaan, omdat ze pas 200 jaar later buiten Groot-Brittannië bekend werden.
Velen geloven dat terriers afstammen van Britse rassen zoals de Schotse Deerhound, Canis Segusius en de Ierse Wolfshond, hoewel dit nooit is bewezen. Boeren gaven de voorkeur aan kleine terriers vanwege hun vermogen om klein ongedierte weg te jagen van hun gewassen en vee. Dit voorkwam mogelijke dierziekten en voorkwam ook dat kleine knaagdieren planten opaten of vernielden. Omdat de mensen in die tijd arm en hongerig waren, werden terriers strikt als werkhonden gehouden en niet als huisdieren of gezelschap.
Een veel voorkomende praktijk was om de terriër en een otter of das samen in een ton te zetten zodat de terriër kon bewijzen dat hij het waard was om een werkhond te zijn. Als de terriër het andere dier doodde, werd hij meegenomen door de boer om een werkhond te worden. In die tijd hadden terriers een stijve vacht, in tegenstelling tot de Skye Terrier, die een zijdezamere vacht had. De Skye Terrier kwam voor op een eiland ten noorden van de Highlands, in de Hebriden. Dit ras had een langer lichaam en werd waarschijnlijk gekruist met de Corgis, die ook op het eiland woonden. Skye Terriers werden beschouwd als zowel werk- als gezelschapshonden, vooral in Schotland, waar ze in de jaren 1800 een van de populairste rassen van het land werden. Kort daarna maakte de Industriële Revolutie in Schotland langzaam een einde aan de vraag naar kleine werkhonden. Nu worden Skye Terriers gefokt als gezelschapshonden en reizen ze soms met hun baasjes mee naar fabrieken om kleine knaagdieren in de gebouwen te doden. Omdat ze nu worden gefokt voor gezelschap, geven mensen de voorkeur aan honden met een glanzender, aantrekkelijker vacht.

Tegen het midden van de negentiende eeuw waren Skye Terriers zo ver doorgefokt dat ze Clydesdale (gelegen in de stad Clydesdale) of Paisley Terriers (gelegen in de stad Paisley, in de buurt van Glasgow) werden genoemd. De twee namen (Clydesdale en Paisley Terrier) wisselden elkaar af gedurende het decennium.
Op hetzelfde moment dat de Clydesdale populair werd, begonnen hondenshows ook een populaire sport te worden in Europa. Vergeleken met Skye Terriers gaven keurmeesters de voorkeur aan Clydesdales vanwege hun lange, zijdeachtige vacht. Daarom werden ze gefokt om de lengte en kwaliteit van hun vacht verder te verbeteren. Naast hondenshows werd de Paisley Terrier vooral geprefereerd door vrouwen die geen opgezette hond wilden.
De industriële revolutie ging door in de jaren 1800, waardoor immigranten naar andere landen reisden, hun Paisley Terriers meenamen en uiteindelijk fokten met andere terriers, waardoor het uiterlijk van de Clydesdales opnieuw veranderde. Sommigen werden gefokt om een kortere rug te hebben, terwijl anderen werden gefokt om de voorkeur te geven aan hun lange zijdeachtige haar.
Uiteindelijk werd een beroemde hond genaamd Huddersfield Ben de standaard voor Paisley Terriers, waardoor versies van alle steden anders werden genoemd. Dit omvat een moderne versie van de Yorkshire Terrier en de huidige Lancashire Terrier. Deze twee honden hadden ook verschillende nakomelingen.
Met de ontwikkeling van deze nieuwe rassen in andere landen en steden, werd de vraag naar de Paisley Terrier minder. Na verloop van tijd overwon de Yorkshire Terrier de meeste andere terrierrassen en is vandaag de dag nog steeds populair. De Paisley Terrier werd gefokt tot begin 1900, maar er zijn geen gegevens over het ras na de Eerste Wereldoorlog.