Mijn kleine jongen Willy

Je werd gered uit een asiel en bleef twee jaar bij ons. Op 9 juli zou je 12 jaar zijn geworden.

We werden gewaarschuwd dat je heel bijzonder was: geen kinderen onder de 15, territoriaal, een bijter... Allemaal goede eigenschappen, maar we namen het risico om je te adopteren in de hoop je een comfortabel einde van je leven te geven.

Je kon onze twee oude vrouwtjes niet uitstaan ​​en viel ze meerdere keren aan; ze waren te bang om zelfs maar het huis in te lopen, arme beestjes.

We zijn vijf of zes keer door je gebeten. De eerste paar beten waren niet zo ernstig, maar de laatste was de druppel: een snee van vier centimeter in je duim en beide armen zaten onder de wonden.

Ik denk dat je in een van je vorige levens bent mishandeld en dat je daar ernstige gevolgen van hebt ondervonden; ik vermoed een hersentumor.

Ik ben ervan overtuigd dat er iets belangrijks in je boekje is opgeschreven tijdens je vorige adoptie, die maar een week duurde, want dat boekje is kwijtgeraakt en er is een nieuw boekje voor onze adoptie gemaakt – vreemd en verdacht.

De dierenarts schreef een medicijn op basis van cannabis voor dat je pijn zou verlichten en je kalm zou houden, maar helaas had het geen effect.

De enige oplossing was om contact op te nemen met het asiel zodat ze je konden komen ophalen, wat afgelopen zaterdag, 14 februari 2026, is gebeurd.

Het is triest dat het zover is gekomen, maar we hadden geen keus. De volgende beten hadden in je gezicht kunnen zijn, nou en?

Je bent vertrokken met je mandje en dekentje, een paar knuffels en ballen, en een heleboel snoepjes, maar het allerbelangrijkste: met een stukje van ons hart. Ook al is het niet meer te redden, je was twee jaar lang ons kindje.

Je was ons laatste kindje. Nadat de twee meisjes zijn vertrokken, sluit ik de deur van mijn hart. Je zult er altijd zijn, voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Veel succes, mijn kleine jongen, want je zult niet opnieuw ter adoptie worden aangeboden, maar ik ben er niet zo zeker van. Het enige wat telt voor deze mensen is geld; er is geen plaats voor gevoelens, niet voor dieren en niet voor mensen.

Ik dacht dat je in die gevangenis zou blijven, maar ik zag net dat je ter adoptie bent afgestaan. Vervloekt leven op deze aarde.