Dusky -- Dashond X Siberische Husky

		Dusky
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Duitsland <> Siberië -> U.S.A.
Vertaling			Francis Vandersteen

Een korte presentatie van de Dusky

Een Dusky is een hybride ras en is een kruising tussen een teckel en een Siberische Husky. Dit hangt af van welk ouderras dominanter is, want een Teckel is een kleine hond met een gewicht tussen 7 en 15 kilo en een Siberische Husky is een middelgrote hond met een gemiddeld gewicht van 16 tot 27 kilo. De kleuren van een Dusky zijn waarschijnlijk zwart, black and tan, chocolade, crème, blauw, wit, zilver, koper, bruin, agouti, sable en grijs. Een Siberische Husky heeft een dikke vacht met een dichte ondervacht en een langere bovenvacht van korte, rechte dekharen, terwijl een Teckel een gladde of stijve, ruwe vacht kan hebben. Beide ouderrassen zijn intelligente en aanhankelijke honden, maar als je jonge kinderen in het gezin hebt, is het een goed idee om de hond uit te laten om hem te socialiseren en te trainen terwijl hij nog jong is. Beide ouderrassen zijn vrij gemakkelijk te trainen en vereisen matig onderhoud, dus een Dusky zal waarschijnlijk hetzelfde zijn.

Geschiedenis van de Dusky

Een Dusky is een hybride ras, een kruising tussen een raszuivere Siberische Husky en een raszuivere Teckel.

	Een beetje van de Dashond
	Teckels gaan terug tot de 15e eeuw en werden in Duitsland ontwikkeld om op dassen te jagen. De naam 'Teckel' betekent 'dassenhond', van Dachs 'das' en Hund 'hond'. De teckel was klein maar krachtig en werd gefokt om sterke poten te hebben die in holen en holen konden graven. Na hun jachttijd in Duitsland werden velen naar Engeland gebracht waar ze huisdieren werden en populair waren aan de koninklijke hoven van Europa. Ze worden vaak weners en worst genoemd naar hun vorm. In de jaren 1800 kwamen ze aan in Amerika en in 1885 werden ze officieel erkend door de Amerikaanse Kennel Club.

	Standaard van de Dashond
	Een beetje van de Siberische Husky
	De Siberische Husky komt oorspronkelijk uit het noordoosten van Siberië, waar hij werd gefokt door de Chukchi, een stam van Siberische nomaden, die hem gebruikten voor transport en als gezinshond. Het ras behoort tot de genetische familie van de Spitz en is herkenbaar aan zijn dikke dubbele vacht en rechtopstaande driehoekige oren. In 1908 werden ze geïmporteerd naar Alaska als sledehonden door een Russische bonthandelaar genaamd William Goosak. Er wordt gezegd dat ze "Siberische ratten" werden genoemd vanwege hun grootte in vergelijking met de Malamute. Een team van Siberische Husky's won de Alaska 400-mijlswedstrijd in 1910, een 408-mijls race per hondenslee, en zijn zelfs vandaag de dag nog actieve deelnemers aan de wedstrijd. De Siberian Club of America werd opgericht in 1938 en de Siberische Husky werd erkend door de American Kennel Club in 1930 en de Canadian Kennel Club in 1939.

	Standaard van de Siberische Husky

Uiterlijk van de Dusky

Dusky's zijn kleine tot middelgrote honden die variëren afhankelijk van het ouderras waar ze het meest op lijken. Teckels zijn er in drie maten: toy, miniatuur en standaard, dus de grootte van je huisdier kan ook variëren en zal waarschijnlijk groter zijn met de Siberische Husky kant. De kleuren van een Dusky zijn waarschijnlijk zwart, black and tan, chocolate, cream, blauw, wit, zilver, koper, bruin, agouti, sable en grijs. Een Siberische Husky heeft een dikke vacht met een dichte ondervacht en een langere bovenvacht van korte, rechte dekharen, terwijl een Teckel een gladde of stugge, ruwe vacht kan hebben. Een Siberische Husky kan blauwe ogen, bruine ogen, een beetje van beide of een van elke kleur hebben, terwijl een Teckel ronde, donkere ogen heeft. Afhankelijk van het ouderras heeft een Dusky geprikte of flaporen en een halflange snuit.

Temperament van de Dusky

Een Dusky lijkt waarschijnlijk op zijn ouderras en is een vriendelijke, energieke metgezel. Een dashond doet niets liever dan in het middelpunt van de belangstelling staan en zal niet aarzelen om een unieke hond te zijn zolang hij maar overladen wordt met genegenheid. Het zijn alerte hondjes die de neiging hebben om te blaffen en nogal bezitterig kunnen zijn over hun speelgoed, in tegenstelling tot de grotere Siberische Husky, die niet als goede waakhond wordt beschouwd omdat hij te aangenaam en vriendelijk is tegen vreemden. Ze janken van tijd tot tijd. De Siberische Husky wil graag behagen, maar kan afstandelijker worden naarmate hij ouder wordt. Beide rassen kunnen behoorlijk koppig zijn, maar zijn vrij gemakkelijk te trainen en beide zijn geschikt voor nieuwe eigenaren, dus een Dusky is goed genoeg. Kleine kinderen zijn niet aan te raden bij beide ouderrassen, maar beide doen het goed met andere honden, hoewel Siberen een sterk roofzuchtig karakter hebben en daarom achter andere honden en katten aan kunnen gaan.

Behoeften en activiteiten van de Dusky

De hoeveelheid beweging die een Dusky nodig heeft, hangt af van het ouderras waar hij het meest op lijkt, aangezien een Siberische Husky iets meer nodig heeft dan een Teckel. Maar het is belangrijk om je dashond uit te laten, omdat het ras de neiging heeft om zwaarder te worden om hem sterk en gezond te houden. Siberische Husky's hebben de reputatie dat ze ontsnappingskunstenaars zijn, dus ze hebben een omgeving nodig waarin ze niet kunnen ontsnappen. Een flat is niet de beste plek voor een Siberische Husky, maar ze kunnen daar leven zolang je ze elke dag uitlaat en speelt. Ze graven ook graag, dus het is het beste om ze gelukkig en tevreden te houden zodat ze niet destructief worden. Het is het beste om je Dusky aangelijnd te houden als je in het openbaar bent, want beide ouderrassen hebben jachtinstincten, dus ze kunnen er vandoor gaan en niet terugkomen als ze worden geroepen.

Onderhoud van de Dusky

Een Dusky verhaart snel en heeft net als de ouderrassen matig onderhoud nodig. Ruwharige teckels moeten regelmatiger geborsteld worden om hun vacht vrij van vilt en vuil te houden in vergelijking met de kortharige variëteit. Ze moeten ook vaker in bad. Siberische Husky's verharen meer en het hele jaar door, maar net als een kat nemen ze de tijd om zichzelf schoon te maken en daarom hebben ze niet veel baden nodig. De oren van een teckel kunnen gevoelig zijn voor infecties, dus controleer ze vaak en verwijder vuil. Probeer de tanden van je huisdier twee of drie keer per week te poetsen om gebitsproblemen te voorkomen. Controleer de nagels regelmatig en knip ze als ze te lang zijn.