Entlebucher Sennenhond

		Entlebucher Sennenhond
		FCI standaard Nº 47

Land van oorsprong		Zwitserland
Vertaling		Francis Vandersteen
Groep		Groep 2 Pinschers en schnauzers, molossers, berg en sennenhonden
Sectie		Sectie 3 Zwitserse Sennenhond
Werkproef		Zonder werkproeven
Definitieve erkenning door de FCI		woensdag 28 juli 1954
Publicatie van de geldende officiële norm		woensdag 28 november 2001
Laatste update		vrijdag 28 juni 2002
En français, cette race se dit		Bouvier de l'Entlebuch
In English, this breed is said		Entlebuch Cattle Dog
Auf Deutsch, heißt diese Rasse		Entlebucher Sennenhund
En español, esta raza se dice		Perro Boyero de Entlebuch

Gebruik

Hond rijden runderen, herdershond, bewaker en boerderij nut hond vandaag ook gezinshond en veelzijdig.

Kort historisch overzicht

De Bouvier Entlebuch is de kleinste van de vier rassen van de Zwitserse Vee. Het komt uit de Entlebuch dal gelegen op het grondgebied van de kantons Luzern en Bern. De eerste beschrijving als de dialecten van "Entlibucherhund" uit het jaar 1889, maar voor een lange tijd, was het niet gedaan strikte verschil tussen de Appenzeller Vee en van Entlebuch. In 1913, op de hondententoonstelling in Langenthal, bleken vier patiënten van deze kleine herdershond met een aangeboren korte staart voorgelegd aan professor Albert Heim, een grote promotor van de Zwitserse runderrassen. Op basis van rapporten van een rechter, werden deze honden geregistreerd als de vierde race van herders stamboek Swiss (LOS). Maar de eerste standaard werd geschreven in 1927, na het initiatief van dr. B. Kobler Club Zwitserse Entlebucher Bouvier was opgericht 28 augustus 1926, om de ontwikkeling van de zuivere ras te promoten. Zoals blijkt uit het kleine aantal vermeldingen in LOS, ontwikkelt het ras zich slechts langzaam.
Maar Bouvier Entlebuch nieuwe hoogten bereikt wanneer, naast de traditionele mogelijkheden Vee actieve en onvermoeibare werd ontdekt en naar zijn opmerkelijke vaardigheden werkhond licht. Vandaag de dag, het aantal is bescheiden, maar aantrekkelijk uiterlijk tricolor hond heeft gevonden haar fans en geniet een groeiende populariteit als een familie hond.

Algemeen totaalbeeld

Compacte hond met een omvang net onder het gemiddelde, iets lang, tricolor zoals alle Zwitserse Runderen, zeer mobiel en actief. Zijn uitdrukking is eerlijk, fris en wakker.

Belangrijke verhoudingen

Schofthoogte: lengte van het lichaam = 8/10
Verhouding van de lengte van de snuit tot de lengte van de schedel = 9/10

Gedrag en karakter (aard)

Levendig, vol temperament en verzekeringen onverschrokken naar zijn soort en trouwe vertrouwde, iets wantrouwig tegenover vreemden, onomkoopbaar voogd, gelukkig en responsief.

Hoofd
Bovenschedel
Hoofd		Goed geproportioneerd aan het lichaam, iets wigvormig, droog lengteassen van de schedel en de snuit min of meer parallel.
Schedel		Schedel tamelijk vlak en relatief breed, grootste breedte tussen de oren, iets dunner uitlopend naar de wortel van de neus, achterhoofdsknobbel nauwelijks zichtbare groef licht gemarkeerd.
Stop		Weinig beschuldigd.

Facial region
Neus		Zwart, iets hoger dan de voorste afronding gevormd door de lippen.
Voorsnuit		Krachtig, goed gebeiteld, duidelijk afgebakend van het voorhoofd en wangen, geleidelijk toelopend, niet spits, iets korter dan de afstand tussen de stop en de achterhoofdsknobbel.
Lippen		Slecht ontwikkeld, maar toegepast op de kaken, een zwart pigment.
Neusbrug		Recht.
Kiezen / tanden		Tanden sterk, regelmatig en compleet schaargebit, tanggebit getolereerd in de afwezigheid van een of twee PM 1 (premolaar 1) getolereerd. De M3 (molaire 3) worden niet in aanmerking genomen.
Wangen		Weinig gemerkt.
Ogen		Vrij klein, donkerbruin tot hazelnootbruin, afgerond. Expressie alert, vriendelijk, attent, oogleden perfect de vorm van de oogbol te passen, oogranden zwart.
Oren		Niet te groot, hoog en relatief breed; auriculaire kraakbeen stevig en goed ontwikkeld dak vallen, driehoekig, gerond aan het eind, tot rust gebracht plat ligt dicht bij de wangen, en wanneer de hond attent is, ze worden iets verhoogd en bevestigd aan hun naar voren gerichte.

Hals

Vrij kort en compact, krachtig, droog past soepel in de kofferbak.

Lichaam
Algemeenheid		Robuuste, enigszins uitgerekt.
Rug		Rechts, stevig en breed; vrij lang.
Lendenpartij		Lendenen sterk, flexibel, niet te kort.
Croupe		Enigszins schuin, relatief lang.
Borst		Breed, diep, tot aan de ellebogen. Gemarkeerd op de borst, ribben matig gewelfd, ribbenkast en een langwerpige doorsnede van een ovaal bijna rond.
Onderlijn en buik		Onderlijn en buik iets verhoogd.

Staart

Lengte natuurlijke uitbreiding bevestigd in het kruis licht hellend, is op zoek naar een staart opknoping op natuurlijke wijze of wordt gebracht tot aan de rug of iets boven.
Korte staart van de geboorte.
Trial, de natuurlijke staart en bobtail gelijkwaardig zijn.

Ledematen

Voorhand
Algemeen		Sterk, maar niet te zwaar gespierd, noch te dicht noch te ver uit elkaar, vorige kort, sterk, recht en parallel, goed onder het lichaam.
Schouders		Gespierd, schouderblad lang, schuin en goed aangesloten.
Opperarm		Dezelfde lengte of slechts iets korter dan het schouderblad. Hoek met het schouderblad van ongeveer 110 ° tot 120 °.
Ellebogen		Hoewel het lichaam.
Onderarm		Relatief kort, recht, droog, met sterke botten.
Voormiddenvoet		Van voren gezien, rechtlijnige verlenging van de onderarm, van opzij gezien, is zeer licht, relatief kort.

Achterhand
Algemeen		Goed gespierd, dijen breed en krachtig; van achteren gezien niet te strak, recht en parallel.
Dijbeen		Lang genoeg, onderdrukken dat een hoek met het been vrij open. Dijen breed en krachtig;.
Onderbeen		Ongeveer dezelfde lengte als het bovenbeen, droog.
Achtermiddenvoet		Tamelijk kort, stevig, verticale positie en parallel, behalve in landen waar VGV nokken bij wet verboden is, moeten we gaan met de opheffing ervan.
Spronggewricht		Solide, relatief laag aangezet, goed gehoekt.

Voeten

Rond, tenen gesloten en gebogen naar voren, parallel aan het middenvlak van het lichaam, kort en sterke nagels, pads stevig en bestendig.

Gangwerk

Ontstaan, gemakkelijk en met betrekking tot een veel grond, met een goede stuwing vanuit de achterhand. Gezien vanaf de voorzijde en van achteren, benen vooruit in vlakken evenwijdig aan het middenvlak van het lichaam.

Coat
Haarkwaliteit		Dubbele vacht. Topcoat kort, strak aanliggend, hard en glanzend dichte ondervacht. Licht golvend haar getolereerd maar niet gewenst op de schouder en / of de rug.
Haarkleur		Classic tricolor hond Zwart met tan aftekeningen (geel tot rood-bruine roest kleur) en wit zo symmetrisch mogelijk. De markeringen bevinden zich boven de ogen, op de wangen en snuit, keel, borst en beide zijden van de vier leden, waarbij de markeringen zijn tussen zwart en wit. Ondervacht Donker grijs tot bruinachtig. Witte aftekeningen • White List, dichtbij en zichtbaar, die loopt zonder onderbreking op de schedel en de snuit die geheel of gedeeltelijk kunnen omringen de snuit. • Ongebroken wit, van kin tot borst bij de keel. • Wit op alle vier de poten. • Wanneer de lengte van de wachtrij is natuurlijk een witte vlek op het einde wordt gevraagd. Niet gewens, maar getolereerd Kleine witte vlek op de hals, ten hoogste de helft van het oppervlak van een handpalm.

Maat en gewicht
Schouderhoogte		Voor reuen 44 tot 50 cm, tolerantie tot 52 cm en voor teven 42 tot 48 cm, tolerantie tot 50 cm.

Defecten

• Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten.
• De vermelde fouten moeten in ernst zijn.

General defecten

Seksuele slecht gedefinieerde.

Aanzienlijke afwijking van de normale proporties.

Frame te zwaar of te dun.

Onvoldoende spiermassa.

Afgeronde schedel.

Stop zwaar beladen.

Snuit kort, te lang of scherp, gebogen neus (ram).

Neusbrug niet recht.

Licht onderschreden.

Ontbrekende tanden behalve twee PM1.

Ogen te licht, te diep liggende of uitpuilende.

Onvoldoende sluiting van de oogleden.

Oren te laag aangezet, te klein of te scherp, uit elkaar gedreven, gevouwen oor.

Rug te kort, sway of karperrug.

Kruis overbouwd of vallen weg.

Borst vlak of vat, onderontwikkelde borst.

Gebroken staart, staart over de rug gedragen.

Hoeking van de voorhand te openen.

Vorige gedraaid of naar buiten afgeweken.

Carpe zachte polsen ingestort of geplet.

Hoekingen in de achterhand te openen, koehakkigheid of vat te strak.

Voeten uitgerekt of platgedrukt.

Gangwerk verkort kruis stijf gangwerk, stress.

Wispelturig gedrag, gebrek aan temperament, lichte agressie.
Merken onjuiste

Lijst onderbroken.

Te grote witte vlek op de nek.

Witte ruim boven het niveau van de pols (zoals hieronder).

De vier poten zijn niet allemaal wit merk.

Ononderbroken witte kraag (zware fout).

Gefragmenteerde witte borst (zware fout).

Afwezigheid van kleur voorafgaand aan de brand tussen wit en zwart (zware fout).

Geen witte aftekeningen aan de bovenkant / hoofd helemaal zwart (zeer ernstige fout).

Defecten die leiden tot uitsluiting

Verlegenheid, agressieve hond.

Boven-of onderbijtend gemarkeerd tandboog afgeweken.

Entropion, ectropion.

Raptor geel oog, blauwe ogen, blauwe ogen.

Gekrulde staart.

Haar te lang, zacht, geen dubbele vacht.

Kleed niet driekleur.

Achtergrond andere kleur dan zwart.

Hond die kleiner is dan de ondergrens of boven de bovengrens van tolerantie.

NB :

• Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd.
• De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende.
• Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald.
• Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij.

Bibliografie

https://www.fci.be/

Gedetailleerde geschiedenis

De Bouvier van het Entlebuch, de minst bekende en de kleinste van de Zwitserse veehonden, is inheems; zoals zijn naam aangeeft; Entlebuch, een regio gevormd door de valleien van Little Emme en Entle, evenals de aangrenzende vallei van de Grote Emme, in de kantons Luzern en Bern.

In de algemene mening van de cynologen stamt deze hond af van de lichte soort Molosses die door de Romeinen in Zwitserland werd geïntroduceerd, via de passen van Saint-Bernard en Saint-Gotthard, maar om de waarheid te zeggen, we zijn niet zeker over zijn verre oorsprong. Eén ding is echter onmiskenbaar: de Entlebucher is al lang met de meest perfecte onverschilligheid behandeld in Helvetia, waar men in hem slechts een vulgaire "boerderijhond" zag. De kudde presenteerde niettemin een zekere homogeniteit, enerzijds als gevolg van het isolement van de Zwitserse valleien, anderzijds van de empirische selectie die werd uitgeoefend door de herders en de koeherders, een selectie die was gebaseerd op de fysieke en psychologische kwaliteiten van de dier en niet op esthetische criteria.

Toch zou de Bouvier Entlebuch vandaag verdwenen zijn als twee mannen aan het begin van de twintigste eeuw niet naar zijn lot hadden gekeken. Het is aan Franz Schertenleib, van Berthoud in het Emmental, dat de eer terugkeert om deze kleine Bouvier van de vergetelheid neergeschoten te hebben. In 1913 kon hij het tentoonstellen in Langenthal, en bij deze gelegenheid heeft professor A. Heim een gedetailleerde beschrijving ervan gegeven, waardoor een reconstructie mogelijk is van de fokkerij, zij het zeer discreet.

Zelfs vandaag is het Entlebuch een arm familielid in de Zwitserse familie Bouvier. Er zijn nauwelijks meer dan 300 proefpersonen in zijn land van herkomst. Ook bekend in Duitsland is hij even slecht vertegenwoordigd. In Frankrijk, waar er slechts drie of vier exemplaren zijn, wordt het beschouwd als een object van nieuwsgierigheid. Dit is jammer, omdat het een blijvende natuurlijkheid en onmiskenbare utilitaire eigenschappen vertoont.

Deze Bouvier, die de bijzonderheid heeft dat hij wordt geboren met de afgeknotte staart, is even begaafd voor de bewaking van de kuddes als voor de bewaker van de boerderij. Volgens Fred Rufer is deze hulphond opmerkelijk efficiënt en gebruikt hij een bewezen werktechniek: "Wanneer de herder aankomt op de weide, gaat hij rond met de hond, die geen enkele dag toestaat beest van de kudde om de grenzen te overschrijden. Zeer sluw, blijvend, bestand tegen weersveranderingen, verleent hij geweldige diensten aan de alp, waar hij zowel de stier als de baas beheerst. Misschien zelfs beter, omdat het kleine formaat het toelaat om de hoeven van het vee te bestrijden.

Zeer waakzaam, altijd alert, gereserveerd voor vreemden, hij heeft een aangeboren gevoel van zorgzaamheid. Sommige onderwerpen oefenen zelfs tracking en zoeken lawine en puin.

Vrolijk, levendig, speels, open en aanhankelijk met zijn familie, heeft het Entlebuch alle karaktereigenschappen van een uitstekende gezinshond. Vooral omdat zijn relaties met kinderen idyllisch zijn en zijn relaties met andere huisdieren onder de auspiciën van tolerantie worden geplaatst. Tot slot wordt echter benadrukt dat deze onvermoeibare werker ruimte, lucht en activiteit nodig heeft om zijn evenwicht te bewaren. Met andere woorden, hij was niet geboren om in de stad te wonen, en hij moet herinnerd worden voordat hij gepassioneerd over hem wordt.

Details: Ook beschikbaar:; Laatst bijgewerkt: 22 januari 2024; Hits: 740

Entlebucher Sennenhond