Kenya, gered door Isabelle

Na 13 jaar ononderbroken geluk met Tara, mijn Labradorkruising, die stierf aan een vreselijke vorm van leverkanker, zwoer ik dat ik nooit meer een hond zou nemen omdat ik niet weer zoveel pijn wilde meemaken, maar de dagen gingen voorbij en ik begon de vreugde van het hebben van een hond te missen (gelukkig vervaagden de verdrietige momenten en werden ze vervangen door prachtige herinneringen).

Ik wilde een ongelukkige hond adopteren, maar ik wist niet dat ik een paar dagen later een tv-programma zou zien over het verschrikkelijke lot dat Spaanse jachthonden was beschoren.

Mijn besluit stond vast, het zou een Galgo worden die gereformeerd was van de jacht of beter gezegd een Galga!

Ik belde verschillende dierenasielen en uiteindelijk kreeg ik het telefoonnummer van Mireille Broders van Greyhounds in Nood.

Ik belde haar meteen op, en ze beantwoordde mijn vragen vriendelijk, en vroeg me er ook een paar om er zeker van te zijn dat ik de juiste beslissing had genomen, en vertelde me dat ze in Spanje was en me de volgende vrijdag een Galga kon terugbrengen!

Als Mireille op zoek gaat naar windhonden, heeft ze al een lijst met adoptanten en brengt ze alleen het exacte aantal pre-geadopteerde honden mee, zodat ze niet langer dan 24 uur in een asiel hoeven te blijven.

Ze komen op vrijdag aan, worden getatoeëerd met een microchip en worden onderzocht door een dierenarts om te zien of ze de reis van 2000 km hebben doorstaan.

Uiteindelijk kwam zaterdag 18 augustus aan en ging ik naar Mechelen naar de SPA, waar de kleine overlevenden waren gehuisvest en waar de adoptiedag plaatsvond.

Er was een groot verblijf voor hen ingericht en toen ik dichterbij kwam zag ik een aantal prachtige honden, maar ze waren mager, vol littekens en met een doffe vacht.

Meteen kwam er een klein donker gestroomd teefje op me af met een halsband met een nummer erop: 3!

Zij was het, ze zag eruit als een verlegen gazelle maar zo schattig en in een seconde besloot ik haar KENYA te noemen.

Met de formaliteiten afgerond en veel advies van Mireille, nam ik Kenya mee naar haar nieuwe leven...

Ze was erg verlegen en toen ze aankwam in het huis waar we nu samen zouden gaan wonen, rende ze mijn slaapkamer in en krulde zich op tot een balletje en maakte zich zo klein mogelijk.

Ik liet haar daar zitten en praatte tegen haar, maar raakte haar niet aan uit angst haar bang te maken.

Beetje bij beetje kwam ze eruit, begon me te volgen maar kwispelde nooit met haar staart (het duurde 15 dagen), wist niet wat een speeltje was, wist niet wat een bal was en wilde geen hondenkoekjes van me aannemen.

Het duurde ongeveer 3 maanden van tederheid, geduld en zachtheid voordat ze weer een vrolijke hond werd en ik zou zeggen 6 maanden voordat ze werd wat ze nu is: een prachtige hond met een glanzende vacht, een hond die blij is om te leven, vrolijk en graag veel speelt, een hond vol vertrouwen ondanks wat ze eerder heeft meegemaakt, een hond die alle vriendelijkheid van de wereld is...

Maak kennis met Kenya en haar zusje Zazie, geadopteerd op 12 juni 2004!

Ze is geweldig, ze is ook een geredde Spaanse Galga. Ze zat vast in een val (rechter voorpoot) en haar poot moest geamputeerd worden, arm klein ding, ze is 16 maanden oud en heeft zich heel goed aangepast aan Kenya en mij!