Geweld met honden

We hebben allemaal wel eens ons geduld verloren toen onze hond ons weigerde te gehoorzamen. Maar in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, helpt geweld ons niet om ons punt over te brengen!

Als een jonge hond zijn behoefte doet op een verkeerde plek, steken we er vaak onze neus in om hem “duidelijk te maken dat het verkeerd is”. En als hij het weer doet, is dat omdat hij een “slechte hond” is, dus schelden we hem nog harder uit... Dit is een van de vele vooroordelen over de waarde van geweld bij het trainen van onze hond. We zien echter dat we zelden krijgen wat we willen door op deze manier te handelen. Hondengehoorzaamheid moet niet worden verward met dominantie door de eigenaar.

Geweld levert zeer beperkte resultaten op.

Wat we vaak aannemen als provocatie of zelfs recidive van onze hondenvriend, is in werkelijkheid dat onze opdracht niet duidelijk is en onze hond, die verdwaald is, niet meer weet wat hij moet doen. Als we hem bijvoorbeeld uitschelden voor het doen van zijn behoefte in de flat, begrijpt de hond “ik mag niet plassen in het bijzijn van mijn baas” en zal hij handelen zodra je je omdraait! Als het meer is dan af en toe kattenkwaad uithalen, moeten we begrijpen waarom onze hond ongehoorzaam is.

Zoals gedragsdeskundige dierenarts Gérard Muller uitlegt in zijn boek Mon chien n'obéit pas (uitgegeven door Eyrolles), is een hond bovenal een dier dat afstamt van de wolf, wat betekent dat de sociale status binnen de 'roedel' centraal staat. Ze testen onze weerstand in de meest strategische situaties, zoals etenstijden en slaapplaatsen, om de leider van de roedel te worden. Het is dus onze taak om hem duidelijke grenzen te stellen, zodat hij geen slechte gewoonten oppikt. Maar dit kan zonder geweld te gebruiken.

Wat moet je doen?

“Het enige doel van gezag uitoefenen over je hond is om een geruststellend kader te stellen. Geweld is daarom contraproductief, want honden moeten zich veilig en op hun plaats voelen. Er zijn verschillende manieren om hem gehoorzaam te maken:

- Bedenk wat we willen bereiken: ons verzoek moet duidelijk en op een vastberaden toon worden gedaan, zodat de hond begrijpt dat hij geen keuze heeft.

- Geef vaker commando's: we geven alleen commando's in belangrijke situaties. Maar dit moet regelmatig gebeuren zodat het geen spannend moment wordt. Bevelen moeten op een speelse manier worden gegeven, bijvoorbeeld op een neutrale toon, vergezeld van een gebaar van aanmoediging. Voorbeeld: geef het commando om naar bed te gaan met een gebaar naar de vloer of het bedje. Het is heel belangrijk om goed gedrag te belonen en te prijzen.

Uw hond wil het u naar de zin maken en zal het gedrag reproduceren waar u blij van wordt. Een “brave hond” vergezeld van een klopje is aangenamer dan een commando zonder vriendelijke of emotionele beloning. Plaats uzelf in zijn schoenen.

- Samenwerken als gezin: de hond moet voelen dat hij de grenzen van de andere gezinsleden niet mag aftasten. Dus, in overeenstemming met de opgelegde regels, heeft de hond geen andere keuze dan te accepteren.

Als je hem moet straffen voor iets wat hij verkeerd heeft gedaan, kun je hem beter een paar minuten of een uur niet aankijken of tegen hem praten en hem negeren in plaats van hem met geweld te straffen. Geïsoleerd zijn van zijn familie is niet goed voor mens of hond. Isoleer hem niet langer dan een dag om te voorkomen dat hij getraumatiseerd raakt. We willen hem straffen, niet nog meer stress bezorgen.