Black Mouth Cur

		Black Mouth Cur
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			U.S.A.
Vertaling			Francis Vandersteen

Een korte presentatie van de Black Mouth Cur

De Black Mouth Cur is een van de bekendste van de vele Cur-type honden ontwikkeld in het zuiden van de Verenigde Staten. Ze werden gecreëerd uit jachthonden, Terrier rassen en feist honden om veelzijdige honden te worden die in staat waren om te jagen, hoeden en bewaken voor boeren en kolonisten die zich vaak niet konden veroorloven om meer dan één hond tegelijk te houden. Ze werden gefokt voor hun vaardigheden in plaats van hun uiterlijk. Daarom is er veel variatie in kleur en grootte van de ene hond tot de andere. Ongeacht hun grootte hebben deze honden een hoog activiteitsniveau en een extreem sterke prooidrift. Ze hebben dagelijks fysieke en mentale beweging nodig om de ontwikkeling van gedragsproblemen te voorkomen.

Geschiedenis van de Black Mouth Cur

Hoewel hij oorspronkelijk werd beschreven als een ongezonde of agressieve bastaardhond, verwijst hij nu naar een van de vele hondenrassen die werden ontwikkeld als veelzijdige boerderijhonden in het zuiden van de Verenigde Staten. De honden die in de Cur classificatie vallen zijn doelbewust gefokt voor hun gevarieerde vaardigheden. Het is dus logisch dat verschillende hondenrassen met een aantal verschillende vaardigheden werden gecombineerd om deze honden te ontwikkelen zonder al te veel aandacht voor hun fysieke verschijning. Geschreven verslagen van dit type hond geven aan dat de Cur al bestaat sinds ten minste 1700, en de meeste van hen waren mengsels van jachthonden en Terriers, met een vleugje feist en herdershond in de mix. De vroege Cur honden splitsten zich uiteindelijk in verschillende types, waaronder de Catahoula luipaardhond, de Mountain Cur, de Treeing Cur en de Black Mouth Cur. De Black Mouth Cur is een van de oudste Cur variëteiten en wordt beschreven door auteur Fred Gipson in zijn beroemde roman "Old Yeller", hoewel de hond in de gelijknamige film een reddingshond is die gemengd is tussen een Dogue en een Labrador. De Black Mouth Cur onderscheidt zich door zijn karakteristieke zwarte snuit en de donkere pigmentatie die zich uitstrekt tot de binnenkant van de mond, waarbij alleen de tongen roze blijven. Deze donkere pigmentatie heeft ertoe geleid dat veel experts geloven dat met name de Black Mouth Cur een belangrijke inbreng kan hebben van de English Mastiff, hoewel dit nog niet bewezen is.

Uiterlijk van de Black Mouth Cur

De Black Mouth Cur is een middelgrote tot grote hond, tussen de 40,5 en 63,5 centimeter hoog en kan iets zwaarder zijn dan de meeste cur variëteiten, met een gewicht tot 43 kilo. Ze zijn iets langer dan ze lang zijn, met een bijzonder brede, gespierde borst en licht gewelfde lendenen. De poten van de Black Mouth Cur zijn sterk en recht en veel van deze honden hebben zwemvliezen tussen de tenen. Hun hoofd is over het algemeen breed met een brede, vlakke schedel en een brede snuit met een bijzonder goed gedefinieerde onderkaak. De snuit en de binnenkant van de mond zijn meestal zwart, waarbij alleen de roze tong overblijft, en hun lage, halflange oren zijn hoog op het hoofd aangezet en hangen dicht tegen de wang. Hun ogen kunnen elke tint bruin, groen of geel zijn, terwijl blauwe en meerkleurige ogen soms voorkomen en als ernstige fouten worden beschouwd.

Temperament van de Black Mouth Cur

Dit ras is over het algemeen redelijk sociaal met mensen van alle leeftijden, maar ze moeten onder streng toezicht staan als ze met kleinere kinderen omgaan, want ze kunnen groot en soms onhandig zijn. Met de juiste socialisatie kunnen ze het goed vinden met andere honden op neutraal terrein, maar door hun territoriale aard kunnen ze soms doorslaan naar agressie als ze op hun eigen terrein zijn. Het zijn natuurlijke jagers met een extreem hoge prooidrift. Deze honden worden daarom over het algemeen niet aanbevolen voor huizen met katten en andere kleinere huisdieren. Ze mogen nooit alleen in de tuin achtergelaten worden, want het zijn vindingrijke ontsnappingskunstenaars en hun prooidrift is zo meedogenloos dat, als ze vrij spel krijgen, veel Black Mouth Curs cadeautjes van dode dieren mee naar huis nemen voor hun baasjes, net als katten met grotere prooien. Ze zijn erg intelligent en kunnen goed problemen oplossen, maar hoewel velen snel trainen, tonen sommige Black Mouth Curs geen interesse om getraind te worden en geven ze er de voorkeur aan om dingen zelf te proberen en te leren, wat soms tot kattenkwaad kan leiden.

Behoeften en activiteiten van de Black Mouth Cur

Deze honden zijn over het algemeen vrij actief en hebben minstens een uur per dag krachtige activiteit nodig, evenals voldoende mentale stimulatie om hun leergierige geest bezig te houden. Als ze niet genoeg fysieke en mentale stimulatie krijgen, kan dit ras snel ondeugend en zelfs destructief worden. Gelukkig is de Black Mouth Cur ook een zeer veelzijdige hond en kan hij zich vermaken met een verscheidenheid aan activiteiten, waaronder hoeden, speuren en zwemmen. Deze honden zijn over het algemeen te groot, actief en territoriaal om goede flatbewoners te zijn en zijn het gelukkigst als ze een grote tuin hebben om in te rennen en te spelen.

Onderhoud van de Black Mouth Cur

Deze honden hebben een relatief makkelijk te verzorgen vacht en weinig verzorgingsproblemen. Baden moet indien nodig gebeuren, want deze honden kunnen droge huidproblemen ontwikkelen als ze te vaak in bad gaan. Hoewel ze maar een paar keer per maand geborsteld hoeven te worden om het verharen onder controle te houden en hun vacht gezond te houden, heeft hun vacht de neiging om vuil en afval aan de buitenkant op te pakken, waardoor ze vaker geborsteld moeten worden. Veel Black Mouth Curs verharen ook meer tijdens seizoenswisselingen en moeten dan vaker geborsteld worden.