Levriero Italiano

		Levriero Italiano
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Italië
Vertaling			Francis Vandersteen

De Italiaanse of Zuidelijke Greyhound is een van de oudste hondenrassen.
Het is een oude prooihond die de mens hielp te jagen en te overleven en die een werkhouding, gedrag en strategieën heeft die aanzienlijk verschillen van alle andere honden die voor latere activiteiten werden gebruikt, zoals speurhonden, boerderijhonden en holenhonden.
De Italiaanse of zuidelijke windhond heeft eeuwenlang stand gehouden dankzij de sociaaleconomische, milieu- en plattelandsomstandigheden die het gebruik ervan mogelijk maakten en ontwikkelden.
Jacht uit noodzaak, die eeuwenlang plaatsvond, en later als een typisch tijdverdrijf van middeleeuwse heren die te paard jaagden gevolgd door windhonden waren de activiteiten die de selectie van de Greyhound in zijn vorm, die we nu kennen, stuurden.
In de loop van deze functionele selectie gemaakt in bepaalde eeuwen op zoek naar een gezichtspunt van het haas, zijn de morfologische kenmerken die de functie ondersteunen gestabiliseerd waardoor honden ontstaan met een structuur aangepast aan de jacht en geoptimaliseerd, uitgerust met de juiste botten hoeken, een uitstekende verdeling van de spieren aangepast voor een ruime draf, perfect voor het afleggen van veel afstand in een zeer snelle galop, met een versterkte longcapaciteit en een uiterst functionele cardio-circulatoire systeem om deze inspanningen te ondersteunen.
We moeten niet vergeten dat de Greyhound niet het exclusieve voorrecht was van een paar rijke families, maar ook het garnizoen was van degenen die jaagden voor hun levensonderhoud of hielden van de vrije of wilde haas.
De Greyhound ontwikkelde zich fundamenteel in Zuid-Italië, omdat het de beste klimatologische en orografische omstandigheden bood en vooral een overvloed aan prooi. Al deze factoren zijn in overeenstemming met zijn activiteit en gebruik: rennen en snelheid.
Zo is de Italiaanse of Zuidelijke Greyhound geboren, in perfecte conditie voor zijn beperkte functie.

Ze zijn instinctief jagers, bewegen licht en geruisloos en zijn in staat om langdurige inspanningen te weerstaan, want ze hebben een groot uithoudingsvermogen, een goede ademhaling en gespierde, magere spieren.
Ze zijn over het algemeen iets hoog op de benen gebouwd, wendbaar, slank met een diepe, maar niet brede, ingevallen borst, ingetrokken buik en sterke, slanke ledematen.
De Italiaanse Greyhound heeft zijn morfologische en gedragskenmerken in de loop van zijn duizendjarige geschiedenis onveranderd gelaten. Deze honden zijn onlosmakelijk verbonden met hun meesters of kuddegenoten. Ze zijn van nature gereserveerd, op hun hoede voor vreemden en zeer gevoelig. Hun genegenheid is zachtaardig, zonder overdaad, soms opscheppend met een delicate aanraking van de tong.

Mannetjes variëren in schofthoogte van 65 tot 72 centimeter, met een ideaal gemiddelde van 70 centimeter; vrouwtjes variëren in schofthoogte van 60 tot 68 centimeter, met een ideaal gemiddelde van 65 centimeter.
Het hoofd heeft de vorm van een langwerpige kegel; de schedel is minder dan de helft van de lengte van het hoofd, waardoor het erg smal is.
De ogen zijn groot, goed in de oogkassen geplaatst, met een typische zachte uitdrukking, soms een beetje droevig, bijna melancholisch.
De snuit is langwerpig, maar met een sterke kaak; prominente neus, geperste en strakke lippen, zeer goed ontwikkeld gebit, in het bijzonder lange en sterke hoektanden.
Alle kleuren en combinaties zijn toegestaan eenkleurig, zwart, grijs, leisteen, zand, licht zand, roodachtig zand, antraciet zand, gestreept en fawn. Alle vachten mogen al dan niet wit hebben op hoofd, borst en benen.