Dogo Sardo

		Dogo Sardo
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Sardinië (Italië)
Vertaling			Francis Vandersteen

Ook bekend als Cani pertiatzu.

Een typische lichte Molossoid met een vierkante kop en korte snuit die soms kegelvormig kan zijn, met goed ontwikkelde kauwspieren. Omdat het een werkras is, werd de selectie gebaseerd op het nut van de hond, zodat er vandaag de dag een grote fenotypische variëteit is, maar altijd als gevolg van de molossus light.

De grootte kan aanzienlijk variëren van het ene exemplaar naar het andere en van de ene afstamming naar de andere, maar gemiddeld is hoog op de schoft (vergeet niet dat het lager moet zijn dan het kruis) van 55 cm tot 65 cm voor 30-45 kg, heeft kort haar (maar niet satijn of nog erger, glanzend zoals de boxer, terwijl honden met gematteerd haar of cinghialesco de kruisingen met de hond fonnese verraden). Gestroomd in verschillende tinten, wheaten (een zeldzame kleur die als zeer typisch en oud wordt beschouwd), gestroomd in verschillende tinten, zeldzaam zwart en grijs. Kauwspieren moeten prominent aanwezig zijn en schaar- of tanggebit. Brachycephaal, heeft een zeer uitgesproken achterhoofdsknobbel.

Een uitstekende waakhond, werd en wordt nog steeds gebruikt op lange jachtreizen als waakhond. Uitstekend geschikt als apporteerder voor halfwilde Sardijnse runderen die in het wild in de bergen worden gefokt.

Begin 2000 begon hondenkenner Roberto Balia de resultaten op te schrijven van jarenlange studie op ons platteland op zoek naar de Sardijnse dogo (maar niet alleen, de Fonnese hond, de Sardijnse windhond en de Sardijnse vos). Talloze artikelen van hoge kwaliteit in toonaangevende Sardijnse kranten wekten de interesse voor het ras en veel exemplaren werden beschikbaar gesteld om een serieus selectieproces te beginnen, waarbij het gevaar van het altijd verborgen labyrint werd vermeden, gezien de aanwezigheid van boxers en pitbulls. Het keerpunt in het herstelproces was de publicatie in 2005 van het boek "Canis Gherradoris", ook door Roberto Balia.

Vandaag de dag kunnen we zeggen dat het ras, hoewel zeldzaam, niet langer met uitsterven wordt bedreigd.