De Abruzzese Mastiff (Italiaans : Mastino Abruzzese, soms ook Pastore abruzzese genoemd, en bekend als de "cane da Pecora" in de regio Abruzzo) is een ras dat verwant is aan, maar verschilt van, de Maremmano-Abruzzese (algemeen bekend als Maremma Herdershonden in Amerika) uit de regio Abruzzo in Italië. De Mastino Abruzzese vertegenwoordigt de oorspronkelijke Abruzzese stam en wordt gekenmerkt door zijn grotere omvang, waarbij sommige reuen meer dan 100 kg wegen. Sommige van deze honden zijn met succes gebruikt als waakhonden voor vee in de VS en Noorwegen, waar ze naar verluidt effectief waren in het afschrikken van berenpredatie. Mastini's worden gebruikt in roedels van 4 tot 10 (afhankelijk van de grootte van de kudde). De roedelleider gaat het vaakst het gevecht aan met roofdieren en draagt meestal een ijzeren halsband met spijkers om zijn keel te verdedigen.
De Abruzzese Mastiff is een ras dat bestaat uit exemplaren die vaak van elkaar verschillen, omdat het een ras van een Landras is en niet van menselijke oorsprong. De laatste jaren zijn er pogingen gedaan om dit ras te uniformeren door één standaard toe te passen zoals voor andere hondenrassen. Dit heeft geleid tot het verdwijnen van verschillende types van het Abruzzese Mastiff ras, die waren geselecteerd voor de specifieke behoeften van herders in elke regio van Abruzzo. Er zijn significante morfologische verschillen tussen exemplaren uit verschillende regio's van Abruzzo. Er zijn zeven belangrijke subtypes van de Abruzzese Mastiff.
Het Marsicano type
Dit type heeft een groot hoofd dat lijkt op het hoofd van een leeuw. Ze zijn robuust gebouwd met een diepe borstkas, maar ze zijn niet te groot met een hoogte van 70-75 cm en een gewicht tussen de 40 en 60 kg. Ze hebben normaal gesproken een schaargebit. Deze honden worden voornamelijk gefokt in de regio Marsica, een van de weinige plaatsen in Italië waar de bruine beer (Ursus arctos) nog voorkomt.
Het Aquilano type
Exemplaren van dit ras hebben een indrukwekkende structuur met een groot hoofd dat langer is dan dat van het Marsicano-type. De hoogte is tussen de 75 en 83 cm, maar sommige exemplaren kunnen nog hoger worden, en het gewicht ligt tussen de 60 en 80 kg. Deze honden worden voornamelijk gefokt in de dorpen rond Gran Sasso en in de Peligna Vallei. Exemplaren van dit type lijken lang en mager als ze jong zijn, maar dit aspect verdwijnt als ze ongeveer drie jaar oud zijn en stoppen met groeien om een imposant uiterlijk te krijgen. Deze honden hebben vaak tanggebitten.
Het Pescocostanzo type
Deze hond lijkt meer op de moderne honden die getoond worden op hondenshows (de Maremma Herder) dan op een echte werkhond. Dit type is veel kleiner dan de anderen. Zijn hoofd is wolfachtig en zijn temperament is echt territoriaal. Exemplaren van dit type zijn 68-72 cm groot en niet bijzonder robuust van structuur.
Het Maiella type
Dit type ligt tussen het Aquilano en Pescoconstanzo type in, met een structuur die lijkt op die van de Aquilano en een kop die lijkt op die van de Pescoconstanzo. Bij sommige exemplaren lijkt de kop op die van een beer. Een van de meest gewaardeerde kenmerken van dit type is de dikke kraag van bont rond de nek en borst, bijna vergelijkbaar met de manen van een leeuw.
Het Peligno type
Fysiek lijkt deze hond erg op de Aquilano, waarvan hij verschilt in temperament. Dit type was wijdverspreid in de jaren 1950. Het verdwijnen van de wolf leidde tot een geleidelijke afname van de populatie van dit type. Exemplaren van dit type zijn zeer indrukwekkende honden, tot 100 kg zwaar, met een beerachtig hoofd en een lange, dikke vacht. Deze honden waren echt toegewijd aan hun werk, ze beschermden de schapen en bewaakten ze zelfs tegen andere kuddes.
Het kortharige type
Vrijwel uitgestorven, kwam dit ras voor in de Maiella en Morrone bergen en had een geschoren vacht. Met zijn imposante structuur deed zijn hoofd denken aan het Marsicano (molossoide) type en zijn structuur aan die van het Aquilano type. Enkele exemplaren zijn nog te zien aan de voet van de Maiella in de kuddes herders bij de San Leonardo pas en bij het S. Antonio bos.
Het Maremmani type
Ondanks zijn naam komt ook deze hond oorspronkelijk uit de Abruzzen, waar hij waarschijnlijk vandaan komt. Ondanks dat hij niet overdreven groot is, is hij veel agressiever dan anderen, vooral met mensen. Deze hond, die erg lijkt op het Pescocostanzo type, is ontstaan uit een paar exemplaren die rijke Toscaanse eigenaren hadden meegenomen uit de Abruzzen.
Oorspronkelijk bestond dit ras voornamelijk uit exemplaren die 'afgedankt' waren in de Abruzzen, met een klein formaat en zichtbare oranje vlekken op het haar. Liefhebbers van de Maremmani waren in staat om een verschil te maken voor de Abruzzese herders, door dit type hond te promoten tot een nieuw ras. Maar de charme voor de Abruzzesi was zo groot dat ze het niet konden laten om te kruisen met Abruzzo exemplaren, waardoor de lijnen vervaagden en er een hond ontstond die erg leek op het origineel. Dus, in de vroege jaren 1950, werd de standaard gestandaardiseerd en werden de honden Maremmani-Abruzzesi genoemd. Helaas waren de meeste liefhebbers die het opstellen van de standaard bevorderden niet-Abruzzers die, om hun honden niet te benadelen, een standaard definieerden die weinig te maken had met bepaalde lijnen van honden die gevonden werden in de Abruzzen. |
Nederlands (nl-NL) 
Reacties / Beoordelingen