 |
Boerboel |
|
Hij wordt niet erkend door de F.C.I. |
Land van oorsprong |
Zuid-Afrika Miss Marita Eriksson, fokker onder het affix "Boerklans" Bevestigd fokker en keurmeester, afgestudeerd E.B.B.A.S.A en S.A.B.T van Zuid-Afrika |
|
Vertaling |
Francis Vandersteen | |
Dit ras staat ook wel bekend als |
African Boerboel
|
Kort historisch overzicht |
| Elk ras heeft natuurlijk zijn eigen ontwikkelingsgeschiedenis en min of meer bekende wortels. Er wordt veel verteld over de Boerboel en zijn verleden, en over het algemeen is het leuk om min of meer geromantiseerde verhalen over het onderwerp te horen. Ik wil graag voorkomen dat ik legenden ga vertellen die vandaag de dag helaas niet meer geverifieerd kunnen worden, dus ik zal dit onderwerp slechts kort aanstippen. Wat vandaag de dag wordt aangenomen, is dat de Nederlandse kolonisten die in 1652 met Jan Van Riebeck meekwamen, molosses uit Europa meenamen, afstammelingen van de Brabanter Bullenbijter, een ras dat tot op de dag van vandaag is uitgestorven. Deze Bullenbijter zou gekruist hebben met andere molossen uit andere Europese landen en met andere lokale rassen. De kolonisten, bekend als "Boers", verspreidden zich over het land en vestigden zich voornamelijk in de provincies die nu bekend staan als Transvaal en Oranje Vrystaat en Natal. Voor hen was de Boerboel onmisbaar als bewaker van de boerderij. Hij moest ook de kuddes bewaken en op wilde dieren jagen. Zeker is dat aan het begin van de eeuw, net na de Anglo-Boerenoorlog, een kruising werd gemaakt met de oude Engelse Bulldog, een ander type dan we nu kennen, groter met langere poten. Er was ook een invloed van de oude Engelse Bullmastiff, omdat de Boerboel, geïsoleerd gebleven in het achterland, vers bloed nodig had. Deze werd aan het eind van de jaren 1930 door de Britten in Zuid-Afrika geïmporteerd om de diamantmijnen te bewaken voor mijnbouwbedrijf De Beers. Je vraagt je af waarom ze voor deze taak geen Boerboels gebruikten, maar het was dan ook de Boerhond, die in die tijd als een eenvoudige boerderijhond werd beschouwd. Er is een zekere gelijkenis met de Rhodesian Ridgeback, en er is zeker een verband tussen deze twee rassen, hoewel de Ridgeback veel lichter is en een jachthond is. De Boerboel werd voornamelijk gebruikt als waakhond op boerderijen in Zuid-Afrika, maar komt ook voor in aangrenzende landen zoals Botswana, Namibië, Zimbabwe (vroeger bekend als Rhodesië) en Tanzania. Het ras was de gewone boerderijhond geworden en er was weinig interesse in de selectie ervan tot de jaren 1960 toen het fokken serieus begon en er later werd besloten om typische exemplaren van het ras te registreren in een "stamboek". Als gevolg hiervan richtten een aantal mensen een vereniging op en reisden door het land om de honden met de meest typische eigenschappen te selecteren. Dit werd gedaan om het ras te redden en ook om het Afrikaans cultureel erfgoed waar de Boerboel deel van uitmaakt veilig te stellen. |
Algemeen totaalbeeld |
| De Boerboel is een grote, gespierde hond die een indruk van kracht moet geven en imposant en indrukwekkend moet zijn. Het moet mogelijk zijn om het verschil te zien tussen de reu en de teef, waarbij de reu erg mannelijk is en de teef lichter en vrouwelijker. |
Gedrag en karakter (aard) |
| De Boerboel is trouw, gehoorzaam en intelligent, met een sterk waakinstinct. |
Hoofd |
||
Bovenschedel |
||
Hoofd |
Het hoofd is kort, breed, diep en vol spieren. Het gebied tussen de ogen moet goed gevuld zijn, bij aandacht moeten er rimpels op het hoofd te zien zijn, maar niet in rust. | |
Stop |
Licht gemarkeerd. | |
Facial region |
||
Neus |
Breed en zwart. | |
Voorsnuit |
Recht, breed en diep, tussen 8 en 10 cm. | |
Lippen |
Royaal maar niet overdreven. | |
Kiezen / tanden |
De kaken zijn breed en sterk met grote, vrij wijd uit elkaar staande tanden en een compleet gebit van 42 tanden, goed ontwikkeld en bij voorkeur in schaargebit, maar tanggebit en prognathisme worden ook herkend. | |
Wangen |
Relatief breed. | |
Ogen |
Elke tint bruin, maar donkerder dan de vacht. De ogen staan vrij ver uit elkaar. | |
Oren |
Driehoekig en middelmatig groot, goed geproportioneerd met het hoofd, hoog aangezet en een rechte lijn vormend wanneer de hond attent is. | |
Hals |
| Royale huid op de hals. De hals is van gemiddelde lengte, goed gespierd en duidelijk gewelfd. |
Lichaam |
||
Algemeenheid |
Goed bespierd, breed en tonvormig, met een rechte toplijn, brede rug waarop de spieren goed te zien zijn. | |
Croupe |
Breed en stevig, licht hellend. | |
Borst |
Breed, diep en sterk. | |
Staart |
| Over het algemeen afgesneden bij de 2e of 3e wervel, maar kan lang, dik en sterk zijn. |
Ledematen |
Voorhand |
||
Algemeen |
Recht met sterk bot en krachtige spieren, wijd uit elkaar geplaatst. | |
Schouders |
Matig gehoekt, zeer sterk, gespierd en stevig. | |
Achterhand |
||
Algemeen |
Sterk en gespierd, matig gehoekt, met sterke, relatief korte, dikke en perfect parallelle spronggewrichten. | |
Gangwerk |
| Krachtig maar harmonieus en evenwichtig, altijd perfect parallel met een rechte bovenbelijning. |
Huid |
| Dik. |
Coat |
||
Haarkwaliteit |
Kort, dik en dicht. | |
Haarkleur |
Elke tint gestroomd behalve grijs, elke tint reekleurig en rood met of zonder zwart masker tot op ooghoogte. Goede pigmentatie met bij voorkeur zwarte nagels en een donkere huid. Wit moet vermeden worden, maar een vlek op de borst en benen wordt getolereerd. | |
Maat en gewicht |
||
Schouderhoogte |
Minimaal 60 cm voor reuen, er is geen maximum maar het moet goed geproportioneerd zijn. Teven meten tussen 55 en 69 cm. | |
Defecten |
| • Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten. • De vermelde fouten moeten in ernst zijn. |
NB : |
| • Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd. • De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende. • Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald. • Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij. |
Nederlands (nl-NL) 
Reacties / Beoordelingen