Kumano-hond

		Kumano-hond
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Japan
Vertaling			Francis Vandersteen
En français, cette race se dit			Chien de Kumano
In English, this breed is said			Kumano Dog
Auf Deutsch, heißt diese Rasse			Kumano-Hund
En español, esta raza se dice			Perro de Kumano

Dit is blijkbaar een kaart van de geschatte verspreiding van de Kumano-kersenbloesem. Deze kaart deed me denken aan de lokale hond van Yoshino en Kumano, de "Kumano-hond". Als je erover nadenkt, zou je kunnen zeggen dat de "Japanse Vereniging voor het Behoud van de Hond" de lokale hondenrassen die ooit in heel Japan voorkwamen, heeft uitgeroeid. Er zijn Shiba Inu's, zoals de San'in Shiba, de Mino Shiba en de Shinshu Shiba, elk met hun eigen kenmerken. En er zijn de Kishu-honden, zoals de Mie-zwijnhond en de Wakayama-hertenhond, die moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. In werkelijkheid gaat het oorspronkelijke verhaal over de lokale honden die sinds mensenheugenis op het Kii-schiereiland leefden. Ze werden respectievelijk Ouchiyama-hond, Taiji-hond, Nachi-hond, Kumano-hond, Hidaka-hond, Koya-hond en Myojin-hond genoemd. De meeste Kishu-honden zijn tegenwoordig wit, maar het lijkt erop dat de lokale honden ooit zwart, bruin of sesamkleurig waren. Vermoedelijk werden gekleurde honden geselecteerd omdat witte honden populair waren en gemakkelijk te herkennen in de bergen. Nadat de Kishu-hond in 1934 tot natuurmonument werd verklaard, werden alle lokale honden als zodanig geclassificeerd en werd de selectieve fokkerij voortgezet. Kumano-honden bestonden in Yoshino en Kumano; ze werden getraind voor de jacht op wilde zwijnen en behielden het uiterlijk van de lokale honden. Hun aantal neemt echter af en men zegt dat ze binnenkort zullen verdwijnen. Awa-honden, die erg lijken op Kishu-honden en in de prefectuur Tokushima leven, tegenover de prefectuur Wakayama, zouden ook uitgestorven zijn. De stambomen van de "Japan Society for the Preservation of the Dog" omvatten Akita, Kishu, Shiba, Kai, Shikoku en Hokkaido-honden. Met andere woorden, het is een groep hondenrassen die tot natuurmonument zijn verklaard, geen groep inheemse honden. Ironisch genoeg heeft deze classificatie geleid tot het uitsterven van inheemse hondenrassen in heel Japan.