Papi-Inu -- Continentale Dwergspaniël X Shiba

		Papi-Inu
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Frankrijk en België <> Japan -> U.S.A.
Vertaling			Francis Vandersteen

Een korte presentatie van de Papi-Inu

De Papi-Inu is een kruising van de Continentale Dwergspaniël en de Shiba. Er is weinig of geen informatie beschikbaar over de hybride zelf, dus we weten eigenlijk alleen wat we weten door de ouderrassen te onderzoeken. De hybride mix van deze twee ouderrassen zorgt voor een aangename mix die resulteert in een uitstekende familiehond, met als enkele persoonlijkheidskenmerken moed zonder openlijke agressie, intelligentie, moed en liefde. Hoewel beide ouderrassen een hoger energieniveau toevoegen aan de biologische mix, zal uw hond waarschijnlijk actiever zijn dan zijn Shiba-ouder.

Geschiedenis van de Papi-Inu

De Papi-Inu hybride is een mix van de Continentale Dwergspaniël en de Shiba. Er is weinig of geen informatie beschikbaar over de hybride zelf, omdat het een relatief nieuwe hybride is. Historische informatie over de hybride zal moeten worden verzameld uit de geschiedenissen van de ouderrassen.

	Een beetje van de Continentale Dwergspaniël
	Het Continentale Dwergspaniël ouderras is een oud ras, dat minstens teruggaat tot de Renaissance periode in Italië, toen een hond die leek op de Continentale Dwergspaniël werd afgebeeld door vele artistieke meesters op de schoot van rijke en beroemde koninklijke vrouwen. Het ras was ook erg populair in België, Frankrijk en Engeland, Marie-Antoinette is een van de beroemde leden van de koninklijke familie die erg dol werd op de Toy Spaniel. Deze kleine schat, met zijn kenmerkende vlinderoren, werd puur voor gezelschap gefokt en kwam uiteindelijk naar de Verenigde Staten, waar hij in 1935 officieel werd erkend door de Amerikaanse Kennel Club. Sindsdien is het ras steeds sterker geworden.

	Standaard van de Continentale Dwergspaniël
	Een beetje van de Shiba
	De Shiba komt oorspronkelijk uit Japan en wordt beschouwd als een van de oudste en kleinste van de zeldzame hondenrassen die hun oorsprong kunnen vinden in Japan. De werkelijke datum van oorsprong en de regio van Japan waar het ras vandaan komt zijn onbekend, maar we weten wel dat het ras is gemaakt om te jagen en te verkennen door het dikke, borstelige terrein van Japan. Aan deze activiteiten ontleent het ras zijn naam in het Japans, Shiba betekent struikgewas en Inu betekent hond. Hoewel de Shiba een kleine hond is met afmetingen tussen 33 en 43 centimeter en een gewicht tussen 7 en 11 kilo, is hij zeer effectief in de jacht en straalt hij een geheel eigen zelfvertrouwen uit. Het fokken van de Shiba creëert een hond die over elk type terrein kan gaan, hoe ruig en moeilijk ook, en met vertrouwen en bereidheid kan verkennen en jagen, waardoor het een uitstekende keuze is voor zowel de jacht als gezelschap. Hoewel het ras bijna was uitgestorven tijdens de Tweede Wereldoorlog, heeft het een ongelooflijke comeback gemaakt, met verdere ontwikkeling die de hond heeft gemaakt die we vandaag de dag kennen en waar we van houden. De Shiba werd in 1992 erkend door de Amerikaanse Kennel Club in de niet-sportieve groep.

	Standaard van de Shiba

Uiterlijk van de Papi-Inu

De Papi-Inu hybride is een mix van de Continentale Dwergspaniël en de Shiba en kan als zodanig uiterlijke kenmerken erven van een of beide ouderrassen. Als gevolg daarvan kan uw Papi-Inu hybride het uiterlijk van een kleine Akita aannemen, waarschijnlijk 20 tot 43 centimeter hoog op de schoft, met een gewicht tussen 2,5 en 11 kilo en met een lange, fijne, zijdeachtige vacht of lijkend op een teddybeer met zijn dikke dubbele vacht van rechte, stijve bovenvacht en zachte, dikke ondervacht. Dit teddybeerachtige uiterlijk wordt aangevuld door een pluizige staart die over de achterhand krult, een bijdrage van de ouderrassen Shiba en Continentale Dwergspaniël. Een compact, atletisch en gespierd lichaam met kleine katachtige voeten, een klein tot middelgroot hoofd met een fijne, taps toelopende of middelbrede, afgeronde snuit, een schaargebit, ronde of schuinstaande donkere ogen, loensen, zwarte neus en oren die rechtop kunnen staan en gefranjerd kunnen zijn, zoals de vlinderoren van de Continentale Dwergspaniël, of driehoekig, rechtop en naar voren gericht kunnen worden verwacht bij deze kruising. De vachtkleuren zijn bijzonder met wit als overheersende kleur en vlekken van zwart, bruin of rood, of ze kunnen oranjerood, urajiro (crème tot wit ventraal), sesam (zwart gepunte haren op een donkerrode achtergrond) en witte markeringen op de punten van de staart en benen zijn.

Temperament van de Papi-Inu

Je Papi-Inu hybride zal een ongelooflijke familiehond zijn. Omdat hij een hybride mix is van de Continentale Dwergspaniël en de Shiba, kan hij sommige of alle temperamentkenmerken van een of beide ouderrassen erven. De temperamentkenmerken die uw harige familielid kan erven zijn: alert, aanhankelijk, vrolijk, vriendelijk, zachtaardig, energiek, intelligent, levendig, speels, trouw, uitgaand, sociaal, reactief, territoriaal en onafhankelijk. Hij kan de frequente blafneiging van de Continentale Dwergspaniël erven of de occasionele blafneiging van de Shiba-ouder. Met de juiste vroege socialisatie, zal hij geweldig zijn met kinderen, maar waarschijnlijk niet zo geweldig met de familie kat, zijn jachtinstincten zijn waarschijnlijk wijdverspreid in de Shiba ouder. Vanwege het sterke jachtinstinct dat hij waarschijnlijk heeft, zal hij een sterke neiging hebben om zijn o zo gevoelige neus te volgen, om die interessante of ongewone geur te bestuderen in welke omgeving of op welk terrein hij ook komt. Dus tenzij je het leuk vindt om met je geliefde harige familielid door de heide en braamstruiken te jagen op zoek naar die geuren, doe je er goed aan om hem aangelijnd te houden als hij buiten het huis, een omheinde tuin of een andere afgesloten ruimte is. In het begin zal hij zich verzetten tegen het gebruik van een riem, maar een stevige training aan de riem is een vereiste om hem veilig te houden. Hij is gemakkelijk te trainen met positieve, vastberaden trainings- en aanmoedigingsmethoden. Hij krijgt veel energie van beide kanten van de biologische mix die uitgeput moet worden.

Behoeften en activiteiten van de Papi-Inu

Je Papi-Inu is een hybride die waarschijnlijk grote hoeveelheden energie heeft die dagelijks moeten worden verbruikt. Omdat hij klein is, denk je misschien ten onrechte dat hij een perfecte flat- of flatgenoot zou zijn, maar wees je ervan bewust dat dit alleen werkt als hij de gelegenheid heeft om meerdere keren per dag te wandelen en te rennen, wat over het algemeen geen activiteit is die beschikbaar is in een flat- of flatleven. Hij is beter geschikt voor een huis met een grote omheinde tuin waar hij uren kan rennen en spelen. Zoals gezegd zijn meerdere lange dagelijkse wandelingen of joggen, gecombineerd met interactieve spelletjes zoals apporteren, frisbeeën en het zoeken en terugvinden van verborgen speeltjes uitstekende manieren om je harige gezinslid te laten bewegen. Omdat hij een intelligente hond is, met een hoog intelligentieniveau van beide kanten van de biologische mix, is het erg belangrijk om hem mentaal en fysiek in beweging te houden. Gehoorzaamheidstraining en aardse hondenactiviteiten kunnen hierbij helpen. Het is belangrijk om te onthouden dat een verveelde hond met dit intelligentieniveau vervelend en destructief gedrag kan ontwikkelen. Hij kan gematigde temperaturen verdragen, afhankelijk van het ouderras dat een dominante vacht heeft in de biologische pool. Ze kunnen in stedelijke of landelijke omgevingen leven, op voorwaarde dat ze voldoende en gepaste bewegingsmogelijkheden hebben.

Onderhoud van de Papi-Inu

Uw Papi-Inu is een hybride die wordt beschouwd als in de matige onderhoudscategorie. Borstelen zal minstens een keer per week nodig zijn, afhankelijk van welk ouderras het meest heeft bijgedragen aan de biologische mix. Bovendien is de vacht, afhankelijk van de vacht die je huisdier heeft geërfd, niet hypoallergeen en varieert verharen van minimaal tot constant met seizoensgebonden verhogingen. Geen van de twee ouderrassen brengt een neiging tot geuren in de biologische mix, waardoor het niet nodig is om vaak in bad te gaan, in plaats van alleen wanneer het nodig is of om de paar maanden. Teennagels moeten een paar keer per maand geknipt worden, tenzij ze versleten zijn door dagelijkse fysieke activiteit. De oren moeten wekelijks worden gecontroleerd en schoongemaakt, indien nodig met watten en een goedgekeurd reinigingsmiddel voor hoektandenorenoren. Gebitscontroles en -reinigingen worden sterk aanbevolen, net als minstens twee keer per week poetsen om tandvleesaandoeningen en het daarmee gepaard gaande tandverlies te voorkomen. Het kwijlniveau van deze kruising is laag.