Papichon -- Continentale Dwergspaniël X Bichon frise

		Papichon
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			Frankrijk en België -> U.S.A.
Vertaling			Francis Vandersteen

Een korte presentatie van de Papichon

De Papichon is een hybride hondenras, een kruising tussen de Bichon Frise en de Papillon. Beide ouder rassen zijn aantrekkelijk, de Papillon met zijn zijdeachtige vacht en grote vlinder oren, terwijl de Bichon is een wollige witte beer van een canine metgezel. Papichons zijn een betrekkelijk zeldzaam hybride ras, maar hun zachtaardig persoonlijkheden maken hen goed waard opsporing. Ze zijn een kleine tot middelgrote hond, hebben een overvloedige, pluizige vacht en hebben vaak vlinderkleurige ringen en spitse oren. Ze houden ervan om geknuffeld te worden en hun belangrijkste doel in het leven is om bij hun baasje te zijn. Dit heeft zo zijn voordelen, maar ook zijn nadelen, want ze hebben de neiging om gestrest te raken als ze alleen gelaten worden en kunnen gaan blaffen. Over het geheel genomen is een goed getrainde Papichon echter een prachtig huisdier en een onschatbaar lid van het gezin.

Geschiedenis van de Papichon

Papichons zijn een van de vele hybride hondenrassen die in de laatste twee decennia zijn verschenen. Hoewel zij relatief nieuw zijn, hebben hun ouderrassen een lange en eerbiedwaardige geschiedenis.

	Een beetje van de Continentale Dwergspaniël
	De Papillon dateert uit de jaren 1500 en was oorspronkelijk gevestigd in Frankrijk of Italië. Hun naam is zeer Frans, vertalend het woord papillon in een knipoog naar de vorm van hun oren. Aanbeden door aristocraten door de eeuwen heen, deze hoogvliegende sociale vlinder blijft een gewild ras dat maakt een aanhankelijke en volgzame metgezel.

	Standaard van de Continentale Dwergspaniël
	Een beetje van de Bichon frise
	De Bichon Frise heeft een nog langere geschiedenis, die teruggaat tot de 14e eeuw. Er werd gedacht dat Franse zeelieden deze honden voor het eerst adopteerden toen ze ze zagen op de Canarische Eilanden. Het moeten goede zeelieden zijn geweest, want ze reisden ook mee op schepen met Spaanse handelaren. Zoals veel populaire hondenrassen, vonden ze hun weg naar het Franse koninklijke hof en werden ze een favoriet. Echter, aan het eind van de jaren 1800, kelderde hun fortuin toen het ras als algemeen werd beschouwd en hun aantallen slonken. Iets meer dan een eeuw later herontdekten Franse fokkers de geneugten van de Bichon Frise en zijn nieuwe populariteit.

	Standaard van de Bichon frise

Uiterlijk van de Papichon

De verschijning van de Papichon kan op één kant van de stamboom worden gebaseerd of een mengeling van beide ouders zijn. Generalizations die kunnen worden gemaakt omvatten het hebben van een klein gestalte, zonder te delicaat te zijn. Ze zijn goed geproportioneerd met een lichaam dat iets langer is dan ze lang zijn. Het haar is grof op de papil met een typische laag lange, losse krullen. Natuurlijk kunnen ze ook neigen naar het zachte, gladde haar van de Papillon of de luxueuze krullen van de Bichon. Hun staarten worden hoog gedragen in een sierlijke zwaai, royaal bevederd. De Bichon Frise is altijd wit, zodat deze kleur overheerst in de Papichon, met een concessie op het gezicht. De Papichon heeft over het algemeen een beige masker over de ogen, dat doorloopt tot in de prachtige oren. De Papichon heeft daarom vaak een contrasterende vachtkleur, meestal beige of rood, op dit deel van het gezicht. Tenslotte, wat de oren betreft, Papichons kunnen hebben slappe Bichon oren, rechte Papillon oren of iets tussen.

Temperament van de Papichon

Papichons hebben een mooie, zonnige aard. Hun grootste plezier in leven is wezen met hun eigenaar, wie zij absoluut aanbidden. Zij hebben een sterk karakter en over het algemeen weten hoe te maken zich bemind door iedereen. Als ze van jongs af aan goed gesocialiseerd zijn, zijn ze zelfs bevriend met vreemden, die ze als nog grotere potentiële bronnen van liefde zien. Maar ook hier ligt hun zwakke punt. Papichons worden niet graag alleen gelaten en kunnen gemakkelijk aan verlatingsangst lijden. Dit kan zich uiten in destructief gedrag, zoals kauwen, of vaker in blaffen. In een flat kan dit lawaai je snel impopulair maken bij de buren.

Behoeften en activiteiten van de Papichon

Papichons zijn actief voor hun grootte, zij houden van het onderzoeken, het verkennen van de familie en zullen over het algemeen hun neus in uw zaken steken wanneer zij kunnen. Zij genieten van een wandeling waar zij hallo kunnen zeggen en andere honden en mensen kunnen ontmoeten. Het is een geweldige manier om ze hun ietwat huiverige houding te laten aannemen, die deze honden kunnen hebben als ze niet goed gesocialiseerd zijn als ze jong zijn. Ze wandelen, rennen en spelen zoveel als je wilt en houden van uitdagingen zoals het vinden van een traktatie, het apporteren van een bal of het leren van een nieuw trucje. Papichons houden van mentale stimulatie die hun nieuwsgierige aard bevredigt. Deze kleine hondjes zijn ideaal in een flat, zolang ze maar voldoende buiten beweging krijgen. Als je huis een tuin heeft, zorgen ze voor de veiligheid. Deze kleine klusjesman is ook een knuffelbeest en zal van al je aandacht houden en een toegewijde vriend worden.

Onderhoud van de Papichon

Hoewel puppies binnen een nest kunnen variëren, is de vacht van de Papichon normaal zacht, van gemiddelde lengte en kan krullen zoals de Bichon. De vacht moet minstens twee keer per week geborsteld worden om de schoonheid te behouden en klitten te voorkomen. Als de Papichon de Bichonvacht draagt, moet hij om de twee of drie maanden professioneel worden geborsteld om hem netjes te houden. Baden is alleen nodig als ze vuil zijn, met behulp van een zachte hondenshampoo om allergieën te voorkomen en de natuurlijke olie op de huid te behouden. Controleer tijdens het borstelen van de vacht op zweertjes of snijwonden die aandacht nodig kunnen hebben. Deze kleine honden kunnen zich overal in vastbijten zonder zich zorgen te maken over de gevolgen, dus let goed op eventuele wondjes. Twee keer per week zijn tanden poetsen bevordert een goede mondhygiëne en voorzichtig zijn nagels knippen tot een redelijke lengte. Vervolgens hoeven alleen de oren of ogen te worden gecontroleerd, om zeker te zijn van een goede gezondheid. Deze plekken zijn erg kwetsbaar, dus veeg ze voorzichtig schoon.