American Bandogge -- American Bulldog X Mastiff

		American Bandogge
		Hij wordt niet erkend door de F.C.I.


Land van oorsprong			U.S.A. <> Groot-Brittannië -> U.S.A.
Vertaling			Francis Vandersteen
Dit ras staat ook wel bekend als			Bandogge Américain Mastiff Swinford Bandogge Pit Bullmastiff

Een korte presentatie van de American Bandogge

Dit hybride hondenras is ontstaan uit een combinatie van een Amerikaanse Bulldog en een Mastiff. Het resultaat is een grote, gespierde hond die, hoewel hij misschien intimiderend overkomt, in feite een zachtaardige en trouwe metgezel kan zijn, op voorwaarde dat hij de juiste training en socialisatie krijgt. Deze honden zijn intelligent en gemakkelijk te trainen, maar ze hebben een ervaren baas nodig die weet hoe hij met honden moet communiceren en hen kan laten zien dat zij de baas zijn. Deze honden worden beschouwd als reuzen en hebben een matig activiteitsniveau. Het is daarom belangrijk dat ze wat beweging krijgen, anders lopen ze het risico lui of destructief te worden. Ze verharen matig, maar ze zijn gemakkelijk te verzorgen, hoewel ze wel eens kwijlen en een hondengeur hebben.

Geschiedenis van de American Bandogge

De Amerikaanse Bandogge is een kruising tussen een Amerikaanse Bulldog en een Mastiff, waarvan er ook verschillende variëteiten bestaan. Ze werden oorspronkelijk gefokt door Swinford, die een dierenarts was in de jaren 1960, met als doel het creëren van de best mogelijke hond voor bescherming.
Er wordt algemeen aangenomen dat de eerste van deze designer rassen werden gemaakt met 50% American Pitbull Terrier en 50% Molesse.
Er zijn nu echter verschillende andere combinaties die worden erkend als een Amerikaanse Bandogge. Een American Pitbull Terrier gekruist met een English Mastiff is een andere combinatie die soms wordt gebruikt. Er is een vergelijkbaar hybride ras dat de Pit Bullmastiff wordt genoemd en dat de combinatie is van een Pitbull Terrier en een Bullmastiff.
De American Bulldog en Mastiff zijn officieel erkend als de rassen die gebruikt zijn om de American Bandogge te creëren binnen de American Canine Hybrid Club. Echter, in de Designer Dogs Kennel Club, staat de resulterende hond bekend als de American Masti-Bull. De meest voorkomende en succesvolle manier om deze honden te fokken is om een American Pit Bull Terrier reu te gebruiken en hem te kruisen met een Napolitaanse Mastiff teef. De Bandogge deel van de naam van deze hond komt van de term Bandog, die werd gebruikt door de Saksen in het Oud Engels. Dit woord betekent ketting, en werd een deel van de naam van deze honden omdat ze meestal overdag werden vastgebonden of geketend en 's nachts losgelaten om hun taken als waakhond uit te voeren.

	Een beetje van de American Bulldog
	De American Bulldog is de dichtstbijzijnde verwant van de Engelse Bulldog in de Verenigde Staten, en arriveerde in de jaren 1800 met immigranten die hun honden meebrachten naar het land. In Amerika, was deze lijn van Bulldog populair als een werkhond voor boeren en ranchers in het diepe zuiden. Tijdens de oorlog verdween het ras bijna, de overlevende honden werden gehouden op boerderijen voornamelijk in het zuidoosten waar ze de boerderij beschermden en werkten als vee- en herdershonden. John D. Johnson van Summerville, Georgia, was de belangrijkste persoon die verantwoordelijk was voor het voorkomen van het uitsterven van het ras door het verzamelen en fokken van de beste voorbeelden van het ras die hij kon vinden.

	Presentatie van de American Bulldog
	Een beetje van de Mastiff
	Mastiffs zijn indrukwekkende honden, bekend om hun gigantische schedels en hun vermogen om meer dan 100 kg te wegen. Mastiffs komen voort uit een oud type hond genaamd Molossers, grote, gespierde Aziatische werkhonden. Ze werden gebruikt door mannen om hun eigendommen te bewaken en naast hun vee te werken, zwoegend voor hun levensonderhoud. Sommige honden werden onvermijdelijk gebruikt voor gevechten, zowel in oorlogsvoering als in de hondengevechten uit de oudheid. Het was onvermijdelijk dat na verloop van tijd de afstammelingen van de Mastiff minder populair werden door de komst van technologie, waardoor ze verouderd raakten als werkdieren, en door het verbod op hondengevechten, waardoor ze niet langer konden worden gebruikt voor barbaarse doeleinden. In de jaren 1800 was het aantal rassen klein, maar een aantal liefhebbers van het ras werkte hard om de afstamming in stand te houden en zorgde ervoor dat alleen de beste exemplaren werden uitgekozen om mee te fokken.

	Standaard van de Mastiff

Uiterlijk van de American Bandogge

Deze honden, met korte, ruwe, dikke vachten, zijn zeer gespierd en rechthoekig van vorm met fijne, taps toelopende staarten. Hun lichaam is goed geproportioneerd, met driehoekige oren en uitstekende lippen. De Amerikaanse Bandogge heeft grote ogen die donker kunnen zijn of overeenkomen met de kleur van zijn vacht. Hij heeft het compacte lichaam dat typisch is voor een Mastiff en een structuur die lijkt op die van een grote Pit Bull. Het hoofd is breed en vierkant, met een sterke borst en brede schouders. Ze hebben een sterke, robuuste, gespierde nek en indrukwekkend sterke kaken. Deze hybride honden zijn er in vele kleuren, waaronder gestroomd, blauw of marineblauw, reekleurig, rood en zwart, en al deze kleuren kunnen worden gemengd met wit. Het fokken van volledig witte honden wordt over het algemeen afgeraden. Hun neuzen kunnen zwart of rood zijn. Zoals bij de meeste rassen zijn reuen iets groter en zwaarder dan teven.

Temperament van de American Bandogge

De Amerikaanse Bandogge is een uiterst intelligente hond. Ze zijn zelfverzekerd en zeer volgzaam. Net als alle Mastiffs moeten ze bazen hebben die dominant kunnen blijven over honden. Ze worden over het algemeen niet aanbevolen voor nieuwe hondeneigenaren, omdat ze iemand nodig hebben die het instinct van honden echt begrijpt en weet hoe je op de juiste manier moet communiceren wat je van hen wilt. Hoewel ze niet gefokt zijn als vechthonden, kunnen ze agressieve honden worden als ze bij een passieve eigenaar zijn die niet weet hoe hij moet communiceren dat agressie niet aanvaardbaar is. Sommige mensen, vooral aan de oostkust, gebruiken deze hond nog steeds als vechthond. Gelukkig fokken steeds meer mensen deze honden voor bescherming in plaats van voor gevechten. Als beschermingshond zijn ze over het algemeen uitstekend. Ze hebben veel energie en zijn erg volgzaam. Het enige nadeel van hun temperament voor beschermingswerk is hun terughoudendheid om het blafgedeelte van de blaf- en houdoefening uit te voeren. Omdat ze uit een vechtlijn komen, blaffen de meeste honden uit deze lijn niet als waarschuwing; dit is over het algemeen een moeilijke taak. De Amerikaanse Bandogge is een aandachtslievend ras dat gedijt op leiderschap. Als je geen 100% roedelleider bent voor deze hond en/of niet zorgt voor voldoende mentale en fysieke beweging, zullen ze erg overstuur raken als ze alleen gelaten worden en moeilijk onder controle te houden zijn. Hoewel ze graag aandacht krijgen en graag alles aannemen wat je ze geeft, hebben ze absoluut een baas nodig die gezaghebbend is tegenover hen. Ze zijn het liefst bij hun baasjes en leven om hen te behagen en te beschermen, ze houden van hun familie en beschermen hun domein. Bandogues kunnen goed opschieten met andere dieren als ze daarmee zijn opgevoed, inclusief kittens, katten en andere honden, maar ze kunnen agressief zijn tegen dieren waarmee ze niet zijn gesocialiseerd. Ze zullen zichzelf en hun gezin tot het bittere einde beschermen. Ze zijn zelfverzekerd en zeer gehoorzaam en kunnen het uitstekend vinden met kinderen. Bandogues lijken aan te voelen wanneer ze zachtaardig moeten zijn. Ze zijn uitstekende familieleden, maar ook de ergste nachtmerrie van een indringer. Er wordt gezegd dat ze stille vredeshandhavers zijn. Dit ras kan kwijlen en speekselen.

Behoeften en activiteiten van de American Bandogge

Dit ras staat erom bekend zeer intelligent en zelfverzekerd te zijn, maar ook tamelijk volgzaam. Hij heeft echter baasjes nodig die duidelijk kunnen laten zien dat zij de leiders zijn en dominant kunnen blijven. Als ze niet gepaard gaan met de juiste baas, kunnen deze honden agressief worden tegen andere honden. Om deze reden worden ze niet aanbevolen voor nieuwe hondeneigenaren, omdat ze iemand nodig hebben die weet hoe hij moet communiceren. Helaas worden deze honden in sommige delen van de oostkust gebruikt voor gevechten. Maar er zijn meer mensen die deze honden gebruiken voor bescherming, waar ze in uitblinken. Ze kunnen moeilijk onder controle te houden zijn en kunnen van streek raken als ze lange tijd alleen gelaten worden, tenzij ze voldoende beweging krijgen, zowel lichamelijk als geestelijk, en een baas hebben die hen goed leidt. De Amerikaanse Bandogge leeft gelukkig samen met andere huisdieren als hij met hen gefokt en goed gesocialiseerd is, maar kan minder goed opschieten met dieren die hij niet kent. Omdat deze honden gehoorzaam, liefdevol en beschermend zijn voor hun gezin, kunnen ze het heel goed vinden met kinderen. Door hun zachtaardige maar beschermende aard zijn ze perfect als gezinshond en waakhond.

Onderhoud van de American Bandogge

Deze honden kunnen heel goed leven in een flat, maar alleen als ze voldoende beweging krijgen. Met voldoende activiteit, zowel mentaal als fysiek, zal de Amerikaanse Bandogge niet destructief of lui worden. Ze zijn vrij actief als ze binnenshuis zijn en hebben dus niet per se een grote tuin nodig, hoewel ze die zeker zullen waarderen als die beschikbaar is. Dit ras vergezelt zijn eigenaar graag op dagelijkse wandelingen. Ze verharen matig, maar zijn gemakkelijk te verzorgen. Gebruik twee tot drie keer per week een rubberen borstel om losse of vuile haren te verwijderen. Dit ras kan dominant zijn, maar met een zelfverzekerde en ervaren eigenaar kunnen ze heel gehoorzaam en gemakkelijk te trainen zijn. Geef je hond twee keer per dag te eten en zorg ervoor dat zijn water altijd vers en beschikbaar is, want hij kwijlt veel. Deze honden hebben net als alle andere honden regelmatig tandenborstel en geknipte nagels nodig. Voor tandverzorging is het het beste om het elke dag te doen, maar een of twee keer per week is op zijn minst voldoende. Wat nagels knippen betreft, is één of twee keer per maand vaak genoeg.