Duitse Jachtterrier

		Duitse Jachtterrier
		FCI standaard Nº 103

Land van oorsprong		Duitsland
Vertaling		Francis Vandersteen
Groep		Groep 3 Terriërs
Sectie		Sectie 1 Grote en middelgrote Terriërs
Werkproef		Met werkproef
Definitieve erkenning door de FCI		donderdag 02 december 1954
Publicatie van de geldende officiële norm		donderdag 19 maart 2015
Laatste update		dinsdag 26 mei 2015
En français, cette race se dit		Terrier de chasse allemand
In English, this breed is said		German Hunting Terrier
Auf Deutsch, heißt diese Rasse		Deutscher Jagdterrier
En español, esta raza se dice		Terrier cazador alemán

Gebruik

Veelzijdige jachthond, vooral voor de grond en de aanloop naar het spel.

Kort historisch overzicht

Na de eerste wereldoorlog paar actieve strijders verliet de grote welvarende Fox Terrier Club om zich uitsluitend te wijden aan een boerderij gerichte jacht vaardigheden. Rudolf Friess, Walter Zangenberg en de heer Carl-Erich Grünewald, alle ervaren jagers en hondenliefhebbers, dus besloten om een hond black and tan jacht is gespecialiseerd in unearthing creëren. Een kans kwam om de hulp van hun bedrijf. De heer Lutz Heck / Hagenbeck, directeur van een dierentuin, gaf het aan Mr. Zangenberg 4 Terriers Black and Tan verluidt uit zuiver ras lijnen van Fox Terriers. Met deze honden begon fokken Duitse jacht terrier. Later, Dr Herbert Lackner toegetreden tot de oprichters van de race. Na jaren van een gezamenlijke inspanning en veel broedpogingen, slaagden ze dankzij de vaardige kruisingen met het Oude Engels Terrier en ruig met de Welsh Terriër, stelt de totale uitstraling van het ras. Tegelijkertijd hield ze het krijgen van een veelzijdige jachthond, energiek, het geven van goede stem, water-minnende, makkelijk te trainen en heeft een zeer sterke jachtinstinct. De Terriër Club Duitse jager werd opgericht in 1926. Net als voorheen, de huidige Terriers Breeders Duitse jager hechten het grootste belang aan de jacht vaardigheden, balans van karakter, moed en up deze hond.

Algemeen totaalbeeld

Kleine hond compact, goed uitgebalanceerd, meestal zwart-tan.

Belangrijke verhoudingen

Rapport borst / schofthoogte: De borst van meer dan 10 tot 12 cm in schofthoogte.
Lichaamslengte / schofthoogte tot lichaamslengte iets hoger dan de schofthoogte.
Diepte van de borst / schouder hoogte: de hoogte van de borst is ongeveer 55-60% van de schofthoogte.

Gedrag en karakter (aard)

Moedige, hardwerkende en vasthoudend, vol leven en temperament, betrouwbaar, sociaal en gehoorzaam, niet schuw of agressief.

Hoofd
Bovenschedel
Hoofd		Langwerpige, enigszins wigvormig, niet gericht. De snuit is iets korter dan de schedel, gemeten van de stop tot achterhoofd.
Schedel		Vlak en breed tussen de oren. Dichter bij ooghoogte.
Stop		Iets gemarkeerd.

Facial region
Neus		In correspondentie met de bek moet niet te dicht en niet te klein, niet te splitsen, altijd zwart zijn, behalve bij patiënten met een overheersende kleur bruine jurk waar ze is bruin.
Voorsnuit		Krachtig; onderkaak dik, zeer sterke kin.
Lippen		Goed passende en goed gepigmenteerd.
Kiezen / tanden		Sterke tanden. Sterke kaken vormen een perfecte schaargebit, regelmatig en volledig, dat wil zeggen, de achterkant van de bovenste snijtanden in nauw contact met de voorste vlakken van de onderste, de tanden haaks in de kaken. 42 tanden volgens de tandformule.
Wangen		Hoewel de verdachte.
Ogen		Donker, klein, ovaal, goed verankerd in de banen van de arbiter trauma; deksels passen strak oogbol; vastberaden uitdrukking.
Oren		Semi-hangende licht contact met het hoofd oren, hoog aangezet, niet bijzonder klein, de vorm van een "V".

Hals

Sterk, niet te lang, enigszins wees; Vrijlating halslijn vrij krachtig.

Lichaam
Algemeenheid		De bovenlijn is recht.
Bovenlijn		Right.
Schoft		Goed gemarkeerd.
Rug		Sterk, recht, niet te kort. De lumbale regio is zwaar gespierd.
Croupe		Sterk gespierd horizontaal.
Borst		Diep, niet te breed.
Ribben		Goed gewelfd; lang borstbeen met ribben bereiken van ver terug.
Flank		Kort en recht, buik licht opgetrokken.
Onderlijn en buik		Terug door het tekenen van een elegante curve aan de achterzijde; korte en strakke flanken, buik licht opgetrokken.

Staart

Bevestig door de lengte in het kruis; verkort met ongeveer een derde. RA bij voorkeur iets minder verhoogd dan het recht, maar niet geneigd naar de top. (In landen waar de wet verbiedt caudotomie, natuurlijke staart is toegestaan, moet het horizontaal of licht sabel gedragen worden)

Ledematen

Voorhand
Algemeen		Gezien vanaf de voorzijde, de voorpoten zijn recht en evenwijdig; opzij gezien, zijn ze goed geplaatst onder het lichaam. Afstand van de grond tot elleboog is ongeveer gelijk aan die van de elleboog manchet.
Schouders		Blade lange, goed naar achteren, goed gespierd; goede hoeking van het glenohumerale gewricht.
Opperarm		Zo lang mogelijk, goed soepele spieren.
Ellebogen		Om het lichaam, noch naar binnen noch naar buiten. Goede hoeking van het ellebooggewricht.
Onderarm		Droog, verticaal, sterke botten.
Voorvoetwortelgewricht		Solid.
Voormiddenvoet		Iets naar voren gekanteld. Frame eerder sterker dan prima.
Voorvoeten		Over het algemeen breder dan de achterpoten; vingers zijn strak; de pads zijn voldoende dik, taai, sterk en goed gepigmenteerd; de voeten evenwijdig, zowel in het station in beweging, zijn noch naar binnen noch naar buiten.

Achterhand
Algemeen		Van achteren gezien, ze zijn recht en evenwijdig; goede hoeking van het kniegewricht en spronggewricht. Sterke botten.
Dijbeen		Lang, breed en gespierd.
Onderbeen		Lang, gespierd en pezig.
Knie		Sterk, met goede hoeking.
Achtermiddenvoet		Loodrecht op de grond.
Spronggewricht		Hoewel afstammen, solide.
Achtervoeten		In een bijna ronde ovaal; vingers zijn strak; de pads zijn voldoende dik, taai, sterk en goed gepigmenteerd; de voeten zijn parallel zowel in beweging en het station noch naar binnen noch naar buiten.

Gangwerk

Sprongen van grote lengte, met goede lengte en eerdere goede drive. Beweging ontstond, anterieure en posterieure beweging zonder stijfheid in een rechte lijn parallel aan het middenvlak van het lichaam.

Huid

Dikke, strak, kreukvrij.

Coat
Haarkwaliteit		Shaggy, recht, dicht en hard, of glad haar, strak.
Haarkleur		Zwart, donkergrijs of zwart gemengd met geel-rode vlekken brand duidelijk afgebakend boven de ogen, neus, borst, leden en rond de anus bruin. Licht of donker masker toegelaten tot de gelijkheid; klein wit op de borst en tenen vlekken worden getolereerd.

Maat en gewicht
Schouderhoogte		Voor reuen 33-40 cm, voor teven 33 tot 40 cm.
Gewicht		Voor reuen 9 tot 10 kg, voor teven van 7,5 tot 8,5 kg.

Defecten

• Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten.
• De vermelde fouten moeten in ernst zijn.

Zware defecten

Smalle schedel.

Spitse of smalle snuit.

Onderkaak vluchtende.

Smalle kaken.

Lage gearing, onbevoegde snijtand positie, ook al is het van weinig belang.

Helder of depigmented neus.

Heldere ogen, te groot of te prominent.

Oren rechtop, zwevende oren, oren te klein, te laag, te hoog.

Forehand ook rechts (onvoldoende gehoekt).

Zadel rug of karper, te kort.

Kort borstbeen.

Gezien vanaf de voorzijde, hond te smal of te breed.

Achterhand te recht.

Kroep overbouwd.

Ellebogen zwaar draaien uit of in.

Voeten draaien in of uit.

Koehakkigheid, vat of strak; zowel zender die beweging.

Onderwerp van telgang, draf of hoogdravend gait (verkort).

Splayed voeten, kat voeten.

Reversed staart naar voren, bevestigd te laag, in afwachting.

Kort haar, wollig, weggegooid of einde.

Huid glad maag en binnenkant van de dijen.

Defecten die leiden tot uitsluiting

Zwakheid van karakter, de angst voor het schot en spel.

Of bovenvoorbeet, gedwongen, niveau beet, gedeeltelijk gelede clip, scherpzinnige zeer misplaatst, ontbrekende tanden behalve M3.

Pigmentatie gebreken.

Entropion, ectropion, heterochromatische ogen, blauw of witvissen.

Niet toegestane kleuren.

Omvang van meer dan of het niet bereiken van de door de norm normen.

NB :

• Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd.
• De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende.
• Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald.
• Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij.

Bibliografie

https://www.fci.be/

Toevoegingen door bezoekers

One of the most popular terrier breeds still used for hunting duties, the Deutsche Jagdterier is truly a remarkable working dog of great intelligence and fantastic drive and agility. Even though small black-n-tan terriers existed in Germany since at least the 18th century, this breed was created in the 1920's, after a group of Fox Terrier fanciers decided to abandon their investment into the popular English breed which they felt was becoming a softer pet and show dog while losing its hunting abilities. There is some uncertainty concerning the actual programme and what breeds were used in the creation of the German Hunting Terrier, due to many of the documents being lost during WW2, but the employment of suitable rough-coated English Foxterriers, Welsh Terriers and Old English "broken-haired" Terriers has been confirmed, while the rumoured use of Manchester Terriers, German Schnauzers, Staffordshire Bull Terriers, Border Terriers, German Pinschers, Dachshunds, Taurunum Terriers and Irish Terriers requires more research. In the early days of the breed, there was a variety of sizes and colourings, so the decision was made to select for coat colour alongside the preferred drive, tenacity and health requirements. The first breed Club was formed in 1924 in Munich by Grunewald, Fries and Zangenberg, the leading men in the programme. A noted hunter and Schnauzer breeder named Herbert Lackner decided to abandon his own dreams of developing a new breed in favour of taking an active role in the establishment of the German Hunting Terrier, quickly inheriting the position of the Club's president from Rudolf Fries and subsequently becoming one of the most important people in the breed's history.
Apart from occasional disagreements about the expected prey-drive levels and coat types, the Club functioned quite well and in a relatively short amount of time, the Deutscher Jagdterrier's type was established. All of the dogs needed to be proven in hunting tests before registration, ensuring that only the best working specimens contributed to the breed's gene pool. The breed gained many admirers quickly and it reportedly numbered a population of around 4000 representatives after the 2nd World War. However, many dogs were unregistered and since the breed Club ceased to function during wartime, a new Club was founded in 1947, again with Lackner as president and chief promoter of the breed in Germany, but also in Austria and Switzerland, as well as other European countries. During the 1950's, the German Hunt Terrier found its way into the United States and the Soviet Union, where it quickly found loyal followings. To this day, it is succesfully used all over the world for a number of duties and although commonly seen as a companion and Show dog, this working breed remains primarily a rugged and tenacious hunter of foxes, badgers, rabbits, boars and even bears and pumas. A natural ratter, it also makes an excellent vermin destroyer. In some countries, these dogs can even be seen in fighting rings, oftentimes being pitted against much larger breeds than itself.
This is a dog that knows no fear and posesses a fierce and explosive personality, remarkable intelligence and playful nature. While loyal to its master and reasonably trainable, the German Hunting Terrier can be unfriendy towards strangers and very aggressive towards other dogs, needing early socialization and responsible ownership. It can be an amenable pet for experienced handlers, but its irritable and quick-trigger nature doesn't make it the best choice for a child's playmate or an urban companion. Although a small breed, the Deutscher Jagdterrier is immensely powerful and athletic, having a strong and muscular body, a deep chest, straight sturdy legs, a level back and a somewhat wedge-shaped and broad head, with a powerful muzzle and well-developed jaws. The tail is usually docked, while the ears are left unaltered. Although rough-coated examples are the most common and preferred by the Standard, a large number of shorthaired working representatives exist which are quite valued by some fanciers. The most popular colouring is the traditional black-n-tan, but some dark grey, brown and red-coated dogs can be seen on occasion, all of which must have clearly defined tan markings, with a small white spot on the chest permitted. Average height is around 14 inches.

Gedetailleerde geschiedenis

Een Duitse terriër! Dit lijkt op het eerste gezicht misschien onlogisch: zijn de Terriërs per definitie niet Brits? Ligt het niet in hun selectie, hun verzorging en hun presentatie in tentoonstellingen dat de knowhow van Engelse hondenfokkers zich volledig heeft uitgedrukt en dat deze uitstekende fokkers hun reputatie hebben verworven? Met het opgeven van hun traditionele baan evolueerden de meeste Terriers echter snel naar een bedrijfsrol, gezien hun bescheiden omvang.

De Jagdterrier is, zoals de naam al doet vermoeden, een "jachtterriër". Het is bovendien om exclusief in het veld de Terrier-eigenschappen te gebruiken die de Duitsers werden aangevoerd om dit ras te maken. Om ondergronds te jagen, beschikten de Duitse jagers niet over Terriers. Ze hadden duidelijk de teckel, wiens andere naam, teckel (dassenhond), genoeg roeping zegt. Maar aan het eind van de negentiende eeuw wilden Germaanse honden hun Engelse tegenhangers verslaan in alle gebieden, inclusief die ene, a priori gereserveerde Terriers.

De Jagdterrier is daarom typisch Duits, door temperament en persoonlijkheid, zelfs als zijn afkomst in wezen Brits is. En het moet gezegd worden dat het een ontstekend mengsel vormt, of althans best verbazingwekkend, op het gebied van jagen. Om dit resultaat te bereiken, gebruikten de fokkers, in Beieren en in de naburige landen, Fox Terriers met hard haar en glad haar. Een vrouwelijke Welsh Terrier en een man stammen rechtstreeks af van de Old English Broken Terrier (of "Broken Hair Ancestral English Terrier"), een type hond dat nooit een rasstatus heeft bereikt maar heeft bijgedragen aan de creatie van verschillende Terriers) werden ook gebruikt.

Deze bij uitstek Britse cocktail was waarschijnlijk verrijkt met wat Germaans bloed. Misschien een vleugje Teckel die de Jagd een minder vierkante vorm zou hebben gegeven dan die van de Terriers over het Kanaal, met een snuifje Pinscher, een hond wiens denominatie (die komt van de Engelsen om te knijpen, knijpen ) geeft duidelijk de essentiële kwaliteit aan: het bijtmiddel. Laten we niet vergeten dat een zekere Mr. Dobermann, om dezelfde reden, de Pinscher gebruikte toen hij de race creëerde die zijn naam draagt en die verschijnt als een soort "reusachtige Pinscher". De Jagdterrier, van zijn kant, heeft veel van zijn bestaan te danken aan Dr. Lackner, dankzij wie het ras tot een bevredigende homogeniteit kon komen.

De hond die uitsluitend werkt, de Jagdterrier heeft zich niet in grote aantallen in zijn land verspreid. Deze lange periode van discretie kan ook worden verklaard als we onthouden dat jagers aan de andere kant van de Rijn veel minder talrijk zijn dan thuis. In de jaren vijftig begon het ras zich te vestigen in de Elzas, waar de tegenstanders het wisten te waarderen. Het duurde echter langer voordat de officiële autoriteiten de Jagdterrier herkenden, die naar mijn mening tot 1968 moest wachten op de lijst van door de FCI erkende rassen.

In Frankrijk is het aantal Jagdterriers de afgelopen jaren opmerkelijk toegenomen, zozeer zelfs dat deze hond het eerste jachtlokaal in ons land is geworden. De Jagdterrier is ook de enige Terriër die verplicht 'aan het werk' onderworpen is (wat betekent dat het behalen van de titels van schoonheidskampioen ondergeschikt is aan resultaten in werkproeven).

Het is lang geleden dat de tegenstanders de eigenschappen van de Jagdterrier opmerkten voor het jagen op vos en das, en het is waar dat er geen andere hond met hem kan worden vergeleken in termen van moed en vechtgezicht. naar de "stinkende". Wee de vos die het ongelukkige idee heeft een Jagdterrier een beetje te willen ervaren. Hij zou snel worden gewurgd. In feite heeft de Jagdterrier geen gelijke om meester Goupil uit zijn hol te krijgen.

Met de das is het iets heel anders (in het oud-Frans werd dit mustélé "taisson" genoemd, een woord dat dezelfde etymologie heeft als "den", correct "terriër van de das", en die Dachs in het Duits). De Jagdterrier heeft ongetwijfeld indrukwekkende tanden, maar zijn tegenstander, anderhalf keer of twee keer zo zwaar, is nog krachtiger gewapend, met zijn tanden en klauwen en strijdlust buitengewoon. De zoon verlaat, op enkele uitzonderingen na, zijn hol niet en gebruikt alle mogelijke middelen om van de hond af te komen die hem op de boerderij houdt. Zo zal hij een beroep doen op het tegenterrein, dat wil zeggen dat hij zijn hol onder de neus van de hond zal graven die tevergeefs zal blaffen. En als hij alle trucs heeft opgebruikt, zal hij worden geconfronteerd en kan hij zware wonden aan de Jagdterrier toebrengen, omdat deze niet aarzelt om te beschuldigen; In deze situaties werd hij bekritiseerd omdat hij niet verstandig was.

De Jagdterrier is, net als alle Duitse jachthonden, perfect veelzijdig. Het wordt veel gebruikt, bijvoorbeeld in zijn land, maar ook in het oosten van Frankrijk, de zoektocht naar het bloed van het grote spel gewond, met andere woorden als een hond van rood. In dit gebied is zijn reputatie als "voortrekker" goed ingeburgerd, en de voortreffelijkheid van zijn flair, zijn koppigheid, zijn uithoudingsvermogen, gelieerd aan zijn kleine omvang, worden alle activa zeer op prijs gesteld.

De ontwikkeling van de aantallen van het ras wordt niet alleen verklaard door zijn geschiktheid voor het graven en onderzoek met het bloed. Opgemerkt moet worden dat, net als gewone honden, de Jagdterrier meer en meer gewaardeerd wordt voor het jagen op jacht, of het nu gaat om groot wild; herten, herten en meer in het bijzonder wilde zwijnen; of haas. Jacht op jacht met kleine stroompjes; het meest opwindende, het moet worden bekend; neemt nu een opmerkelijke uitbreiding, en onder zijn aanhangers, zijn de fans van Jagdterrier meer, voorbij de Elzas, overigens.

Inderdaad, het gedrag van de hond is buitengewoon energiek en hij schreeuwt erg. Wat betreft haar moed om een groot varken in de boerderij te houden, is ze onbetwistbaar. Bovendien is de Jagdterrier niet bang voor water en weet hij watervogels te spoelen; hij kan een eend in diep water brengen. Evenzo is het in het hagenland een uitstekende bosjesman en een konijn van eerste kracht. Kortom, het is nuttig in alle vormen van jagen en allerlei soorten spel.

Om een hond zo energiek te houden, getuigend van deze vitaliteit, is het uiteraard noodzakelijk om een grote stevigheid te tonen: over het algemeen dominant, koppig bovendien, hij kent de angst niet en zou de zwakheden van een meester die te toegeeflijk zijn niet vergeven . Moeilijk dus, de Jagdterrier en hij is niet minder zo tegenover zijn soortgenootjes. Natuurlijk is het uitgesloten om twee mannen samen te leven, en zelfs, soms, om ze samen te laten werken. Als het om vrouwen gaat, moet je oppassen dat je geen twee dominante voorzet.

Het is gemakkelijk te begrijpen dat deze hond echt niet de roeping heeft om een huisdier te worden. Betekent dit dat hij alleen in kennels kan leven? Zeker niet: goed omringd, verwend, past hij zich perfect aan het huis aan. Hoezeer hij ook een waakzame en wantrouwende waakhond toonde tegenover vreemden, hij is zo vriendelijk en aanhankelijk met zijn familie. Wat kinderen betreft, we kunnen zonder angst zijn. Als hij vanaf zijn jonge leeftijd gewend is om de kinderen van het huis bij te wonen, zal hij zonder moeite hun vriendjes accepteren. Het belangrijkste is dat de meester verschijnt als een echte roedelleider, waarvoor de Jagdterrier zich zonder aarzeling kan onderwerpen, en dat de hond natuurlijk ook veel lichaamsbeweging en training geniet. Sta hem toe om zijn passie voor jagen volledig te bevredigen, en hij zal kalm zijn in het huis.

In de handen van een niet-jager en opgesloten in een appartement, is het waarschijnlijk dat de Jagdterrier snel problemen veroorzaakt, grote schade aanricht en bijtend kan worden. Er wordt echter aan herinnerd dat agressie of onevenwichtig gedrag een van de criteria is om de bevestiging te weigeren. De Jagdterrier is vooral geschikt voor de meest fanatieke jagers, de meest dynamische, die enige ervaring hebben opgedaan met honden met een sterk karakter. Deze zal hen niet teleurstellen.

Details: Ook beschikbaar:; Laatst bijgewerkt: 24 januari 2024; Hits: 919

Duitse Jachtterrier