Herdershond Serra de Aires

		Herdershond Serra de Aires
		FCI standaard Nº 93

Land van oorsprong		Portugal
Vertaling		Francis Vandersteen
Groep		Groep 1 Herdershonden en Veedrijvers (behalve Zwitserse Sennenhonden)
Sectie		Sectie 1 Herdershonden
Werkproef		Zonder werkproef
Definitieve erkenning door de FCI		dinsdag 16 november 1954
Publicatie van de geldende officiële norm		dinsdag 04 november 2008
Laatste update		maandag 30 maart 2009
En français, cette race se dit		Chien de berger de la Serra de Aires
In English, this breed is said		Portugese Sherpdog
Auf Deutsch, heißt diese Rasse		Portugiesischer Schäferhund
En español, esta raza se dice		Perro de pastor portugués
In zijn land van herkomst is zijn naam		Cão da Serra de Aires

Gebruik

Herdershond voor het rijden en hoeden.

Kort historisch overzicht

Sheepdog van regio Alentejo, gebruikt voor het rijden en hoeden van schapen, geiten, varkens, runderen en paarden. Uitermate geschikt voor grote temperatuurschommelingen in deze regio en een hoge weerstand waardoor het lange afstanden in de kudde vee over de vlaktes van de Alentejo te dekken.

Algemeen totaalbeeld

Hond van gemiddelde grootte, sub-slanke, een rustieke en soberheid belangrijke, zeer wendbaar en snel, los en elastisch-achtige met lang haar en textuur vergelijkbaar met geitenhaar, zonder ondervacht. Hij attitudes en simian verschijning, dat is waarom, in de regio van herkomst, is het bekend als de "aap hond".

Belangrijke verhoudingen

De lengte van het lichaam groter is dan de schouderhoogte van ongeveer 10%. De hoogte van de borst is minder dan de helft van de schofthoogte De snuit is gelijk aan 2/3 van de lengte van het hoofd. De breedte van de kop enigszins minder dan de lengte.

Gedrag en karakter (aard)

Uitzonderlijk intelligent en levendig. In extreme toewijding aan de herder en de kudde die hem zijn toevertrouwd, hij is verre ten opzichte van buitenlanders en waakzaam 's nachts. Tegenwoordig is het ook een uitstekende gezelschapshond, sport en zorg. Het onderscheidt zich door de vaardigheid waarmee hij dirigeert en onderhoudt het vee in de weilanden en op zoek vermiste dieren. Altijd bewust, geeft hij effectief waarschuwing bij het naderen van roofdieren. Het voert zijn werk met plezier.

Hoofd
Bovenschedel
Hoofd		Medium (mesencephalon), sterk, breed, lang noch massief.
Schedel		De vorm neigt naar het vierkant, maar de breedte iets minder dan de lengte, de lengteassen van de schedel en snuit uiteenlopen. Het is bol op beide assen maar lateraal. De bogen aan-orbital zijn niet prominent aanwezig is. De voorhoofdsgroef uitgesproken en strekt zich naar het midden van het voorhoofd. Het gebied tussen de oren is bijna leeg en de achterhoofdsknobbel is duidelijk.
Stop		Goed gemarkeerd.

Facial region
Neus		Opvallende, licht golvend, goed geopende neusgaten, afgerond vooraanzicht, cilindrische en bijna verticaal afgekapt. Bij voorkeur zwart, bruin (lever) in het geel en bruine honden, maar de neus is altijd donkerder dan de vacht.
Voorsnuit		Kortom, de lengte gelijk is aan tweederde van de lengte van de schedel bijna cilindrisch. De breedte is evenredig met de lengte en vorm. Het profiel is recht of licht concave.
Lippen		Goed passend en niet overhangend, bijna recht, fijn, stevig, van dezelfde kleur als de neus.
Kiezen / tanden		Perfect oppositie met de normale ontwikkeling van de kaken. Volledig gebit, 42 tanden wit en sterk. Schaargebit, tanggebit (butt) geaccepteerd.
Ogen		Middelgrote, ronde, bij voorkeur donkerbruin, maar honden kunnen of fawn ogen hazelaar of oranje. Zij moeten bloem hoofd. De uitdrukking is levendig, intelligent maar volgzaam. De oogleden zijn open horizontaal zwart gepigmenteerd of altijd donkerder dan de kleur van de kleding in overeenstemming met de kleur van de neus.
Oren		Hoog aangezet, opknoping ontvouwde, driehoekig, fijn en glad. Medium formaat, van gelijke lengte en breedte (ongeveer 10 cm).

Hals

Harmonieus verenigd met het hoofd en de romp, van middelmatige lengte, recht en licht stijgend, tamelijk dik en gespierd, zonder keelhuid.

Lichaam
Bovenlijn		Horizontaal of licht dompelen.
Schoft		Sterk en verenigd harmonieus aan de nek en rug.
Rug		Rechte of licht hellend en lang, de lengte is bijna het dubbele van dat van de nier. Zijn spieren is sterk.
Lendenpartij		Kort, breed en gebogen, goed gespierd en brei heen en romp.
Croupe		Licht prominente en hellende helling, lengte en breedte gemiddeld. Sterke spieren.
Borst		Goed diep tot aan de ellebogen hoog en medium breedte. De ribben zijn licht gewelfd, aflopende rug, het borstbeen is prominent, breed, goed naar beneden naar achteren. Ruime borstkas.
Onderlijn en buik		Rising, buik matig groot, flanken licht opgetrokken.

Staart

Hoog aangezet, piek, het bereiken van het spronggewricht. Het taps toeloopt van de wortel, het haar is lang en overvloedig. In rust, deze ligt tussen de benen meer of minder gebogen en gekromd eind. In actie, kan het zich uitstrekken over de rug, wordt licht gebogen over de rug, maar mag nooit vallen op de rug.

Ledematen

Voorhand
Algemeen		Sterk, rechtop gezien vanaf de voorzijde en in profiel en goed uit elkaar geplaatst. Afstand van de elleboog tot de schoft ligt iets onder de elleboog tot aan de grond.
Schouders		Middelmatige lengte, een hoek van 45%, goed gespierd. Scapulier-humerale hoek van 90 °.
Opperarm		Sterke, van middelmatige lengte, met 45 ° hoek. Goed gespierd.
Ellebogen		Parallel tegen de borst. Humerus-radiale hoek van 135 °.
Onderarm		Lange, verticale, goed gespierd kader gemiddelde.
Voorvoetwortelgewricht		Droog en niet uitpuilend.
Voormiddenvoet		Gemiddelde lengte en gelijkmatige dikte, noch geneigd noch volkomen recht.

Achterhand
Algemeen		Medium breedte, staande van achter gezien. Sterk, ze geven een perfecte indruk van kracht en behendigheid.
Dijbeen		Lengte en middelmatig breed, goed gespierd. Hoek van het heupgewricht van 105 °.
Onderbeen		Lange, licht hellend, goed gespierd, sterke botten.
Knie		Van achteren gezien de as van het lichaam, of derivaten of naar buiten. De tibiofemorale articulatie een hoek van ongeveer 130 °.
Achtermiddenvoet		Van gemiddelde lengte en dikte, maar sterk, niet erg geneigd naar beneden of naar voren; kunnen enkele of dubbele wolfsklauwen.
Spronggewricht		Medium breedte, lager geplaatst dan hoog, krachtig en droog. Hoek van het spronggewricht ongeveer 120 °.

Voeten

Afgeronde, ongemalen, lange tenen en een strakke, goed gebogen. Nagels lang, sterk en zwart of donkerder is dan de jurk. Pads dik en hard.

Gangwerk

Voornamelijk een licht en veerkrachtig draf; verschijning van hoge amplitude. Galop, wanneer de taak moet maken, is energiek.

Huid

Dik, elastiek, niet erg gespannen. Slijmvliezen voorkeur gepigmenteerd.

Coat
Haarkwaliteit		Glad of licht golvend, lang, licht ruwe textuur en bij voorkeur "geitenhaar". Het vormt een lange baard, snor en wenkbrauwen, maar geldt niet voor de ogen. Dicht en gelijkmatig verdeeld over het lichaam, waaronder de tenen. De vacht is van gemiddelde dikte. Gebrek aan ondervacht of wollig. Lang haar op het hoofd, romp en ledematen, met inbegrip van de tenen.
Haarkleur		Geel, bruin, grijs, bruin en grijze wolf (fawn), met varianten licht, medium en donker en zwart (jurk min of meer aangeduid met tan (brand) maar nooit bont wit met uitzondering van een kleine vlek op de borst.

Maat en gewicht
Schouderhoogte		45 tot 55 cm voor reuen en 42 tot 52 cm voor teven.
Gewicht		17 tot 27 kg.

Defecten

• Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten.
• De vermelde fouten moeten in ernst zijn.

Zware defecten

Onderwerpen nerveus en onevenwichtig.

Onjuiste implantatie van de tanden, het ontbreken van twee premolaren, behalve PM1.

Stop gering.

Puntige neus.

Lips ondoorzichtig of aangevraagd.

Heldere ogen, klein, niet afgeronde of schuine.

Gevouwen oren of roze.

Brisket ontbreekt amplitude.

Borst boven de elleboog, vlakke ribben.

Zwaaien boven of te kelderen.

Kruis te hellend of horizontaal.

Omgekeerde bottom line.

Voorvoeten of later omgeleid, koehakkigheid, achter hoeking te recht.

Staartaanzet op lage, korte of gekruld over de rugleuning.

Nagels wit.

Jas te hard of te lang.

Te grote witte vlek op de borst, licht te fel.

Allures ontbrekende amplitude, elastisch, met ellebogen licht uit, en / of benen bij elkaar.

Defecten die leiden tot uitsluiting

Agressief of schuw.

Onderwerp lymfatische, licht uitgebeend, ernstige verschillen met betrekking tot de proporties.

Smal en lang hoofd.

Schedel vlak, vast of smal.

Oren laag of te breed, rechtopstaand of semi-erectie.

Schuin de bol profiel.

Boven- lager of hoger; gebrek aan meer dan twee premolaren (behalve PM1).

Volledig ontbreken van pigment op neus, lippen en oogleden (albinisme).

Gekoppeld of Tailless.

Kort haar, krullend, krullend of de aanwezigheid van ondervacht.

De extremiteiten witte of witte vlekken (bonte).

Afwezigheid markeert tan volwassen honden chocolade bruin, grijs of zwart.

Allures ingekort en te zwaar of ernstige afwijking van lood, fragiliteit.

Topics te groot te of klein.

NB :

• Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd.
• De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende.
• Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald.
• Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij.

Bibliografie

https://www.fci.be/

Gedetailleerde geschiedenis

Hoewel de naam verwijst naar bergachtig terrein in het noord-centrale deel van het land, is de Portugese herdershond gevestigd in de regio's Alentejo en Ribatejo, dorre en rotsachtige plateaus ten oosten van Lissabon. Deze verspreidingsgebieden komen overeen met die waar extensieve fokken van schapen en geiten wordt uitgevoerd in grote kuddes.

Het proefschrift, vaak geformuleerd, waardoor het zou afstammen van Bergers de Brie geïmporteerd in het begin van de twintigste eeuw door de graaf van Castro Guimares, is zo verrassend als het niet erg geloofwaardig is als men opmerkt dat, tussen 1932, toen het werd erkend officieel, en in 1957, fokte deze hond geen enkele fokkerij: het lijkt ondenkbaar dat een ras pas is ontstaan uit een paar geïmporteerde onderwerpen en voor bijna dertig aan zichzelf is overgelaten jaren zouden kunnen overleven.

In feite lijkt de Berger de la Serra des Aires nauwelijks op Briard, en als het nodig is om een "neef" uit Frankrijk te vinden, is het eerder de kleine herder van de Pyreneeën die moet worden gekozen. En precies, honden die lijken, althans voor uiterlijk, nauw verwant zijn met de Pyreneese herder, er is geen gebrek aan het Iberisch schiereiland. Toegegeven, de internationale cynologische federatie erkent er slechts één, de Gos of Catalan Atura, maar sinds enkele jaren heeft de Spaanse cynofiel, in volledige vernieuwing, zijn hondenrijkdom geregistreerd; zo talrijk als ze worden verlaten; en daarbij verschillende regionale of lokale honden gevonden die een bepaalde familiesfeer hebben met de kleine Portugese herder (en met de herder van de Pyreneeën), namelijk de herder van Val d'Aran, de Baskische herder (Euskal Artzai) , de Herder van Galicië, die van Leon en de twee Castilië, en tenslotte de Herder van Boven-Aragon. Er zijn natuurlijk geen rassen, maar het zijn hondenpopulaties die vrij homogeen zijn en we hebben alle reden om te geloven dat ze erg oud zijn. Ze staan ook op het punt om te verdwijnen of zijn al verdwenen, vanwege de huidige evolutie van agrarische structuren in Spanje.

Naar alle waarschijnlijkheid moet de Serra des Aires Shepherd aan deze honden worden gehecht, evenals aan Gos d'Atura, in plaats van aan de Berger de Brie, die, naar de mening van de Portugese specialisten, niet lijkt te zijn aangepast aan de land en het klimaat van het Alentejo-plateau (en de portemonnee van Portugese herders).

Aangezien deze invoer van Briards in Portugal niet helemaal opnieuw is bedacht, kan worden aangenomen (de Portugese cynophilia heeft nog nooit iets over dit onderwerp gepubliceerd) dat de graaf de Castro Guimares zijn toevlucht heeft genomen om het type inheemse herder. Het is duidelijk dat deze bijdrage snel "vergeten" was, zowel wat betreft de omvang van de Portugese herder (die redelijk vergelijkbaar bleef met die van andere kleine langharige herders) als wat betreft de algemene morfologie.

Dat gezegd hebbende, het verre verleden van de Cao da Serra des Aires houdt al zijn mysterie. Inderdaad, we weten niet zeker waar al deze kleine herders vandaan komen, als ze, zoals hun gelijkenis van uiterlijk doet vermoeden, een gemeenschappelijke oorsprong hebben.

Volgens wat de Spanjaarden zeggen, meer specifiek de specialisten van Gos Atura en andere honden van hetzelfde type in hun land, lijkt het erop dat we ons moeten wenden tot de Bergamasque, en dat ze daarom zouden afstammen van langharige herdershonden die naar verluidt de Romeinse legioenen volgden.

Aan de andere kant van de Pyreneeën, vooral als men verwijst naar het bestaan van Schapendoes in Nederland en Nizinny in Polen, wordt gedacht dat ze in het gezelschap van grote berghonden kwamen en dat ze zouden komen daarom, net als zij, uit Centraal-Azië. het is noodzakelijk om te weten dat grote berghond en kleine langharige herders elkaar perfect aanvullen.De eerste, die verantwoordelijk is voor de bescherming van de kuddes tegen de grote roofdieren, heeft zichzelf gehandhaafd waar deze roofdieren hebben overleefd, vandaar zijn naam "berg" hond. De tweede was gespecialiseerd in het verzamelen en beheren van dieren en het nut ervan is uitsluitend gerelateerd aan het bestaan van grote kuddes die uitgestrekte gebieden grazen. Zonder te willen kiezen voor één hypothese, is te zien dat er in de Atentejo een imposante berghond bestaat, de Rafeiro de Alentejo, die het werk van de kleine Portugese herder kon voltooien. In ieder geval is de enige mogelijke verklaring voor de oorsprong ervan dat het een heel oud Portugees ras is en geen moderne creatie.

Zijn recente geschiedenis (met andere woorden hondeneten) is beter bekend. Zijn erkenning vond plaats in het jaar van de oprichting van de Portugese Canine Society, of beter gezegd van zijn ontwerp: in 1932 werd binnen de Club van Portugese jagers een afdeling "Canicultura" gesticht, die ging word de Portugese club van de sierteelt. Maar tussen 1932 en 1957, toen de eerste geregistreerde kampioen van het ras werd geregistreerd, gebeurde er niets of bijna niets. Bovendien was deze eerste kampioen, Alentejo genaamd, geboren in 1954 als het model dat dienst deed als model voor het opstellen van de standaard, een zekere Montemor, van onbekende oorsprong. In die tijd werd de race gered van een waarschijnlijke uitsterving dankzij het werk van Dr. Filipe Morgado Romeiras; eigenaar van deze twee honden, in het bijzonder; en dr. Antonio Cabro, die jarenlang de Portugese Canine Society voorzat, evenals enkele fokkers en experts.

Vandaag, dat wil zeggen vanaf het begin van de jaren tachtig, verlaat het ras gelukkig de anonimiteit en wordt het steeds populairder in zijn land. Er zijn ongeveer tien bekende fokkers, die "street" -bevestiging hebben, evenals verschillende occasionele producenten. Sommige exemplaren zijn al geëxporteerd naar Nederland en België, wat een toekomstige internationale verspreiding kan voorspellen.

Hoewel hij steeds vaker een hond is van tentoonstellingen en gezelschap, blijft de herder van Serra des Aires in de ziel een rustieke arbeider. Het werd geboren om te evolueren zonder moe te worden op droge en moeilijke gronden, zelfs als ze niet correct bergachtig spreken; hij is tevreden met een sober voedsel en kan bij alle weersomstandigheden onder de sterren slapen.

Zo'n dier is daarom gemaakt om zoveel mogelijk buitenshuis te leven en kan niet gemakkelijk een zittend leven en te comfortabel huisvesten. Zijn karakter is dat van een hond die zich vrij ontwikkelt op uitgestrekte terreinen, namelijk dat hij bijzonder onafhankelijk is, niet erg volgzaam, stoer, vastbesloten, trots, terwijl hij bezig is met het op zijn hoogst volbrengen van de taak die bijgebracht. Zeer alert en levendig in zijn bewegingen, onvermoeibaar, hij moet "werken" of op zijn minst een vervangende activiteit hebben.

Van oudsher was zijn taak om grote kudden schapen te verzamelen en te leiden; maar hij is ook belast met de bewaking van geiten, runderen, paarden en zelfs varkens. Deze hond heeft de geest van initiatief en een temperament dat sterk genoeg is om bijvoorbeeld te winnen tegen vee. Bovendien werd hij zeer gewaardeerd omdat hij verschillende uren van tevoren stormen en stormen kon voelen, waardoor de herder, dus gewaarschuwd, veilig kon zijn met zijn kudde.

Eindelijk, deze hond is zeer waakzaam, achterdochtig en toont weinig aan buitenlanders. Bovendien krijgt hij alle kwaliteiten om ondanks zijn bescheiden omvang waakhond en verdediging te worden. (De Portugese hondenmaatschappij ontwikkelt een trainingsprogramma voor haar nationale rassen.)

Geleid door een vrij stevige hand, is hij erg ontvankelijk voor dressuur omdat hij veel aanpassingsvermogen heeft. Zijn onafhankelijke karakter belet niet dat hij zich aan zijn meester hecht en hem grenzeloze toewijding toont. Opgemerkt moet worden dat zijn expansieve en alert karakter, zijn mimiek en zijn tempo maakte hem de bijnaam "aap hond" op het platteland van zijn land.

Je zou denken dat een hond zo rustiek en dicht bij de natuur blijft staan zonder problemen op te stijgen. Het is waar dat puppy's zeer robuust zijn en weinig verzorging vergen, maar er moet ook worden opgemerkt dat veel vrouwen vrij onregelmatige hitte hebben en dat de raspopulariteit minder wordt.

Sommige fysieke details, die misschien niet duidelijk zichtbaar zijn bij het lezen van de officiële standaard, moeten worden gespecificeerd: de vacht ervan, anders dan die van Gos Atura, is bijvoorbeeld verstoken van ondervacht; de meest voorkomende kleuren zijn grijs, zwart en bruin (de laatste kleur wordt vergezeld door een bruine truffel) met lichte vuurvlekken op het hoofd, de borst, de ledematen en de buik; vandaag zijn de oren niet langer gesneden, maar groot en goed hangend.

Ongetwijfeld verdient onze kleine en waardige Pyreneese herder, wiens kwaliteiten en fysionomie nogal vergelijkbaar zijn, zijn huidige succes. Maar waarom zou er geen plaats zijn voor een ruwe en nuchtere Portugese arbeider?

Details: Ook beschikbaar:; Laatst bijgewerkt: 23 januari 2024; Hits: 732

Herdershond Serra de Aires