 |
Puli |
|
FCI standaard Nº 55 |
||
Land van oorsprong |
Hongarije | |
Vertaling |
Francis Vandersteen | |
Groep |
Groep 1: Herdershonden en veedrijvers (met uitzondering van de Zwitserse Sennenhonden) | |
Sectie |
Sectie 1 Herdershonden | |
Werkproef |
Zonder werkproef | |
Definitieve erkenning door de FCI |
woensdag 11 augustus 1954 | |
Publicatie van de geldende officiële norm |
dinsdag 29 oktober 2013 | |
Laatste update |
vrijdag 06 december 2013 | |
En français, cette race se dit |
 |
Puli |
In English, this breed is said |
 |
Puli |
Auf Deutsch, heißt diese Rasse |
 |
Puli |
En español, esta raza se dice |
 |
Puli |
Gebruik |
| Bouvier. |
Kort historisch overzicht |
| Het is een ras van honden Hongaarse kudde van Aziatische afkomst. Het meest waarschijnlijk, zijn primitieve voorouders begeleid de oude Magyaren, een nomadisch volk die leefden op het vee in de vallei omringd door de Karpaten. |
Algemeen totaalbeeld |
| Middelgrote hond en robuust grondwet ingeschreven op het plein. Het frame is dun zonder dat het te licht. Het lichaam, ietwat droog, is nog steeds goed gespierd in al zijn onderdelen. De exacte configuratie van de verschillende delen van het lichaam moeilijk te beoordelen omdat het lichaam volledig bedekt met een sterk ontwikkelde fleece dat de neiging tot vlokken of strings vormen heeft. Daarom, om de hond te beoordelen, is het raadzaam om te palperen. Leidt het haar is zo weelderig dat het een scherm vormt voor de ogen en het hoofd lijkt te zijn ronde. De staart overvloedig geleverd, is naar voren rolde op de romp, die de indruk wekt dat de toplijn licht stijgend naar achteren geeft. |
Belangrijke verhoudingen |
| De lichaamslengte is de schofthoogte. De hoogte van de borst is iets minder dan de helft van de schofthoogte. Snuit lengte komt ongeveer overeen met een derde van de totale lengte van het hoofd. |
Gedrag en karakter (aard) |
| Van een snelle bui, het is buitengewoon ijverig. Hij houdt van kinderen en is een grote waakhond. Zijn huidige conformatie heeft aangepast aan het gebruik ervan voor hondssport. |
Hoofd |
||
Bovenschedel |
||
Hoofd |
Voor rond gezicht, zijaanzicht lijkt het elliptisch om in vorm. | |
Schedel |
Klein en slank. De wenkbrauwen zijn sterk ontwikkeld. | |
Stop |
Slecht aangegeven. | |
Facial region |
||
Neus |
Relatief klein en zwart. | |
Voorsnuit |
Niet scherp. Afschuining recht. | |
Lippen |
Gespannen, een donkere pigmentatie. | |
Kiezen / tanden |
Schaargebit, volledig gebit bestaat uit 42 tanden volgens de tandformule. | |
Ogen |
Middelgrote, donkerbruine kleur, licht en matig schuin van elkaar gescheiden. De uitdrukking is levendig en intelligent. De randen van de oogleden stevig aangebracht op de oogbol en goed gepigmenteerd. | |
Oren |
Gehecht halverwege, ze zijn breed aan de basis en hangende. Het paviljoen in de vorm van een "V" afgerond eind. | |
Hals |
| Gemiddelde lengte, strak en gespierd. De hals, die een hoek met de horizontaal van ongeveer 45 ° vormt, wordt bedekt met een dikke laag. |
Lichaam |
||
Bovenlijn |
Recht, vanwege de positie van de staart het geeft de indruk iets omhoog. | |
Schoft |
Het blijkt dat zeer weinig van de bovenste regel. | |
Rug |
Middelmatige lengte, recht, stevig en gespierd. | |
Lendenpartij |
Plenty gespierde, korte. | |
Croupe |
Kortom, licht hellend. | |
Borst |
Diepe, lange, goed gewelfde ribben. | |
Onderlijn en buik |
Buik: Het dateert geleidelijk. | |
Staart |
| Halverwege verbonden, vormt een plat gevouwen op de romp lus en is bedekt met een dikke laag. Als het wordt uitgerekt, zijn lengte bereikt het spronggewricht. |
Ledematen |
Voorhand |
||
Schouders |
Het schouderblad is schuin en stevig aangebracht op de borst. Een denkbeeldige verticale lijn van de schoft raakt de voorkant van de borst op zijn laagste punt. De hoek tussen het blad en bovenarm 100-110 °. | |
Opperarm |
Gemiddelde lengte en goed gespierd. | |
Ellebogen |
Het is aan de ribbenkast bevestigd. De hoek tussen de arm en de onderarm 120-130 °. | |
Onderarm |
Lange, rechte en slanke spieren. | |
Voorvoeten |
Kort, rond en stevig met strakke vingers. De nagels zijn zwart of donker grijze leisteen. De pads zijn donker van kleur en elastisch. De voeten zijn parallel, recht naar voren en redelijk apart. | |
Achterhand |
||
Algemeen |
De achterbenen zijn matig gespreid en parallel, de hoek tussen het bekken en bovenbeen is ongeveer 100-110 ° en de hoek van de knie maat 100-110 °. | |
Dijbeen |
De dijen en benen zijn lang en goed gespierd .. | |
Achtermiddenvoet |
Kort. | |
Spronggewricht |
Droge, goed ontworpen. | |
Achtervoeten |
Een beetje vlakker dan de vorige, behalve dat dezelfde als de vorige. | |
Gangwerk |
| De vormen zijn zeer levendig, vol temperament, vaak trottinantes en springkasteel. De wandeling is kort. De hond heeft de neiging om te draaien en wervelen op het terrein. |
Huid |
| Zonder rimpels, stevig, diep gepigmenteerd. In alle varianten van kleur, haarloze vlakken zijn zwart of leigrijs. |
Coat |
||
Haarkwaliteit |
De vacht van de pups is strak, golvend of krullend. Later vormt plukjes die sterk gestructureerde vlokken of haar te laten groeien in het haar geregen. De jurk is gemaakt van een tamelijk grof haar deksel en een fijnere ondervacht. De relatieve verhouding tussen deze twee soorten haar bepaalt het karakter van het vlies. Als de vacht is veel meer ontwikkeld dan de ondervacht, het jurkje heeft een ongebruikelijke structuur en haren zijn enigszins uit elkaar. Als de onderlaag overheerst - hetgeen ongewenst - vormt een bont structuur te zacht en comfortabel, hetgeen moeilijk te handhaven. De juiste verhouding tussen de twee soorten haar, genetisch vastgesteld, bepaalt de structuur esthetisch voordelige vacht, gevormd vlokken strings en gemakkelijk te onderhouden. De langste snaren zijn in de lumbosacrale regio en achterste dij (20-30 cm), korter hoofd en de leden (10 tot 12 cm). Op het hoofd, de samenstelling van de vacht is ideaal wanneer de borstelharen hebben een krachtige klimmer structuur en vorm aan het gezicht regio weer te geven. Zowel het haar zorgvuldig gekamd de verwaarloosde en verwarde haren zijn ongewenst. | |
Haarkleur |
a) - Zwart. - Zwart met discrete schaduw van roest-rood of grijs. - Fauve (Fako) met een duidelijk zwart masker. Een white label met een diameter van niet meer dan 3 cm is toegestaan op de borst. Spatie tussen de vingers wordt niet beschouwd als een defect. b) - Pearl White, zonder een spoor van tarwe-gouden tint (semmelblond). Alle kleuren en merken die afwijken van de bovenstaande kleuren zijn ongewenst. |
|
Maat en gewicht |
||
Schouderhoogte |
Voor reuen: 39-45 cm, ideale hoogte 41-43 cm en teven 36-42 cm, ideale grootte 38-40 cm. | |
Gewicht |
Het gewicht is 13 tot 15 kg voor reuen en 10 tot 13 kg voor teven. | |
Defecten |
| • Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten. • De vermelde fouten moeten in ernst zijn. |
Defecten die leiden tot uitsluiting |
 Agressief of schuw. Afwezigheid van een of meer tanden (snijtanden, hoektanden, premolaren 2-4, molaren en 1 en 2). Niet meer dan twee PM1; M3 worden niet in aanmerking genomen. Of bovenvoorbeet, scheve mond. Gedragen staart sikkel of horizontaal. Kort haar, glad, niet de vorm van vlokken of van wieken geregen. Defecte kleur merken en ongewenste vlekken. Formaat dat afwijkt van de in de standaard normen. |
NB : |
| • Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd. • De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende. • Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald. • Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij. |
Bibliografie |
| https://www.fci.be/ |
Toevoegingen door bezoekers |
| This is a very old Hungarian breed, developed from Eastern herding dogs brought by the Magyars in the 9th century. Some sources suggest that it might have some Tibetan Terrier blood in its lineage as well. Alongside its larger relative, the Komondor, the Hungarian Puli is an ancestor of many European breeds, most notably the Poodle. This powerful sheepdog has traditionally been used as a herder and protector of livestock, as well as a hunter and farm watchdog. Existing in a variety of working types and sizes in the past, the Puli was standardized in the late 1800's and became a popular show dog and companion during the first half of the 20th century. Nearly wiped out by the WW2, the breed was successfuly revived by committed breeders and is now a common worker and family pet worldwide. The Hungarian Puli also makes a capable water retriever and police dog. Energetic and playful, the Puli is generally friendly towards people, but can be confrontational around other dogs, needing proper socialization. The coat is long, dense and corded, requiring regular care and grooming. Only black dogs were favoured in the past, but the modern Hungarian Puli also comes in solid shades of white, gray and apricot. The average height is around 17 inches. |
Gedetailleerde geschiedenis |
| Waar komt Puli vandaan? Als het, dankzij zijn dikke en originele vlies nauwelijks zijn vormen kan raden, kan men ook zeggen dat de meest wijdverspreide Hongaarse herdershonden zich niet erg bereid tonen om de exacte oorsprong te onthullen. Volgens een hypothese, uiteengezet in een Belgische publicatie, zou de Puli geboren kunnen zijn in het derde millennium voor Christus. In feite zouden Sumerische spijkerschriftinschrijvingen drie namen van honden hebben gegeven, vreemd genoeg gelijkend op de namen van drie huidige Hongaarse rassen: ku-mun-dur (vandaag, Komondor), ku-assa (Kuvasz) en pu-ly (Puli). Maar misschien is dit gewoon een taalkundig toeval, want, behalve dat het niet weet hoe deze Sumerische honden eruit kunnen zien, is er geen historisch bewijs om hun aankomst in Hongarije te verklaren. De Grote Hongaarse Vlakte was de plaats van doorgang of vestiging van veel nomadische volken uit Azië. Omdat de Puli al honderden jaren bekend is, hebben we geprobeerd de aankomst te lokaliseren op het moment van de verschillende invasies waarvan de Donauregio het theater was. Er zijn de formidabele Hunnen geweest, in de vierde eeuw, maar ze zijn net gepasseerd en we zien nauwelijks dat deze volgelingen van het "verbrande aardebeleid" veel van hun herdershonden verlaten. Later, rond 1240, duwde een volk van Turkse afkomst, de Coumans, naar Hongarije en liet enkele herinneringen achter, maar wat honden betreft, zou het meer op Kuvasz lijken, zoals bevestigt het feit dat er nog steeds Turkse honden zijn (Akbash genaamd in de Angelsaksische landen) die grote analogieën vertonen met deze Hongaarse race. We moeten ons daarom eindelijk tot de Magyaren van Prins Arpàd wenden, in 896 in de poesta aankomen om waarschijnlijk de eerste meesters Puli te vinden. Het woord Puli (meervoud: Pulik) heeft ook een Magyaarse wortel en betekent simpelweg "herdershond". Er wordt verondersteld dat de Puli van duizend jaar geleden groter moest zijn dan de onderwerpen van vandaag: "Aanvankelijk deed hij zijn werk als veedrijver, waar hij een grote hond nodig had (50 op 60 cm), zodat je jezelf kunt meten met de imposante grijze ossen met lange hoorns, of met de zwarte buffels. Zelfs racka-schapen met gedraaide hoorns kunnen gevaarlijk zijn voor honden die niet levendig genoeg, behendig en robuust zijn, "zei Bela Szlamka, secretaris van de Franse Club van het ras. Hij was zeker langer, maar waagde het niet echt om verward te worden met zijn imposante bloedverwant, de Komondor: de laatste was, en is nog steeds, in wezen een waakhond en een beschermingshond, die sterkte en grootte combineert , terwijl de Puli zich verantwoordelijk zag voor het beheer van de kuddes, een activiteit die veel levendigheid vereist. De Puli en de Komondor, die met hun lange haar en ingericht, min of meer vilten of geribd, een karakteristiek aspect hebben, zijn zonder twijfel de twee oudste vertegenwoordigers van het type herdershond met lang haar. Zulke rassen zijn talrijk in Europa (in Frankrijk kennen we de Briard en de kleine Pyrenese Herder), en vooral in Oost-Europa (waar de Poolse Nizinny, de Herder van Zuid-Rusland is). Verschillende auteurs denken dat dit type hond uit Azië komt en dat het tegelijkertijd met de grote berghonden zou zijn geïntroduceerd. Aangezien de veronderstelde voorouder hiervan de Tibetaanse Mastiff is, dacht men dat de oorspronkelijke langharige herdershond niemand minder zou zijn dan de Tibetaanse Terriër (slecht genoemd, omdat het zijn functie was om de kuddes te leiden). De hypothese van de Tibetaanse Mastiff als voorouder van de Europese Mastiffs is echter op zichzelf erg fragiel, dus het is beter om niet stil te staan bij het beginpunt van de Tibetaanse Terriër. Hoe het ook zij, er bestaat geen twijfel over dat het zeer beschermende vlies van de Puli goed was aangepast aan het continentale klimaat van de Hongaarse poesta, waar de temperatuur gewoonlijk in de winter daalt tot -30 ° C en in aan de andere kant om in de zomer de 35 ° C te overschrijden (daarom werd het gebruikt om het te maaien op hetzelfde moment als dat van schapen, zodat de activiteit van de hond niet wordt verminderd). De typische pastorale bezetting van de puszta (het hele jaar door openlucht fokken met grote kuddes van runderen en schapen) duurde tot de 19e eeuw, dus het is waarschijnlijk dat de Puli niet heeft een significante evolutie ondergaan sinds zijn aankomst. Tijdens de achttiende eeuw had een gebeurtenis ongetwijfeld een impact op de Puli. In die tijd werden merinowapen met onvergelijkbare wolkwaliteiten geïmporteerd uit West-Europa. De herdershonden die deze kuddes naar Hongarije brachten, wat Spaans, Frans en Duits kon zijn, faalden om zich in de poesta te vestigen en zich te mengen met de lokale Pulik. Uit deze kruisingen resulteerde een nieuw ras, de Pumi, duidelijk gerelateerd aan de Puli voor veel van zijn kenmerken, maar liet ook een duidelijk zichtbare Spitz-stamboom zien (zijn opgerichte oren bijvoorbeeld); bovendien had deze hond, vóór die van Pumi, andere benamingen zoals die van Puli met rechtopstaande oren of die van Somogy Puli (Somogy is de naam van een regio in Hongarije). In de Puli vertaalde deze toevloed van buitenlandse rassen zich in een nieuw personage: de verschijning van donkere, zwarte of roodbruine zwarte jurken. Men kan ook denken dat hij, door specialist te worden in het voeren van merinoschapen, zijn omvang enigszins zag afnemen. Een ander feit moet worden opgemerkt: gedurende een vrij lange periode (tussen de zestiende en de achttiende eeuw), was de Puli werkzaam in een radicaal andere taak van kuddemanagement, namelijk moerasjacht, in het bijzonder als een specialist in eend. Dat kan verbazen: zijn jurk, zeker beschermend om te evolueren in ijskoude wateren, schaamde hij zich niet om te zwemmen? Het lijkt erop dat nee; integendeel, het zou als een float hebben gediend, en we kunnen vandaag vaststellen dat veel Pulik een voorkeur hebben voor het waterelement. Bovendien weerspiegelt deze functie het enorme aanpassingsvermogen van het ras. Zo werd de Puli ook wel de "Hongaarse waterhond" genoemd. In 1751 gebruikte een Duitse auteur genaamd Heppe deze naam met een beschrijving die perfect overeenkomt met die van de Puli. Als de literatuur over Puli in zijn traditionele activiteit van veehoeder praktisch onbestaande is (zeer weinig geleerden waren geïnteresseerd in de dingen van het platteland), wordt de anciënniteit van het ras ruimschoots bevestigd, bijvoorbeeld dankzij de overvloed van Hongaarse spreekwoorden met betrekking tot Puli. Mr. Szlamka geeft ons een aantal, zeer onthullend van de originaliteit van het ras: "Er is de Puli en de andere honden", of: "De Puli is een Puli en geen hond", en: "Observeer Puli, je weet wie er voor je staat! " Naarmate de negentiende eeuw vorderde, maakten de transhumance-kuddes echter steeds meer plaats voor gewassen en uiteindelijk verlieten de Puli het Hongaarse platteland, behalve in een paar gebieden. Hij werd nog steeds gebruikt als waakhond in de dorpen en boerderijen, en toen, met de landelijke exodus, bevond hij zich in de steden, altijd als waakhond. Deze taak van cerberus ging zo goed dat in de jaren 1920 - 1930 de politie het met succes had gebruikt, waarbij natuurlijk de grootste exemplaren werden gekozen (50 cm bij de schoft en meer). De huidige standaard noemt nog steeds deze oude opdracht. Deze verwijzing naar de standaard maakt het mogelijk om tot de rasperiode van de hond te komen. De eerste standaard Puli werd geschreven in 1924 en werd het volgende jaar officieel (het werd herzien in 1955 en vervolgens in 1966). Tegelijkertijd werd een club van het ras opgericht, terwijl er vroeger maar één vereniging was van Hongaarse herdershondenfokkers. Al snel werd de Puli een van de favoriete rassen in zijn land: statistieken uit 1935 vertellen ons dat hij toen tweede was in aantal. Het boek met de Hongaarse oorsprong telde vervolgens 992 Puli-opschriften voor 1.700 inscripties van Kuvasz (het destijds populairste Hongaarse herdersras), 972 van Komondors en 293 van Pumis. Vanaf dat moment was het ras snel bekend in het Westen, en vooral in de Verenigde Staten, omdat veel Hongaren overzee waren geëxpatrieerd. Zijn geribde jurk had een sensatie veroorzaakt in 1930, het wekte genoeg interesse om officieel erkend te worden door de American Kennel Club sinds 1936. Het was ook in 1936 dat het eerste exemplaar van het ras werd toegevoegd aan het boek van French Origins. In Frankrijk bleef de Puli echter tot voor kort zeer discreet. In 1960 waren er nog vrijwel geen invoermogelijkheden. Pas in 1980, met de oprichting van een afdeling Hongaarse herdershonden binnen de Shetland Club, kon het ras in aantal groeien en uit de anonimiteit komen. Erkenning hard nodig, omdat de meeste hondenboeken, toen ze nalieten het bestaan van de Puli te melden, fantasievolle beschrijvingen gaven, zowel wat betreft het gewicht ervan, dat bijvoorbeeld tweemaal zo hoog is aangegeven, dat zijn haar, dat sommige proefpersonen "zelfs lang en geribbeld" zouden hebben gehad. Als de Puli op het fysieke vlak beslist geen gewone hond is, is het karakter ervan niet minder origineel, wat overigens wordt gesuggereerd door de hierboven genoemde Hongaarse spreekwoorden. We zullen ons eerst concentreren op het uiterlijk. Wanneer de Puli op een afstand ligt, kunnen we alleen een onduidelijke massa verwarde haren zien; bij naderende, zal misschien een sluimerende tong te zien zijn, en zal men afleiden dat het een dier is. Dat de laatste opstaat, en we zullen niet veel beter geïnformeerd worden: zeker weten we nu door "welk einde te nemen", aangezien er een ronde massa verschijnt, die duidelijk een hoofd is, met zijn truffel en taal; oren en ogen, punt. Van de nek lijkt er geen sprake te zijn, geen staart. En als het een prachtig onderwerp is van drie of vier jaar oud (waarvan de jurk zijn volledige ontwikkeling heeft bereikt), is het net of er leden zijn die deze harige massa ondersteunen, meestal zwart of bruin -Zwart of zelfs helemaal rood (in het laatste geval is het een zwart dat verbrand is, niet echt bruin of brons, omdat de truffel zwart blijft en niet bruin). Maar hier komt het tot leven, springt alsof het op veren is gemonteerd. Twijfel is dan niet meer toegestaan, het is inderdaad een hond, extreem levendig, nukkig, al snel getuigend van zijn vriendschap voor zijn familie of krachtig indringende indringers. Er wordt dan gezegd dat een ras met zo'n merkwaardige uiterlijk zeer restrictieve zorg vereist, of dat het silhouet veel minder aan de natuur te danken heeft aan een bepaalde verzorging. Fout! Deze neiging om het haar van Puli geschikt te maken voor het vormen van touwen, matten of linten is heel natuurlijk, en het is alleen nodig dat de eigenaar op het juiste moment een kleine "boost" geeft. In dit geval, voor jurken die de neiging hebben om te vilten, zal dit voorkomen dat de vlechten, die zich beginnen te vormen vanaf de leeftijd van een jaar (of een beetje eerder), verstrikt raken, niet mengen. Geen kunstgreep dus in deze interventie, maar vooral een regelmatig onderzoek van de jurk. Frequente baden moeten worden vermeden omdat ze de textuur van het haar zouden veranderen. Voor het onderste deel van de vacht, dat sneller vies wordt, kunnen sommige gedeeltelijke wasbeurten in het jaar nodig zijn. Anders zouden één of twee volledige baden per jaar voldoende moeten zijn. Ten slotte kan worden gesteld dat het onderhoud van de Puli in de meeste gevallen minder tijd vergt dan dat van de meeste andere langharige rassen. Bij de geboorte heeft de baby Puli een kort haar, glanzend, gekruld en gekruld haar. Twee maanden later is de jurk langer geworden (4 tot 8 cm) en is hij nog steeds zacht aanvoelend, maar hij loopt niet meer dan een beetje door. In de puberteit, een nieuwe "metamorfose": het "jonge haar" wordt vervangen door dat van de volwassene, waar de ondervacht, die "pluizig haar" wordt genoemd, in de standaard begint te vilten in de jurk. Vanaf dit moment zal het noodzakelijk zijn om de frequente interventies van de borstel (van het soort borstel in kwakgras) die tot nu toe werd gebruikt, te vermijden. Als de jurk de neiging heeft om te rijgen, heeft deze bijna geen onderhoud nodig. Als het integendeel de neiging heeft om in grote platen te felsen, zal het nodig zijn om regelmatig de vingers te plaatsen, om het dode haar te verwijderen en vooral om de vorming van "linten" te vergemakkelijken. Tussen deze twee uitersten, zijn er andere soorten jurken, met vlechten of linten min of meer breed. Deze verschillen houden verband met de overvloed van de ondervacht vergeleken met die van het haar van de pot. Ze zijn ook genetisch. Merk tot slot op dat de volledige ontwikkeling van de jurk pas wordt bereikt vanaf de leeftijd van twee of drie jaar. Maar de originaliteit van het haarsysteem mag het typische karakter van Puli niet overschaduwen. Het is in de eerste plaats een zeer levende hond, helemaal niet beschaamd in zijn bewegingen door zijn dikke vacht, liefhebbend om door te brengen in het midden van de natuur of in de tuin, en bovendien is het een uitstekende springer. Zijn galopperende, zeer schokkerige, is heel nieuwsgierig, maar blijkbaar effectief. Deze rustieke hond in de ziel, geen slecht weer kan niet afschrikken om uit te gaan, kan leven met een stadsleven, voorzien om te profiteren van frequente afritten. De tweede eigenschap die meteen in het oog springt, is zijn sterk ontwikkelde vaardigheid om te bewaken. Zijn verdenking is aangeboren, en indien nodig kan hij initiatief en moed tonen. Niets ontsnapt aan hem, en hij aarzelt niet om het erop te wijzen. Als hij de hele dag onbeheerd achterblijft, is het mogelijk dat hij een onbekwame prater wordt, maar deze fout kan worden gecorrigeerd door middel van een passende opleiding en door hem verschillende activiteiten aan te bieden: blaffende honden, in welk ras ze ook horen, het zijn meestal honden die hun verveling misleiden. In totaal kan de Puli worden beschouwd als een zeer goede waakhond. Het compenseert voor de gemiddelde grootte met een verwarrende verschijning die indruk maakt. Deze voorzieningen voor de verzorging worden aangevuld met een goede ontvankelijkheid voor dressuur: in dit opzicht zijn zijn waarnemingsgeschenken en zijn grote geheugen vaak en nauwkeurig onderstreept. Niettemin moet men rekening houden met zijn trotse, onafhankelijke, exclusieve temperament: daarom geen oneerlijke of disproportionele straffen, geen lange en repetitieve oefeningen. We zullen werken in vreugde en medeplichtigheid. Deze tips zijn uiteraard geldig voor alle rassen, maar het moet worden opgemerkt dat de Puli ongevoelig is voor een "mechanisch" en dwangonderwijs. Integendeel, door te rekenen op zijn neiging om gehecht te raken aan zijn meester, op zijn smaak voor het spel (in dit gebied maakt hij een aanval van uitvindingen en wulpsheid met de kinderen van het gezin), kunnen we zeker uitstekende resultaten behalen. Puli was een politiehond in zijn land, we vergeten het niet, en in de Verenigde Staten zijn veel Pulik met succes getraind in gehoorzaamheid en zelfs in verdediging. De Puli deelt zijn zeer nieuwsgierige jurk met de enorme Komondor. De diffusie wordt vergemakkelijkt door de matige grootte: ongeveer veertig centimeter op de schoften voor een gewicht tussen 10 en 15 kilo. In geen enkel geval kan het echter worden beschouwd als een "kleine hond", dankzij het assertieve temperament. Zolang zijn meester en zijn gezin de moeite nemen om hem te begrijpen, kan hij zich aanpassen aan de meest uiteenlopende levensomstandigheden. De belangstelling die hem de afgelopen tien jaar is getoond, lijkt niet op een flits van vuur, van een kortstondige manier: de Puli is origineel met welk doel dan ook. Op het eerste gezicht is haar uiterlijk verrassend, maar het is haar hele leven dat haar intelligentie, haar vermogen tot initiatief en haar gemak van aanpassing verbluffend zijn. En aangezien de goede gezondheid gepaard gaat met een lang leven, kan worden voorspeld dat de toekomstige kopers van Puli geen spijt zullen hebben van hun keuze. |
Nederlands (nl-NL) 
Reacties / Beoordelingen