Karelische Berenhond

		Karelische Berenhond
		FCI standaard Nº 48

Land van oorsprong		Finland
Vertaling		Francis Vandersteen
Groep		Groep 5 Spitzen en primitieve types
Sectie		Sectie 2 Nordic Jachthonden
Werkproef		Werkproef alleen voor de Noordse landen (Zweden, Noorwegen, Finland)
Definitieve erkenning door de FCI		maandag 02 augustus 1954
Publicatie van de geldende officiële norm		maandag 03 november 2014
Laatste update		woensdag 27 mei 2015
En français, cette race se dit		Chien d'ours de Carélie
In English, this breed is said		Karelian Bear Dog
Auf Deutsch, heißt diese Rasse		Karelischer Bärenhund
En español, esta raza se dice		Perro de osos de Carelia
In zijn land van herkomst is zijn naam		Karjalankarhukoira

Gebruik

Een hond voornamelijk voor elanden en berenjacht, houdt het spel op de baai. Enthousiast jager, erg onafhankelijk, maar werkt gezamenlijk aan spel, markering spel door te blaffen. De zintuigen, met name van geur, zijn enthousiast, dus het ras is geschikt voor de jacht op groot wild. Heel goed richtingsgevoel.

Kort historisch overzicht

De Komi hond, ook wel de hond van Zyrians, wordt beschouwd als de oorsprong van het ras. Echter, de basis voorraad honden afkomstig uit het Ladoga's Karelië, Olonets en Russisch Karelië, waar ze werden gebruikt voor alle verschillende soorten wild jagen. De kweek werd gestart in 1936 met het doel om een stevige hond die blaft bij groot spel te creëren. De eerste standaard werd opgericht in 1945. De eerste honden werden geregistreerd in 1946. Vandaag het ras is gebruikelijk in Finland.

Algemeen totaalbeeld

Middelgrote, robuuste bouw, sterk, slechts iets langer dan de schofthoogte, met dichte vacht en staande oren.

Belangrijke verhoudingen

De lengte van het lichaam is slechts iets langer dan de schofthoogte.
De diepte van het lichaam is ongeveer de helft van de schofthoogte.
De verhouding tussen de snuit en de schedel is ongeveer 2: 3.
De lengte van de schedel is ongeveer hetzelfde als de breedte en diepte.

Gedrag en karakter (aard)

Evenwichtig, iets gereserveerd, moedig en volhardend. Zeer zelfverzekerd, kan agressief zijn naar andere honden, maar nooit naar mensen. Hoogontwikkelde vechtlust.

Hoofd
Bovenschedel
Hoofd		Van voren gezien driehoekig van vorm.
Schedel		Breed, gezien vanaf de voorkant en in het profiel licht convex. Breedst tussen de oren. De voorhoofdsgroef is nauwelijks zichtbaar. De wenkbrauwbogen zijn slechts weinig ontwikkeld.
Stop		Niet erg uitgesproken, vrij lange, gebogen geleidelijk naar de schedel.

Facial region
Neus		Groot, zwart van kleur.
Voorsnuit		Diep, taps toelopend slechts licht naar de neus. De neusrug is recht.
Lippen		Vrij dun en strak.
Kiezen / tanden		De kaken zijn erg sterk. De tanden zijn goed ontwikkeld en symmetrisch; normaal gebit. Strak schaargebit.
Wangen		De jukbeenderen zijn sterk.
Ogen		Rathers klein, licht ovaal. Bruin van verschillende tinten, nooit geel. De uitdrukking is alert en vurig.
Oren		Rechtop, set vrij hoog, middelgroot, met licht afgeronde uiteinden.

Hals

Gespierd, van middelmatige lengte, gebogen en bedekt met overvloedig haar. Zonder keelhuid.

Lichaam
Schoft		Duidelijk omschreven, met name bij reuen, minder gedefinieerd in teven.
Rug		Recht en gespierd.
Lendenpartij		Kort en gespierd.
Croupe		Breed, sterk en licht hellend.
Borst		Ruim, niet erg breed, tamelijk lang, het bereiken van ongeveer tot aan de ellebogen. De ribben zijn licht gewelfd, de voorborst duidelijk zichtbaar, maar niet erg breed.
Onderlijn en buik		Licht opgetrokken.

Staart

Hoog gedragen middellang, gebogen over de rug, de punt van de staart raakt het lichaam aan weerszijden of op de rug. Een natuurlijke bobtail is toegestaan.

Ledematen

Voorhand
Algemeen		Sterke met sterke botten. Van voren gezien recht en parallel. De bovenarm en schouderblad even lang, de onderarm is iets langer.
Schouders		Relatief schuin, gespierd.
Opperarm		Iets schuin en sterk.
Ellebogen		Wijst recht naar achteren, geplaatst op de verticale lijn van het hoogste punt van het schouderblad.
Onderarm		Sterk en verticale.
Voormiddenvoet		Van gemiddelde lengte, iets schuin.
Voorvoeten		Strakke, goed gebogen, rondachtig en wijzen naar voren. Pads veerkrachtig, de zijkanten bedekt met dichte haren.

Achterhand
Algemeen		Sterk en gespierd, van achteren gezien recht en parallel. De frontlinie van de achterste ledematen wordt gelijkmatig gewelfd.
Dijbeen		Breed en lang met sterke spieren.
Onderbeen		Lang en gespierd.
Knie		Wijzen naar voren, medium gehoekt.
Achtermiddenvoet		Korte, sterk en verticaal.
Spronggewricht		Low; angulatie duidelijk zichtbaar.
Achtervoeten		Strak, iets langer en minder gebogen dan de voorvoeten. Pads veerkrachtig, de zijkanten bedekt met dichte haren.

Gangwerk

Licht, goed uitgrijpend en moeiteloos. Veranderingen gemakkelijk van draf naar galop, dat is de meest natuurlijke manier van bewegen. Bewegen de benen parallel.

Huid

Strakke algehele zonder rimpels.

Coat
Haarkwaliteit		De bovenvacht is hard en recht. De nek, rug en achterkant van de bovenbenen langer dan elders. De ondervacht is zacht en dicht.
Haarkleur		Zwart, kunnen saai of schaduwrijke met bruin. De meeste mensen hebben duidelijk witte aftekeningen gedefinieerd op het hoofd, hals, borst, buik en de benen.

Maat en gewicht
Schouderhoogte		Ideale hoogte voor reuen 57 cm, ideale hoogte voor teven 52 cm. Met een tolerantie van ± 3 cm.
Gewicht		Reuen 25-28 kg, teven 17-20 kg.

Defecten

• Elke afwijking van de voorgaande punten moet worden beschouwd als een fout en de ernst waarmee de fout aangemerkt moet worden, in verhouding staan tot de mate en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van betreffende hond en zijn vermogen om zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten.
• De vermelde fouten moeten in ernst zijn.

General defecten

Licht in het bot.

Smalle schedel.

Sterk uitpuilende voorhoofd.

Spits snuit.

Gele ogen.

Zacht of flaporen.

Keelhuid.

Te diep of tonvormige ribbenkast.

Rechte of onvoldoende gebogen staart.

Rechte schouders.

Rechte hakken en platte voeten.

Wolfsklauwen aan achterpoten.

Golvende vacht.

Overwegend witte kleur met zwarte tekening of een zogenaamde wolf haar.

Defecten die leiden tot uitsluiting

Agressief of schuw.

Onderbijt mond.

Muur oog.

Oren opknoping of met hangende tips.

Andere kleuren dan toegestaan in de standaard.

NB :

• Elke hond die duidelijk lichamelijke of gedragsafwijkingen moet worden gediskwalificeerd.
• De gebreken hierboven vermeld, wanneer zij zich voordoen in een zeer duidelijke graad of frequent, zijn diskwalificerende.
• Reuen moeten twee duidelijk normaal ontwikkelde testikels hebben die in de balzak zijn ingedaald.
• Alleen functioneel en klinisch gezonde honden, met rastypische bouw moet worden gebruikt voor de fokkerij.

Bibliografie

https://www.fci.be/

Toevoegingen door bezoekers

Bred in Finnish Karelia since the early 1800's to hunt large game, including elk, wolf and bear, the original Karelian Laika was a truly magnificient dog, prized for its stamina, intelligence and temperament. The Karelian Bear Dog is directly descended from this old breed and carries a fair amount of blood of Russian and Asian ovcharkas and spitz-type breeds, inheriting much of their personality traits, such as high protection drive, confrontational attitude towards strange dogs and devotion to a single master.
It should be noted that the Karelian Bear Dog is not the same breed as its Russian cousin known as the Russo-European Laika, as well as being a very different dog from a small red-coated spitz named Karelo-Finnish Laika, which is the Russian variety of the original Finnish Spitz breed. When a number of Russian hunters wanted to distinguish their Karelian Bear Laika from the Finnish Karelian Bear Dog breed and improve its already fearless and tenacious characteristics, as well as its health and resilience, they introduced other strains of their native Laikas into its bloodline, but they didn't use the so-called "Russian Utchak Sheepdog", which is commonly listed as one of the parent breeds to the Russo-European Laika, but is most certainly a product of imagination and obvious ignorance of some western authors, when in fact it never existed.
Fanciers of the original Karelian Bear Dog continued to breed it true to type and this superb worker was standardized and made its first appearance in 1936 at a Helsinki Dog Show. Although official International recognition came in 1945, the breed has already suffered greatly during the 2nd World War and only a small number of pure examples survived. Dedicated breeders managed to revive the Karelian Bear Dog in the 1960's, reportedly using some Russo-European Laikas in the programme and this lovely Finnish breed is again popular in its homeland today, but also commonly found outside Finland, in particular the neighbouring Scandinavian countries and North America. Many fanciers believe that the modern incarnation of the breed differs greatly than its ancestors, due to it being bred for the Show rings and as a pet, losing its hunting qualities over the years, although those strains which are believed to contain blood of Russian dogs are still capable workers. Reasonably easy to train, devoted and energetic, it makes an amenable companion for experienced owners. Some specimens can be stubborn and dog-aggressive, needing early and broad socialization. Wide-chested, squarely built and very strong, this is a healthy and athletic breed. The ears are erect and the tail is curled over the back, although some working examples can have their tails docked. The medium-length coat is dense and rich, preferably black with large white markings, but other colourings can be encountered, such as uniform black, grey with white patches or white with black, brown or grey markings, but they're not as valued, since they are seen as remnants of the Russian breed's influence. Average height is around 23 inches.

Gedetailleerde geschiedenis

De Karelische berenhond (Karelië is een grensprovincie tussen Rusland en Finland) is ook bekend als de Finse Karjalankarhukoara of, eenvoudiger gezegd, de Kareliër. Het is een Noordse jachthond, gerelateerd aan Laika, jachthond van het Spitz-type dat veelvuldig wordt gebruikt in Rusland en vooral in Siberië.

De Finnen ontdekten de Karelische Berenhond in de vroege jaren 1920, toen veel Russen en hun favoriete honden na de Oktoberrevolutie besloten het Sovjetregime te ontvluchten. Het succes van deze hond was snel. Sinds het begin der tijden is de berenjacht inderdaad een van de meest populaire activiteiten van de Finnen, dus, verleid door de kwaliteiten van de hond, de gewone Kareliër, namen ze de race aan en sinds de jaren dertig , beloofde ze te verhogen.

Deze ambitie werd echter verijdeld door de Tweede Wereldoorlog en aan het einde van de tweede Wereldoorlog bleven er slechts vijftig onderwerpen over, van waaruit we de fokkerij geleidelijk konden hervatten. Populair in Finland, speciaal voor de berenjacht, heeft de Karelie Bear Dog ook een stevige reputatie als jager verdiend. Veel hondenrassen produceren honden hoofdzakelijk voor dit doel, hoewel sommige zich meer richten op het uiterlijk van onderwerpen en hun naleving van de norm.

Gebruikt in sommige oostelijke landen en meer in het bijzonder in Polen, maakte het ook een opmerkelijke ingang in Duitsland; in Zwitserland daarentegen zijn pogingen tot introductie grotendeels mislukt. In Frankrijk is het ras nog steeds erg weinig bekend, aangezien slechts 23 proefpersonen in 1986 in het Boek van Franse oorsprong werden geregistreerd.

Als u van plan bent een Kareliaan te verwerven, moet u bewust handelen. Inderdaad, deze hond moet niet worden verward met zijn neven, sledehonden: hij heeft niets van een aard die is aangepast aan het stadsleven, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Lulu Pomerania of Spitz-dwerg.

De Karelie Bear Dog is vooral een jachthond, en met name jacht op groot wild: beer, natuurlijk, maar nog steeds wild zwijn, herten, elanden. Niets houdt hem tegen, noch de kou noch de regen. Een Duitse hond, Margaret Wunsch, die verrast was door het verzet en de vastberadenheid van deze hond, vroeg Finnen: "Hoe train je je honden? Ze hebben dat in hun bloed, de elandenjagers vertelden hem. De passie van de jacht is aangeboren. Hun aantrekking tot momentum dicteert natuurlijk een bepaald gedrag. In de regel voelen ze zich tot 800 meter. Ervaren honden voelen het momentum voor mijlen en volgen foutloos een spoor van een dag. Ze blaffen, markeren het momentum bij stilstand, volgen rustig het spel en vluchten naar het parcours. De meester moet volgen. De hond wacht er af en toe op en gaat dan weg. Alleen de neus staat op, neemt de geur op en het gaat terug naar het momentum. Dus blaffen is het zekere teken van succes.

De Karelie Bear Dog, waarmee hij zich als een formidabele jager beweert, is duidelijk niet gemaakt om in een appartement te wonen. Voor het onbewuste die er geen rekening mee houdt, zal het dier hem met kracht eraan herinneren, hoewel hij heel lang in een huiskamer kan blijven, heel ernstig, het zal bijvoorbeeld ernstige schade toebrengen aan het meubilair. hij kan niet uitgaan wanneer hij dat nodig acht. Hij heeft een grote tuin nodig waar; bij afwezigheid van wilde zwijnen of beer; hij zal meedogenloos op ratten en muizen jagen. Je moet ook weten dat hij, zoals veel jachthonden, graag de aarde graaft. Zonder veel aandacht voor de plantages.

Van de Karelische Berenhond wordt soms gezegd dat hij zowel een engel als een demon is. Men moet het beeld dat men van hem heeft in het kader van een tentoonstelling niet vertrouwen: in een bal in een kooi gerold, het oor laag en het trieste oog, het lijkt heel kalm. Het is slechts verschijning, en zijn temperament van vuur zal zich manifesteren zodra een congeniër binnen zijn bereik komt: hij zal op zijn poten springen, zijn tanden blootgelegd, zijn oog rond en wreed, zijn spieren gespannen. Deze Noordse hond moet andere honden domineren; het is daarom noodzakelijk te weten hoe hij hem, indien nodig, rust kan bieden. Dit bevestigt dat de Karelische berenhond, een uitzonderlijk dier, een uitzonderlijke meester nodig heeft.

Het is inderdaad niet gemakkelijk om deze hond van zeer onafhankelijk temperament te voeden. "Ik zal twee keer en zelfs drie keer kijken voordat ik een Kareliër leid", lees een paar jaar geleden in een Brits tijdschrift. "Het is nooit een hond," vult Margaret Wunsch aan. Dit zijn de woorden die nietsvermoedende fans moeten ontmoedigen. De Kareliër moet heel vroeg worden opgevoed, vanaf twee of drie maanden, als je wilt dat hij een beetje gehoorzamen. Zeer eigenwijs, hij heeft een duidelijke neiging om alleen te handelen volgens zijn goede wil. Meer dan één eigenaar kan geduld verliezen met dit gedrag. Maar je moet hem niet slaan. Zeer intelligent, de Kareliër is een hond die moet worden opgeleid, maar voorzichtig. Alleen psychologische actie zal effectief zijn. Een stevige opleiding is met name onmisbaar wanneer de hond niet jaagt, omdat zijn evenwicht dan volledig zal afhangen van de relaties die hij met zijn meester onderhoudt.

Als hij weet hoe een speler te zijn, kan de Karelische berenhond niet zacht spelen en zijn uitingen van genegenheid kunnen een volwassene op de grond werpen. In aanwezigheid van kinderen en ouderen is hij echter in principe in staat om zijn natuurlijke passie te matigen.

Het zal duidelijk zijn: de ideale metgezel van deze hond is een gezonde en sportieve volwassene; indien mogelijk jager. Rennen, springen, springen, niets maakt dit kwikzilver leuker. Het is ook verstandig om de tuin waarin het zich bevindt te sluiten, omdat het praktisch sprongen van 2 meter hoog kan uitvoeren zonder momentum. En als hij erin slaagt te ontsnappen, zal hij snel de pluimveestallen in het gebied bereiken.

Traint deze hond niet op de aanval: zijn verbazingwekkende kracht en latente agressiviteit maken het tot een gevaarlijk wapen en moeilijk te beheersen. In ieder geval is de Karelische berenhond niet bedoeld als waakhond (zelfs als hij signaleert door per ongeluk te blaffen bij aankomst van een buitenlandse persoon thuis).

Als hij zich nooit onderdanig toont, is de Kareliër niettemin een uiterst trouwe hond. Het is de hond van een enkele meester. Ondanks zijn moeilijke aard; zoals de rest van vele Noordse honden; we kunnen hem volledig vertrouwen. Hij is niet bedrieglijk en volbrengt alle dingen fel. Zelfs als het een stompzinnigheid is, natuurlijk. De Karelie Bear Dog zal een beroep doen op degenen die niet van tapijthonden houden. Het is echter sterk afgeraden om een plotselinge passie voor dit ras te ontdekken, alleen door een nestje pups te kennen: ze zien er zeker uit als schattige panda's, maar hun volgzaamheid zal snel verdwijnen naar volwassenheid.

Details: Ook beschikbaar:; Laatst bijgewerkt: 22 januari 2024; Hits: 761

Karelische Berenhond